II SA/Wa 2010/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), , Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2019 r. sprawy ze skargi T.I.S. Sp. z o.o. W.Sp.k. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej - oddala skargę - Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej organem) decyzją z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku spółki T. I. S. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością W. spółka komandytowa z siedzibą w P. (zwana dalej spółką/skarżącą) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, odmówił udostępnienia wnioskowanych informacji. Organ ustalił, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem dotyczącym udzielenia informacji: 1) czy Pani A. J. lub jakakolwiek inna osoba do dnia złożenia niniejszego wniosku pobierała płatności bezpośrednie lub jakiekolwiek inne płatności przyznawane i wypłacane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa bądź występowała o udzielenie takich płatności w związku z prowadzeniem upraw rolnych (działalności rolniczej) na nieruchomości wpisanej do Księgi Wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w O. IV Wydział Ksiąg Wieczystych pod numerem [...] składającej się z działki nr [...] (identyfikator działki: [...]), położonej w miejscowości W.(województwo wielkopolskie, powiat obornicki, gmina O.); 2) w przypadku, gdyby dla wskazanej powyżej nieruchomości były pobierane płatności bezpośrednie lub jakiekolwiek inne płatności przyznawane i wypłacane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wnoszę o wskazanie kwot, w jakich płatności te zostały pobrane w kolejnych latach przez Panią A. J. lub jakąkolwiek inną osobę, a także okresów, za jakie były one przyznawane wraz z kopiami decyzji dotyczących przyznania tychże płatności. Wskazała, że: "(...) uzyskanie informacji, będących przedmiotem niniejszego wniosku, jest niezbędne do dochodzenia przez nią praw na drodze sądowej...". Zaskarżoną decyzją organ działając na postawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; zwaną dalej Kpa), art. 5 ust. 2, art. 17 w zw. z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.; zwanej dalej "u.d.i.p."), art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 2137; zwanej dalej ustawą o ARiMR), odmówił skarżącej udostępnienia wnioskowanych informacji. Jako podstawę odmowy udostępnienia informacji publicznej powołał przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka, zarzucając naruszenie: 1) prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 2 u.d.i.p w zw. z art. 6 ust. 1 lit. c) i f) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, skutkujące nieuzasadnioną odmową udostępnienia skarżącej informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 5 lipca 2018 roku; 2) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., poprzez ich niezastosowanie skutkujące nieuzasadnioną odmową udostępnienia skarżącej informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 5 lipca 2018 roku; 3) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa poprzez dowolną a nie swobodną ocenę co do wystąpienia w sprawie przesłanki z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., co skutkowało nieuzasadnioną odmową udostępnienia informacji publicznej i niewyczerpujące uzasadnienie zaskarżonych decyzji. Skarżąca wskazała, że złożony przez nią wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 5 lipca 2018 r. nie dotyczył danych osób fizycznych. Jej zdaniem zwróciła się z prośbą o wskazanie, czy przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zostały przyznane Pani A. J. lub jakiejkolwiek innej osobie płatności bezpośrednie lub jakiekolwiek inne płatności w związku z prowadzeniem upraw rolnych (działalności rolniczej) w odniesieniu do nieruchomości opisanej we wniosku. Jej zdaniem brak udzielenia przez organ informacji, o których mowa w pkt 2 powyżej, wynika z niewłaściwego rozumienia pojęcia prywatności osoby fizycznej co zostało szczegółowo opisane w skardze. Wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości i o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z [...] września 2018 r. odmawiająca skarżącej udostępnienia informacji publicznej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonym. Przepis ten wyznacza zakres przedmiotowy ustawy, bowiem tylko informacja, która dotyczy spraw publicznych stanowi informację publiczną. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej (zwane dalej prawem do informacji publicznej). W ocenie Sądu znaczy to, że zasadą jest udostępnienie informacji, a wyjątkiem jej odmowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Ustawodawca zdecydował się na zhierarchizowanie dwóch prawnie chronionych wartości: prywatności osoby fizycznej oraz wolności pozyskiwania i rozpowszechniania informacji, dając prawu do ochrony prywatności pierwszeństwo przed prawem dostępu do informacji publicznej. Informacje dotyczące sfery prywatności jednostki znajdujące się w posiadaniu administracji nie tracą swojego prywatnego charakteru, a w związku z tym nie mogą być udostępnione. Prawo do ochrony prywatności może zostać wyłączone w dwóch przypadkach: 1. wówczas, gdy sam zainteresowany zrezygnuje z przysługującego mu prawa do ochrony. 2. dotyczy informacji o osobie pełniącej funkcję publiczną, mającej związek z pełnieniem takiej funkcji w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji. Skarżąca żąda faktycznie udostępnienia informacji przetworzonej. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo uzyskania informacji przetworzonej jest możliwe tylko w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca postawił dodatkowy warunek od spełnienia, od którego uzależnione jest udzielnie tego rodzaju informacji. Wnioskodawca jest zobowiązany do wylegitymowania się działaniem w imieniu interesu społecznego, a więc pewnej pozytywnej wartości mającej znaczenie dla szerszego kręgu osób (określonej społeczności). Tak więc jeżeli w sprawie nie zostanie wykazany jakikolwiek interes publiczny, jeśli zainteresowanie przedmiotową informacją wynika jedynie z tego, że w ocenie wnioskodawcy, od przedmiotowej informacji zależy rozstrzygnięcie sprawy cywilnej, wówczas organ jest uprawniony odmówić udzielenia wnioskowanej informacji. Skarżąca we wniosku jednoznacznie wskazała, że "(...) uzyskanie informacji, będących przedmiotem niniejszego wniosku, jest niezbędne do dochodzenia przez nią praw na drodze sądowej". Wobec czego należy uznać, że stanowisko skarżącej zostało jednoznacznie określone i nie został w jakikolwiek sposób określony interes publiczny. Należy wskazać, że żądana jest informacją przetworzoną a jak słusznie wskazał organ płatności bezpośrednie do gruntów rolnych przyznawane są do ogólnej powierzchni gospodarstwa rolnego, a nie do poszczególnych działek ewidencyjnych. W tym stanie, aby stworzyć informację wskazaną przez skarżącą, organ musiałaby pozyskać i zestawić ze sobą różne dane, a następnie przeanalizować, które dane dotyczą działki ewidencyjnej wskazanej przez skarżącą i na końcu dokonać szczegółowych wyliczeń, aby ustalić kwotę dopłat w poszczególnych latach. Organ słusznie zauważył, że wskazane we wniosku żądanie udostępnienia informacji o pobieraniu płatności oraz ubieganiu się o płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, do nieruchomości nie może zostać spełnione ze względu na prywatność osoby fizycznej, co zostało uregulowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym zasadne jest twierdzenie, że ujawnienie przedmiotowych danych mogłoby doprowadzić do zidentyfikowania osoby faktycznie użytkującej grunt w określonym czasie i pozwoliłoby na ustalenie sytuacji majątkowej osoby. W tym stanie rzeczy odmowa udostępnienia informacji we wnioskowanym zakresie, uzasadniona jest przesłanką ochrony prywatności osoby fizycznej. W związku z powyższym, Sąd uznaje, że organ nie naruszył art. 5 u.d.i.p., bowiem stosownie do art. 5 ust. 2 tej ustawy udostępnienie informacji podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Zasadne jest twierdzenie organu, że zarówno przepisy Unii Europejskiej, jak i przepisy krajowe w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych nie uzależniają prawa do uzyskiwania płatności od posiadania tytułu prawnego do gruntów rolnych, za wyjątkiem gruntów będących w zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa. Posiadanie gruntów rolnych w rozumieniu przepisów o płatnościach do gruntów rolnych należy definiować jako faktyczne użytkowanie gruntów, przy czym są to wszelkie czynności niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania gospodarstwa. Mogą nimi być działania organizacyjne, kierownicze, jak i osobiste zaangażowanie w bezpośrednim wykonywaniu pracy fizycznej w gospodarstwie. Posiadaczem gruntu jest ten, kto ten grunt faktycznie użytkuje i może to być zarówno właściciel, jak i dzierżawca, czy użytkownik tego gruntu. Należy uznać, że organ słusznie wskazał, że ARiMR nie jest organem uprawnionym do rozpatrywania kwestii naruszenia posiadania i nie ma obowiązku weryfikowania tytułu prawnego do działek deklarowanych we wniosku o przyznanie płatności, badane jest natomiast spełnienie warunków określonych w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, że organ zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym i dokonał jego wszechstronnej oceny. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.