II SA/Wa 201/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-04-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo informujące o braku podstaw prawnych do rozstrzygnięcia żądania w drodze decyzji administracyjnej, w sytuacji braku takich regulacji w prawie materialnym, stanowi akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo informujące, które nie rozstrzyga władczo o prawach i obowiązkach skarżącego ani nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Takie pisma nie stanowią aktów administracyjnych w rozumieniu przepisów PPSA, a brak jest przepisów szczególnych przewidujących sądową kontrolę tego rodzaju spraw. W konsekwencji skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
J. Z. złożył skargę na pismo Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] listopada 2008 r. dotyczące przywrócenia do zawodowej służby wojskowej. Skarżący podniósł, że mimo uchylenia przez WSA we Wrocławiu orzeczeń stanowiących podstawę do jego zwolnienia, Dowódca Sił Powietrznych odmówił przywrócenia go do służby, wydając pismo zamiast decyzji administracyjnej. Skarżący zarzucił organowi brak postępowania wyjaśniającego i błędne przyjęcie, że sprawa nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na pismo Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie przywrócenia do zawodowej służby wojskowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 2 stycznia 2009 r. J. Z. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na, jak wskazał, decyzję - rozstrzygnięcie Dowódcy Sił Powietrznych zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2008 r. w sprawie przywrócenia do zawodowej służby wojskowej. Skarga J. Z. została w dniu 8 stycznia 2009 r. przekazana, wraz z odpisem i plikiem załączników, Dowódcy Sił Powietrznych. W dniu 23 stycznia 2009 r. Dowódca Sił Powietrznych przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W uzasadnieniu skargi J. Z. podniósł, że prawomocnym wyrokiem z dnia 30 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz utrzymane nią w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., które to orzeczenia stanowiły podstawę do jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej z mocy prawa, w trybie określonym w art. 115 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.), i wydania dla celów ewidencyjnych rozkazu personalnego, o którym mowa w ust. 3 tego przepisu – w jego przypadku - rozkazu personalnego Dowódcy [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Skarżący podniósł, że mimo wyeliminowania z obrotu prawnego, mocą prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu, orzeczeń stanowiących podstawę do jego zwolnienia ze służby i złożenia stosownego wniosku o przywrócenie do tej służby (wniosek z dnia 26 sierpnia 2008 r.) Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] - pismem z dnia [...] września 2008 r., a po wniesieniu od niego odwołania, także i Dowódca Wojsk Powietrznych – pismem z dnia [...] listopada 2008 r. – odmówili przywrócenia go do służby. J. Z. zarzucił, że zaskarżone pismo z dnia [...] listopada 2008 r. Dowódcy Wojsk Powietrznych wydane zostało w miejsce decyzji administracyjnej bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Skarżący stwierdził, że organ błędnie przyjął, że sprawa przywrócenia do służby nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, a przepisy obowiązującej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych nie przewidują instytucji przywrócenia do tej służby i reaktywacji istniejącego wcześniej stosunku służbowego. W odpowiedzi na skargę Dowódca Sił Powietrznych wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe wskazał, że zaskarżone pismo z dnia [...] listopada 2008 r. przesłano za pismem przewodnim z dnia 27 listopada 2008 r. do Dowódcy [...] w W. ([...]) celem doręczenia skarżącemu, a skarżący pismo to otrzymał w dniu 5 grudnia 2008 r. potwierdzając jego odbiór własnoręcznym podpisem. W ocenie organu, skoro skarżący skargę na powyższe pismo wniósł bezpośrednio do Sądu, a Sąd przekazał skargę organowi w dniu 9 stycznia 2009 r., to, zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, skarga została wniesiona w dniu jej przekazania przez Sąd, czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące Dowódcy Wojsk Powietrznych. W swej treści zaskarżone pismo zawiera jedynie wyjaśnienie przepisów obowiązującej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz wyraża stanowisko organu co do niemożności rozstrzygnięcia o żądaniu skarżącego w drodze decyzji administracyjnej z uwagi na brak stosowych regulacji na gruncie prawa materialnego. W konsekwencji pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Natomiast treść cytowanego wyżej przepisu art. 3 § 2 nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oznacza to zatem, że sprawa ze skargi J. Z. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło