II SA/Wa 2018/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego sprawy ze skargi P. D. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego – Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. P. D. w skardze na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego pociągnie za sobą w stosunku do niego ciężko odwracalne skutki oraz bardzo skomplikuje jego sytuację zawodową i życiową. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przede wszystkim podnieść należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w istocie nie zawiera żądanego uzasadnienia. Niewystarczające jest bowiem wskazanie przez skarżącego, iż w wyniku wykonanie tego rozkazu pociągnie za sobą w stosunku do niego ciężko odwracalne skutki oraz bardzo skomplikuje jego sytuację zawodową i życiową. Skutek ten jest oczywisty, jednakże sam w sobie nie świadczy o konieczności wstrzymania jego wykonania. Skarżący nie wskazał bowiem jakiego rodzaju szkoda, czy też trudne do odwrócenia skutki, mogą nastąpić, w przypadku wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego przed rozpoznaniem skargi przez Sąd. Rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby w Policji, choć niewątpliwie dotkliwy dla skarżącego, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba bowiem zauważyć, że stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. W przypadku uwzględnienia skargi możliwe jest zatem przywrócenie stanu pierwotnego poprzez przywrócenie skarżącego do służby. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia