II SA/Wa 2001/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-03-16
Skład orzekający: Danuta Kania
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na orzeczenie komisji lekarskiej ustalające stopień inwalidztwa i jego związek ze służbą, wydane dla celów emerytalno-rentowych?Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania spraw dotyczących orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą dla celów emerytalno-rentowych. Orzeczenia komisji lekarskich w tym zakresie mają charakter orzeczeń wstępnych i podlegają kontroli sądów powszechnych w ramach odwołań od decyzji organów właściwych w sprawach świadczeń emerytalno-rentowych. W związku z tym, skarga wniesiona do sądu administracyjnego w takiej sprawie podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
K. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej utrzymującą w mocy decyzję Rejonowej Komisji Lekarskiej o umorzeniu postępowania w sprawie kontrolnego badania inwalidy. Skarżący domagał się orzeczenia, że jego inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewłaściwość sądu administracyjnego do rozpoznania tego typu spraw. WSA w Warszawie postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przeprowadzenia kontrolnego badania inwalidy postanawia - odrzucić skargę.
Centralna Komisja Lekarska podległa Ministrowi do Spraw Wewnętrznych Skład Orzekający w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, w zw. z art. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822), art. 21a ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r., poz. 708), po rozpatrzeniu odwołania K. G. – rencisty SW od decyzji [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi właściwemu do Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], którą umorzono w całości postępowanie w sprawie przeprowadzenia kontrolnego badania inwalidy z powodu jego bezprzedmiotowości oraz uznano rozstrzygnięcie ostatnio wydanego prawomocnego orzeczenia OKL MSW w L. nr [...] w sprawie inwalidztwa K. G. za stałe, decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...].
Pismem z dnia [...] września 2017 r. K. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie, że inwalidztwo skarżącego pozostaje w związku ze służbą, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądu administracyjnego.
W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że skarżący orzeczeniem WKL w B. nr [...] został uznany za inwalidę trzeciej grupy w związku ze służbą, jednocześnie komisja stwierdziła, że inwalidztwo istnieje od [...] kwietnia 2007 r. Następnie Okręgowa Komisja Lekarska w L., orzeczeniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. zaliczyła skarżącego do drugiej grupy inwalidów bez związku ze służbą. Termin badania kontrolnego komisja wyznaczyła na lipiec 2017 r. Skierowanie Dyrektora Biura Emerytalnego Służby Więziennej z dnia 05 maja 2017 r. dot. przeprowadzenia badań kontrolnych wpłynęło do RKL w dniu 29 maja 2017 r. Tym samym RKL nie miała możliwości przeprowadzenia badań zgodnie ze skierowaniem. Organ podniósł, iż przepis art. 21a ustawy emerytalnej określa wprost sytuacje, w których nie przeprowadza się badań kontrolnych. Jedna z nich, tj. sytuacja, kiedy inwalidztwo trwa nieprzerwalnie dłużej niż 10 lat – miała miejsce w niniejszej sprawie. Z tego względu w maja 2017 r. nie można było przeprowadzić badań kontrolnych skarżącego.
Postanowieniem z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 883/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę ze skargi K. G. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] do rozpoznania WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa).
W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...]
w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przeprowadzenia kontrolnego badania inwalidy, wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie, że inwalidztwo skarżącego pozostaje w związku ze służbą, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, w zw. z art. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822), art. 21a ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r., poz. 708).
Wyjaśnić należy, że komisje lekarskie, działające m.in. w sprawach rencistów SW, są organami administracji publicznej i swoje rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych nazywanych orzeczeniami. Orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii do służby, jak i samej zdolności do służby. Natomiast druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów m.in. emerytalno-rentowych. Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Mają one charakter wyłącznie orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i właściwości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości takich sądów.
W rozpoznawanej sprawie K. G. zaskarżył decyzję z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi właściwemu do Spraw Wewnętrznych w B. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], którą umorzono w całości postępowanie w sprawie przeprowadzenia kontrolnego badania inwalidy z powodu jego bezprzedmiotowości oraz uznano rozstrzygnięcie ostatnio wydanego prawomocnego orzeczenia OKL MSW w L. nr [...] w sprawie inwalidztwa K. G. za stałe.
Orzeczeniem OKL MSW w L. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w sprawie kontrolnego badania lekarskiego, orzeczono m.in., że inwalidztwo K. G. nie pozostaje w związku we służbą.
Skarżący w skardze domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenia, że inwalidztwo skarżącego pozostaje w związku ze służbą, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.
Należy zgodzić się z organem, że rozstrzygnięcia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa m.in. dla celów emerytalno-rentowych nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach emerytalno-rentowych. Z tego względu nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości.
Skoro na orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby oraz ich związek ze służbą, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, to za niedopuszczalną należy uznać skargę wniesioną przez stronę skarżącą w rozpoznawanej sprawie.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
-----------------------
2
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło