II SA/Wa 1998/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1998/09 w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 lutego 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 1998/09 odrzucił skargę S. L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 8 lutego 2010 r. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 1998/09 przyznano S. L. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. W dniu 6 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) S. L., reprezentowany przez adwokat K. T., ustanowioną pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie, złożył skargę kasacyjną od powołanego postanowienia z dnia 2 lutego 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu pełnomocnik S. L. wskazał, iż przedmiotowy wniosek został, wraz ze skargą kasacyjną, złożony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia do Sądu podpisanego przez skarżącego pełnomocnictwa do reprezentowania go w niniejszej sprawie, tj. od dnia 29 marca 2010 r. W związku z tym, iż skarżącego nie stać było na ustanowienie pełnomocnika z wyboru, dopiero od wskazanej wyżej daty ustała przeszkoda do wniesienia skargi kasacyjnej, zaś do uchybienia terminu nie doszło z przyczyn zawinionych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 i § 2 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Oznacza to, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 powołanej ustawy terminie. Moment ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do daty doręczenia Sądowi podpisanego przez skarżącego pełnomocnictwa, udzielonego adwokat K. T. do reprezentowania go w niniejszej sprawie, tj. do dnia 29 marca 2010 r. Podkreślić w tym miejscu należy, iż skarżący podpisał tylko jeden egzemplarz pełnomocnictwa i przesłał go bezpośrednio do Sądu. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 6 kwietnia 2009 r. (data stempla pocztowego), zatem zestawiając powyższe daty oraz biorąc pod uwagę treść art. 83 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącego dochował siedmiodniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku. Przechodząc z kolei do oceny okoliczności podanych przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku, wskazać należy, iż jest on zasadny, albowiem uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.