II SA/Wa 2023/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania – oddala skargę – W dniu [...] stycznia 2009 r. M. M. wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii protokołu kontroli przeprowadzonej w wyniku jej zawiadomienia o bezprawnej wypłacie świadczeń, tj. zasiłku chorobowego, macierzyńskiego i wychowawczego osobie fikcyjnie zatrudnionej. W następstwie powyższego Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w zw. z art. 50, art. 91 – 92 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 11, poz. 74 ze zm.), odmówił udostępnienia żądanej w powyższym wniosku informacji. W uzasadnieniu organ wskazał, że protokół kontroli, o udostępnienie którego wniosła strona, nie jest informacją publiczną, a jego udostępnienie jest możliwe jedynie w przypadkach określonych w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 lipca 2009 r. Następnie pismem z dnia [...] września 2009 r. M. M. ponowiła swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołu kontroli dotyczącej bezprawnej wypłaty świadczeń przez ZUS, załączając kserokopię swojego wniosku z dnia [...] stycznia 2010 r. W odpowiedzi na ten wniosek Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. pismem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] poinformował zainteresowaną, że jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej został już przez organ rozpatrzony i załatwiony poprzez wydanie decyzji z dnia [...] lipca 2009 r., która z uwagi na jej niezaskarżenie, stał się prawomocna. M. M. w piśmie z dnia 8 października 2009 r. zatytułowanym "odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia [...] września 2009 r.", skierowanym do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych stwierdziła, że w sprawie z jej wniosku z dnia [...] września 2009 r. winna zostać wydana decyzja administracyjna. Ponieważ złożyła ona nowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej, organ był zobowiązany do ponownego merytorycznego rozpoznania nowej sprawy. Tymczasem pismo z dnia [...] września 2009 r., które otrzymała, nie nosi cech decyzji administracyjnej. W związku z powyższym wniosła o zmianę decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia [...] września 2009 r., poprzez udostępnienie protokołu kontroli lub ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 127 kpa oraz art. 66 ust. 5 i art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, po rozpoznaniu odwołania M. M. z dnia 8 października 2009 r. od pisma Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia [...] września 2009 r., stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że zaskarżone pismo informacyjne nie jest decyzją administracyjną, gdyż nie posiada cech decyzji wskazanych w art. 107 kpa, takich jak oznaczenia organu administracji publicznej, daty wydania, oznaczenia strony lub stron, powołania podstawy prawnej, rozstrzygnięcia, uzasadnienia faktycznego i prawnego, pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpisu z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Na powyższe postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych M. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając organowi: naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, oraz art. 78 Konstytucji RP i art. 127 §1 kpa, poprzez nieuzasadnione pozbawienie skarżącej możliwości kontroli instancyjnej wydanej decyzji administracyjnej, a także art. 138 kpa w zw. z art. 107 kpa, poprzez nieuzasadnione zaniechanie wydania decyzji administracyjnej i art. 134 kpa, poprzez wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania, pomimo braku podstaw prawnych oraz faktycznych, a nadto wydanie rozstrzygnięcia przez organ niewłaściwy. Wskazując na powyższe naruszenia, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że pismo z dnia [...] września 2009 r. jest decyzją administracyjną, gdyż zawiera minimum składników niezbędnych do uznania go za decyzję, tj. oznaczenie organu, strony, do której zostało skierowane, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby uprawnionej do jego wydania. Dodatkowo podniosła, że zarówno decyzja organu I instancji jak i postanowienie organu II instancji zostały wydane przez tę samą osobę – Dyrektora Oddziału ZUS w L. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, iż skarżąca wnioskiem z dnia [...] stycznia 2009 r. wystąpiła do Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołu kontroli przeprowadzonej w S. przeprowadzonej po zawiadomieniu przez nią ZUS o bezprawnej wypłacie świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych zatrudnionej w tym przedsiębiorstwie pracownicy. Podstawą wniosku skarżącej były przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o udostępnieniu informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.). Organ decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] działając na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udzielenia skarżącej informacji publicznej. Od powyższej decyzji skarżąca nie wniosła środków zaskarżenia. Następnie pismem z dnia [...] września 2009 r. M. M. złożyła taki sam wniosek jak wniosek z dnia [...] stycznia 2009 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do wniosku dołączyła nawet kserokopie wniosku z dnia [...] stycznia 2009 r. W tej sytuacji organ poinformował skarżącą pismem z dnia [...] września 2009 r., iż jej wniosek został rozpatrzony ww. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. W ten sposób podmiot zobowiązany do udzielenia skarżącej informacji, udzielił jej informacji wskazując, że już jej wniosek został rozpatrzony i załatwiony w formie przyjętej przez ustawę o dostępie do informacji publicznej. Skoro zatem organ już raz załatwił sprawę, a wnioskodawca jeszcze raz żąda udzielenia tej samej informacji wystarczy, jeśli organ poinformuje wnioskodawcę, że żądana informacja była już mu udostępniona. Pismo organu z dnia [...] września 2009 r. jest w istocie udzieleniem skarżącej informacji o załatwieniu jej sprawy. Jest to czynność materialno – techniczna, a nie decyzja administracyjna, a zatem nie może być od niej złożone odwołanie. W takiej sytuacji Prezes ZUS słusznie wydał postanowienie na podstawie art. 134 kpa o niedopuszczalności odwołania, gdyż zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.