II SA/Wa 2004/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędzia WSA Janusz Walawski (spraw.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi P.M. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby kandydackiej - oddala skargę - Minister Obrony Narodowej, na podstawie art. 150 § 1 i 3 oraz art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpoznaniu wniosku P. M. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. w sprawie zwolnienia ze służby kandydackiej, w dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej powyżej określoną decyzją ostateczną. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że we wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik ww. wskazał na przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6, podnosząc, że w dniu [...] października 2011 r. uzyskał z Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego [...] dokumentację dotyczącą wypadku, któremu uległ w dniu [...] października 2008 r. P. M. oraz o jego pobiciu w dniu [...] listopada 2008 r. Podniósł, że w postępowaniu zakończonym decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. wnosił o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji lekarskiej, w związku z tymi zdarzeniami, lecz wniosek ten nie został uwzględniony. Zarzucił również, że ww. nie doręczono skierowań do wojskowej komisji lekarskiej, przez co przed wszczęciem procedury zwolnienia go ze służby kandydackiej nie uzyskano stanowiska tej komisji w zakresie jego zdolności do zaliczenia rygorów z wychowania fizycznego oraz zdolności do zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, w sprawie zakończonej ostateczną decyzją wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. P. M. o ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowe nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. dowiedział się w dniu [...] sierpnia 2009 r. (data doręczenia). Skarżący nie zachował terminu określonego w art. 148 Kpa, który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W tej sytuacji, przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa nie może być podstawą wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. Niezależnie od powyższego, P. M. w żaden sposób nie udowodnił, że nie brał udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jawa istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika, P. M. zostały doręczone wskazane we wniosku karty skierowania do wojskowej komisji lekarskiej i z datą ich doręczenia ww. dowiedział się o tym. W związku z powyższym, wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa został złożony po upływie terminu określonego w art. 148 § 1 Kpa i z tego samego powodu niedopuszczalne jest wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 Kpa. Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] sierpnia 2012 r. wydał postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie poprzedzające. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że rozpatrując wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podjął wszelkie niezbędne działania zmierzające do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a przy wydaniu przedmiotowego postanowienia nie został naruszony przez Ministra Obrony Narodowej, postulat działania samego organu w oparciu o przepisy prawa, uwzględniając wyrażone w art. 6 Kpa i art. 7 Konstytucji RP postulaty działania w granicach obowiązującego prawa. Postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2012 r. stało się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik skarżącego we wniesionej skardze zarzucił, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania: " - art. 6 i art. 8 Kpa w zw. z art. 138 Kpa, polegające na braku oparcia działań organu o obowiązujące normy prawne, nieprawidłowym ustaleniu znaczenia tych norm, wadliwym dokonaniu subsumcji oraz nieprawidłowym ustaleniu następstw prawnych okoliczności które zaistniały w sprawie, - art. 7 i art. 77 kpa w zw. z art. 138 Kpa, poprzez niezbadanie w sposób wystarczający sprawy i niepodjęcie kroków niezbędnych do załatwienia sprawy w sposób praworządny i z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącego, - art. 145 § 1 pkt 4, 5, 6 Kpa, poprzez niewłaściwe zastosowanie w konsekwencji którego uznano, iż nie zachodzą przesłanki wznowienia". Pełnomocnik skarżącego podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i potrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. W świetle tych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą przeprowadzenie postępowania administracyjnego i wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, w której została już wydana decyzja ostateczna. Postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną zawsze musi być poprzedzone badaniem przez organ formalnych podstaw wznowienia. Ocena formalnych podstaw wznowienia sprowadza się do zbadania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołuje ona podstawy wznowienia, określone w art. 145 § 1 Kpa oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 Kpa. W art. 145 § 1 Kpa zostały określone przyczyny wznowienia postępowania. Uchylenie decyzji z przyczyn uzasadniających wznowienie postępowania jest ograniczone czasowo. Wynika to wprost z art. 148 Kpa, który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Skarżący zażądał wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] o zwolnieniu ze służby kandydackiej Żądanie swoje oparł na przesłankach określonych w art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 Kpa. Zgodnie z tymi przepisami, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję, decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. W zaistniałej sytuacji organ (Minister Obrony Narodowej) zobowiązany był do zbadania, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 148 Kpa. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie żądającej wznowienia postępowania ciąży obowiązek wykazania w sposób niebudzący wątpliwości, że zachowała termin do złożenia podania o wznowienie postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżący obowiązku tego nie dopełnił. Przedstawiona w tym zakresie argumentacja nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Reasumując stwierdzić należy, że organ zasadnie ocenił, że nie jest możliwe wznowienie postępowania, gdyż skarżący nie zachował terminów określonych w powyżej przytoczonych przepisach. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Sąd uznał je za niezasadne. Organy wydając przedmiotowe postanowienie w żaden sposób nie naruszyły, wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego przepisów postępowania. Analiza skargi pełnomocnika skarżącego prowadzi do wniosku, że nie do końca rozumie on istotę instytucji procesowej, jaką jest wznowienie postępowania administracyjnego. Wykorzystując tryb nadzwyczajny, jakim jest wznowienie postępowania dąży do wzruszenia ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej, przy czym podnosi zarzuty naruszenia zasad postępowania w związku z art. 138 Kpa bez wskazania konkretne przepisu, który został naruszony. Prawdopodobnie chodzi o pkt 1 tego przepisu, ale na ten przepis pełnomocnik skarżącego nie wskazał. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.