II SA/Wa 1991/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.B. na decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie ograniczenia możliwości korzystania z sal ćwiczeniowych p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Przedmiotem skargi A.B. jest decyzja Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2011 r., na mocy której skarżącej ograniczono możliwości korzystania z sal ćwiczeniowych. Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja jest decyzją organu I instancji, a skarżącej przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Rektora Uniwersytetu [...]. Co prawda skarżąca złożyła takie odwołanie, a organ II instancji wydał w dniu [...] czerwca 2011 r. decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, niemniej jednak skarżąca przedmiotem swojej skargi uczyniła decyzję wcześniejszą, tzn. decyzję z dnia [...] maja 2011 r. wydaną przed wyczerpaniem środków zaskarżenia służących przed organem właściwym w sprawie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.