II SA/Wa 2007/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. przedstawiciela ustawowego małoletniej N. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. Z. przedstawiciela ustawowego małoletniej N. W. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a: ustanowić adwokata dla skarżącej G. Z. przedstawiciela ustawowego małoletniej N. W. We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym w dniu [...] listopada 2012 r. na urzędowym formularzu PPF, a następnie uzupełnionym w dniu [...] grudnia 2012 r.) skarżąca G. Z. - przedstawiciel ustawowy małoletniej N. W. zażądała ustanowienia adwokata. Z informacji podanych we wniosku oraz z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z 9-letnią córką, a ich jedynym dochodem jest wynagrodzenie skarżącej za pracę w wysokości 1.125 zł brutto miesięcznie. Skarżąca i jej dziecko mieszkają w lokalu przydzielonym z zasobu mieszkaniowego Urzędu Miasta K. Córka skarżącej choruje na astmę, co wiąże się z koniecznością zakupu leków. Ojciec dziecka skarżącej nie żyje, zatem skarżąca sama pokrywa koszty utrzymania córki. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.). Oceniając wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata, stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, iż skarżąca i jej córka znajdują się w trudnej sytuacji materialnej. W szczególności potwierdza to okoliczność przydzielenia skarżącej lokalu socjalnego. Zatem skarżąca nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.