II SA/Wa 2008/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia uzasadnienia decyzji w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienia do rezerwy kadrowej postanawia odrzucić skargę. J. B. w dniu 2 listopada 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2007 r., nr [...] odmawiającą uzupełnienia uzasadnienia decyzji tego Ministra z dnia [...] października 2007 r., nr [...] o zwolnieniu gen. bryg. J. B. z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesieniu do rezerwy kadrowej. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej wniósł o oddalenie skargi z powodu jej niedopuszczalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W przypadkach określonych w § 1 termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi ( § 2). Podnieść należy, iż orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia, o którym mowa w art. 111 k.p.a., nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym). Konsekwencją powyższego, jest brak środków zaskarżenia, jakie miałyby służyć stronie od decyzji uzupełniającej lub postanowienia o odmowie uzupełnienia (organ w niniejszej sprawie błędnie wydał decyzję w miejsce postanowienia). Według art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. K.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji. Taki wniosek wypływa nie tylko z treści powołanego art. 111 k.p.a., ale także wynika z faktu, iż odpowiedzi podejmowane przez organ w tym trybie nie kończą postępowania w sprawie. Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji (w tym wypadku postanowienie mylnie nazwane decyzją) podlega ocenie w trakcie kontroli instancyjnej dokonywanej na skutek wniesionego odwołania od decyzji, która objęta była wnioskiem o jej uzupełnienie. Zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu Sygn. akt II SA/Wa 2008/07 administracyjnego, bowiem takie orzeczenie nie posiada waloru postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak na wstępie.