II SA/Wa 2014/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na niewykonanie przez Wójta Gminy K. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 40/10 o wymierzeniu Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy w przedmiocie wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: - odrzucić skargę - W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy K. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 40/10 o wymierzeniu Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy w przedmiocie wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż organ nie wykonał postanowienia Sądu i nie zwrócił mu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podkreślając, że koszty zostały skarżącemu zwrócone przed wniesieniem skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przytoczonego powyżej przepisu wynika, iż skarga o wymierzenie organowi grzywny przysługuje w dwóch sytuacjach: gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Stąd też skarga na niewykonanie postanowienia Sądu wydanego w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie mieści się w powyższym katalogu. Postanowienie to służy bowiem do wyegzekwowania od organu wykonania obowiązku przekazania skargi i dopiero w dalszej kolejności jej rozpoznania przez Sąd. Dodatkowo należy wyjaśnić skarżącemu, iż cytowany przepis nie ma też zastosowania do orzeczenia sądu administracyjnego w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r. sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005/6/123). Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej kosztów zasądzonych na rzecz strony odbywa się w drodze egzekucji sądowej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), po stwierdzeniu prawomocności wyroku sądu administracyjnego. Wyrok taki stanowi wówczas tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika (art. 781 § 2 k.p.c.), a po jej nadaniu wyrok stanowi tytuł wykonawczy, podlegający - w części odnoszącej się do kosztów postępowania - wykonaniu przez komornika sądowego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga na niewykonanie postanowienia wydanego trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest niedopuszczalna i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.