II SA/Wa 1991/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 02 listopada 2016 r. P. Sp. z o.o. z siedzibą w S., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], którą: 1) nakazano P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. udostępnienie na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w W., danych osobowych marynarzy pływających na statku N. od dnia [...] stycznia 2014 r. do [...] października 2014 r. w zakresie ich imion, nazwisk oraz adresów zamieszkania; 2) umorzono postępowanie w zakresie skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w W. o nakazanie P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. udostępnienia na jego rzecz numerów PESEL marynarzy pływających na statku N. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zniweczy sens postępowania wszczętego na skutek skargi, albowiem uczynienie zadość żądaniom Zakładu Ubezpieczeń Społecznych doprowadzi do utraty przedmiotu ochrony i skutkować będzie utratą przez stronę skarżącą interesu prawnego w wywiedzeniu skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Zadaniem Sądu jest zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają, czy też nie, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Badając wniosek i argumenty strony Sąd powinien rozważyć ponadto, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 października 2009 r. sygn. akt I OZ 929/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie należy zaznaczyć, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 927/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, złożony wniosek daje podstawy do uznania, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy. Udostępnienie przez stronę skarżącą na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w W., danych osobowych marynarzy pływających na statku N. od dnia [...] stycznia 2014 r. do [...] października 2014 r. w zakresie ich imion, nazwisk oraz adresów zamieszkania, spowoduje trwałą zmianę rzeczywistości, albowiem nawet w przypadku wyeliminowania przez Sąd zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego niemożliwym będzie usunięcie skutków ujawnienia danych osobowych. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.