II SA/Wa 1998/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. Ł. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: przyznać S. Ł. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. S. Ł. - po odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r. jego skargi na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych -wnioskiem z dnia 22 lutego 2010 r., złożonym na formularzu urzędowym, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że jest osobą bezrobotną i nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Podał, że mieszka z matką, siostrą i bratem, który jest żonaty. Posiadają dom i gospodarstwo rolne o powierzchni 2,87 ha. Skarżący wskazał też, że nie ma żadnych dochodów, brat zarabia około 2000 zł, matka i siostra mają rentę oraz pracują na umowę o dzieło i otrzymują odpowiednio – matka około 700 zł, a siostra około 1400 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na S. Ł. nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi S. Ł. jest prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący z mocy prawa zwolniony jest całkowicie z obowiązku wnoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego. Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący jest osobą bezrobotną, nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych i obecnie pozostaje na utrzymaniu rodziny. Pomimo tego, że wykazane przez skarżącego łączne dochody osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym wynoszą około 4000 zł, to jednak średnio na osobę w rodzinie przypada po około 800 zł. W związku z powyższym należało uznać, iż w chwili obecnej skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.