II SA/Wa 1991/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. – przedstawiciela ustawowego małoletniej K.S.- z dnia 10 grudnia 2014 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.S. - reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego J.S. - na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla K.S. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J.S. - działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej córki K.S. - zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Z podanej przez składającą wniosek, w rubryce 10. formularza wniosku, kwoty dochodu miesięcznego oraz zawartych w aktach administracyjnych dokumentów źródłowych wynika, że źródłem utrzymania w trzyosobowym gospodarstwie domowym, które prowadzi wspólnie z dwojgiem małoletnich dzieci, jest renta socjalna w wysokości 619 zł oraz świadczenia socjalne. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że zarówno wysokość, jak i rodzaj źródeł utrzymania (świadczenia socjalne i rodzinne) nie pozwalają jej na poniesienie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.