II SA/Wa 1993/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 05 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odrzucić skargę. Naczelnik Wydziału Postępowań Administracyjnych KWP w K. pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. l. dz. [...] poinformował M. S., że KWP w K. prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia ww. pozwolenia na broń palną myśliwską, podnosząc, że w prowadzonym postępowaniu pojawiły się dodatkowe przesłanki do cofnięcia ww. pozwolenia na broń palną myśliwską, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 5 oraz art. 18 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni, amunicji (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). W związku z powyższym poinformowano stronę, że ma ona prawo do składania oświadczeń, wyjaśnień oraz wniosków dowodowych w prowadzonym postępowaniu. W przedmiotowym piśmie zawarto pouczenie m.in. o obowiązku zawiadomienia organu prowadzącego postępowanie o każdej zmianie swojego adresu, oraz że w razie zaniedbania ww. obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowy adres ma skutek prawny (art. 41 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej: K.p.a.). Przedmiotowe pismo strona otrzymała w dniu 30 kwietnia 2012 r. (karta nr 198 akt administracyjnych sprawy); pismo zostało doręczone na adres: [...] K. Komendant Wojewódzki Policji w K., działając na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 3, art. 18 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 5 oraz art. 20 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t. j. Dz. U. z 2004 r. nr 52, poz. 525 z późn. zm.) oraz art. 104 i 268a K.p.a., decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] cofnął M. S. pozwolenie na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Przedmiotową decyzję strona otrzymała w dniu 04 czerwca 2012 r. (karta nr 210 akt administracyjnych sprawy); decyzja została doręczone na adres: [...] K. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. M. S. złożył odwołanie od ww. decyzji do Komendanta Głównego Policji. W odwołaniu strona podała adres: [...] K. Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 3 i art. 18 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2012 r., poz. 576), decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] maja 2012 r. Przesyłka zawierająca odpis przedmiotowej decyzji została przesłana na adres: [...] K. i dwukrotnie awizowana (pierwsze awizo – 02 sierpnia 2012 r., drugie awizo – 10 sierpnia 2012 r.) oraz zwrócona do organu w dniu 17 sierpnia 2012 r., z pieczątką doręczającego, że przesyłki nie doręczono z uwagi na nieobecność adresata, z zaznaczeniem doręczyciela, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono na drzwiach adresata, a nie w skrzynce oddawczej, bez wskazania powodu z jakiego to nastąpiło. W związku z powyższym KGP wystąpił do właściwego Naczelnika Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie tej kwestii. W odpowiedzi Poczta Polska S.A. pismem z dnia [...] września 2012 r. poinformowała organ, że w związku z nieudaną próbą doręczenia przesyłki, z powodu nieobecności adresata, przesyłka została awizowana, a zawiadomienie o nadejściu przesyłki pracownik umieścił w drzwiach adresata. Z wyjaśnień pracownika doręczającego przesyłkę wynika, że adresat nie posiada skrzynki oddawczej, w związku z czym zawiadomienie zostawione zostało w drzwiach adresata. Po otrzymaniu wyjaśnień Poczty Polskiej organ przyjął, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 44 K.p.a., co oznacza, że decyzję KGP z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] należy uznać za doręczoną (notatka służbowa KGP z dnia [...] września 2012 r. - karta nr 232 akt administracyjnych sprawy). Pismem z dnia [...] września 2012 r., skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., M. S. poinformował, że o wydaniu decyzji KGP z dnia [...] lipca 2012 r. dowiedział się 18 września 2012 r., odbierając pismo z Komendy Wojewódzkiej Policji w K., która powiadomiła go o powyższym. W związku z nieotrzymaniem ww. decyzji M. S. wniósł o dostarczenie mu jej odpisu, celem zapoznania się z jej treścią i ewentualnego złożenia skargi. Strona podniosła, że przypuszcza, iż kierowane do niego awizo mogło zginąć lub ulec zniszczeniu, albowiem miejscowi listonosze niejednokrotnie zostawiają je wciśnięte w bramę lub ogrodzenie. Pismem z dnia [...] października 2012 r. (12 października 2012 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę) M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję KGP z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie, uchylenie decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że nie otrzymał zaskarżonej decyzji, a wiadomość o decyzji powziął w dniu 18 września 2012 r., odbierając pismo z KWP w K., wyzywające skarżącego do nadesłania legitymacji posiadania broni. Wskazał, że pismem z dnia [...] września 2012 r. wystąpił do KGP o skuteczne doręczenie mu decyzji. Poinformował, że w dniu [...] października 2012 r. złożył do Naczelnika Poczty Polskiej pismo o wyjaśnienie kwestii awizowania kierowanej do niego - na jego adres - przez KGP korespondencji w miesiącu sierpniu i wrześniu. Skarżący dodał również, że w miesiącu sierpniu przebywał na urlopie poza swoim miejscem zamieszkania. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na wniesienie skargi z przekroczeniem terminu, bądź też o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 ww. art.). Natomiast w myśl art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie stronie decyzji otwiera bowiem bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 44 K.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 K.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 K.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 K.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 K.p.a.). W ocenie Sądu, powyższe przepisy należy odczytywać w sposób całościowy. Oznacza to, iż warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 K.p.a., jest spełnienie wszystkich wymogów płynących z powołanego artykułu. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja została awizowane dwukrotnie i zwrócona do organu po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. 17 sierpnia 2012 r., z zestawienia daty pierwszego awiza – 02 sierpnia 2012 r. z datą drugiego awiza – 10 sierpnia 2012 r., wynika, iż powtórne zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia, było prawidłowe. Należy przyjąć, iż poczta dopełniła obowiązku wynikającego z art. 44 § 3 K.p.a. i pozostawiła powtórne zawiadomienie po upływie 7 dni – 10 sierpnia 2012 r. Zaznaczyć przy tym należy, iż stosownie do art. 57 § 1 K.p.a., do zakreślonego terminu 7 dni nie wlicza się dnia, w którym dokonano pierwszego zawiadomienia. Powyższe dowodzi, iż zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 16 sierpnia 2012 r., a tym samym wprowadzone do obrotu prawnego. Zestawiając datę doręczenia zaskarżonej decyzji (16 sierpnia 2012 r.) z datą złożenia skargi (12 października 2012 r.), należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ww. ustawy. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 17 września 2012 r. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga M. S. została złożona z uchybieniem terminu, a tym samym jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zaś skarżący nie występował z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odnosząc się do daty otrzymania przez skarżącego informacji o podjęciu zaskarżonej decyzji, podanej przez stronę skarżącą w skardze, tj. 18 września 2012 r., wskazać należy, iż, jak wynika z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy, pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. KWP w K. poinformował stronę o podjęciu zaskarżonej decyzji. Nie zmienia to jednak faktu, iż do doręczenia zaskarżonej decyzji doszło w dniu 16 sierpnia 2012 r. w trybie art. 44 § 4 K.p.a. Dodatkowo podnieść należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący został pouczony przez organ o skutkach niedopełnienia obowiązku przewidzianego w art. 41 § 1 K.p.a. (pismo z dnia [...] kwietnia 2012 r.). Skarżący dopiero w skardze poinformował, że w miesiącu sierpniu 2012 r. przebywał na urlopie poza swoim miejscem zamieszkania. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 6