II SA/Wa 2008/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w sprawie ze skargi J. S. na orzeczenie Komendanta [...] Policji z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia kary dyscyplinarnej nagany postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego- Orzeczeniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Komendant [...] Policji utrzymał w mocy orzeczenie Komendanta Rejonowego Policji [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] o uznaniu J. S. winnej niedopełnienia obowiązku służbowego i wymierzeniu jej kary dyscyplinarnej nagany. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik skarżącej J. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, argumentując powyższe tym, że uznanie skarżącej za osobę winną naruszenia dyscypliny służbowej skutkować będzie dla niej negatywnymi konsekwencjami, w postaci ujawnienia tej informacji w aktach osobowych, co może mieć wpływ na ocenę jej pracy i gratyfikację. Ponadto może być postrzegana przez swoich współpracowników za osobę niegodną zaufania, co z kolei może negatywnie wpływać na świadczoną przez nią pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Pod pojęciem tym należy rozumieć konieczność spowodowania, w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji, stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Instytucja ochrony tymczasowej nie znajduje zatem zastosowania w każdej sprawie sądowoadministracyjnej. Przedmiotem skargi jest orzeczenie wydane w postępowaniu dyscyplinarnym, w którym wymierzono funkcjonariuszowi Policji karę nagany, o której mowa w art. 134 pkt 1 i art. 134 lit. a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) dalej: "u.P.". W ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowego orzeczenia nie zasługuje na uwzględnienie. Ujawnienie w aktach osobowych skarżącej informacji o ukaraniu naganą, co może zdaniem pełnomocnika J. S. mieć wpływ na ocenę jej pracy oraz gratyfikację, a także negatywną opinię wśród współpracowników, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których stanowi przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. Subiektywna ocena skarżącej w zakresie skutków orzeczenia dyscyplinarnego co do postrzegania jej przez współpracowników nie stanowi okoliczności, o których jest mowa w powołanym przepisie. Naturalne konsekwencje wydania orzeczenia dyscyplinarnego nie stanowią okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu