II SA/Wa 2020/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia - odrzucić skargę - Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tzn. powinna zawierać, m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo wniosku, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej. W przedmiotowej sprawie S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, skargę z dnia 10 listopada 2011 r., wskazując, że dotyczy ona decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uznając, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] utrzymująca w mocy wskazaną wyżej decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. W związku z powyższym, pismem z dnia 16 grudnia 2010 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji oraz organu, którego działalności skarga dotyczy. Sąd wyjaśnił jednocześnie, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję, od której stronie przysługiwało odwołanie do organu wyższej instancji, jest niedopuszczalna. Wezwanie Sądu z dnia 16 grudnia 2010 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 grudnia 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 9 akt sądowych). Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niesprecyzowania skargi, nie wykonał powyższego wezwania, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.