II SA/Wa 2019/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędzia Janusz Walawski, WSA, Asesor Jarosław Trelka, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008 na rozprawie sprawy ze skargi C. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego postanawia odrzucić skargę Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] października 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, którą odmówił mjr. C. K. stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON z dnia [...] września 2006 r., nr [...]. Rozkaz ten dotyczył przeniesieniu tego oficera do rezerwy kadrowej Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON, na okres od 1 października 2006 r. do dnia 31 stycznia 2007 r. Oficera tego przeniesiono do rezerwy kadrowej, bowiem rozkazem personalnym Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych z dnia [...] września 2006 r. nr [...] został on zwolniony z dotychczas zajmowanego stanowiska, w związku z likwidacją z dniem 30 września 2006 r. Wojskowych Służb Informacyjnych. W uzasadnieniu organ ten podał, że mjr C. K. pełni obecnie służbę w rezerwie kadrowej Dyrektora Departamentu Kadr MON, bowiem z dniem 30 września 2006 r. Wojskowe Służby Informacyjne, w których dotychczas pełnił służbę, zostały zniesione. Dlatego też, stosownie do postanowień art. 65 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego (Dz. U. Nr 104, poz. 711 z późn. zm.), od dnia 1 października 2006 r. został przeniesiony do rezerwy kadrowej, powołanym rozkazem personalnym Dyrektora Departamentu Kadr MON - nr [...]. Przepis ten stanowi, że żołnierze zawodowi pełniący służbę w Wojskowych Służbach Informacyjnych mogli złożyć wniosek o wyznaczenie na stanowisko służbowe w SKW lub SWW, mianowanie na funkcjonariuszy SKW lub SWW, albo zatrudnienie w SKW lub SWW. Żołnierzy WSI, którzy takiego wniosku nie złożyli, albo nie zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w SKW lub SWW, ustawodawca nakazał zwolnić z zajmowanych stanowisk służbowych i wyznaczyć na inne stanowiska służbowe, przenieść do rezerwy kadrowej albo wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie mjr C. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 127 § 1, 130 § 1, 2 Kpa, polegające na podjęciu i doręczeniu zaskarżonej decyzji bez rygoru natychmiastowej wykonalności i wykonaniu jej przed upływem terminu do wniesienia odwołania, co praktycznie pozbawiło stronę postępowania możliwości skutecznego wniesienia środka odwoławczego. Zarzucił także naruszenie powołanego art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (...) (Dz. U. Nr 104, poz. 711 z późn. zm.), poprzez błędne przyjęcie, że należał on do kategorii osób wymienionych w tym przepisie (żołnierzy WSI, którzy nie zostali pozytywnie zweryfikowani lub nie złożyli podania do służby w SKW lub SWW). Przeciwnie, wyrażał on gotowość podjęcia dalszej służby w SKW lub SWW, a równocześnie nie stawał przed żadną komisją weryfikacyjną. Ponadto zarzucił naruszenie art. 8 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), w dalszej treści uzasadnienia zwanej ustawą pragmatyczną, bowiem w jego wypadku mają zastosowanie jedynie przepisy powołanej ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego (...) (Dz. U. Nr 104, poz. 711 z późn. zm.) oraz dawna ustawa o WSI. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wnosił o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Bezspornym jest w sprawie, że rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia [...] września 2006 r. nr [...] dotyczył przeniesienia skarżącego do rezerwy kadrowej. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy pragmatycznej skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach m.in. przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji. Skoro więc ustawa wyłączyła możliwość wniesienia skargi na decyzje Ministra Obrony Narodowej określone w art. 8 ust. 2 ustawy pragmatycznej, to tym samym wyłączona została możliwość zaskarżenia decyzji wydanych w nadzwyczajnych trybach wzruszenia decyzji przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego (w tym stwierdzeniu nieważności decyzji), jeżeli decyzja będąca przedmiotem takiego postępowania - jak w niniejszej sprawie, mieści się w katalogu decyzji wymienionych w powyższym przepisie art. 8 ust. 2. Stanowisko odmienne prowadziłoby do sytuacji, w której przepis powyższy mógłby być dowolnie pomijany, a sąd administracyjny zmuszony zostałby do kontroli decyzji w zakresie których ustawodawca wyraźnie wyłączył jego kognicję. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.