II SA/Wa 200/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-07-07
Skład orzekający: Iwona Malicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która jest całkowicie niezdolna do pracy, nie posiada dochodu poza zasiłkiem pielęgnacyjnym i utrzymuje się z renty męża, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Wnioskodawczyni spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ponieważ jej sytuacja materialna, charakteryzująca się brakiem własnych dochodów poza zasiłkiem pielęgnacyjnym i utrzymaniem się z niskiej renty męża, uniemożliwia jej poniesienie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Sąd uznał, że na osobę w rodzinie przypada średnio około 350 zł miesięcznie, co potwierdza niemożność poniesienia kosztów zastępstwa prawnego.Stan faktyczny
B. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, po tym jak Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił jej skargę na decyzję Prezesa ZUS odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Wnioskodawczyni wskazała, że jej jedynym dochodem jest zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł, a rodzina utrzymuje się z renty męża w wysokości 920 zł. Oświadczyła również, że rodzina nie posiada majątku ani oszczędności.Rozstrzygnięcie
Przyznano B. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać B. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
B. P., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. jej skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
We wniosku wskazała, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem D. P. oraz córką N. Podała, że jej jedyny dochód stanowi zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł, a rodzina utrzymuje się z renty męża w wysokości 920 zł.
Jednocześnie oświadczyła, że członkowie rodziny nie posiadają żadnego majątku, ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, wnioskodawczyni jest obecnie osobą całkowicie niezdolną do pracy, nie posiada żadnego dochodu, jedynie zasiłek chorobowy w wysokości 153 zł, a utrzymuje się wraz z mężem i córką, która jest uczennicą, ze świadczenia rentowego męża, które wynosi 920 zł miesięcznie.
Oznacza to, że na osobę w rodzinie przypada średnio po około 350 zł miesięcznie.
W związku z powyższym uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło