II SA/Wa 2023/24

WyrokWSA w Warszawie2025-05-15

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Iwona Maciejuk, Mateusz Rogala

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy funkcjonariusz Straży Granicznej, udostępniając fragment rozkazu dziennego zawierający dane osobowe funkcjonariuszy na prywatnym komunikatorze internetowym, narusza dyscyplinę służbową poprzez przekroczenie uprawnień i przetwarzanie danych osobowych bez podstawy prawnej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że funkcjonariusz Straży Granicznej, udostępniając fragment rozkazu dziennego zawierający dane osobowe innych funkcjonariuszy na prywatnym komunikatorze internetowym, naruszył dyscyplinę służbową. Działanie to zostało uznane za przekroczenie uprawnień wynikających z przepisów prawa, w tym przepisów o ochronie danych osobowych (RODO), ponieważ funkcjonariusz nie był uprawniony do kopiowania i udostępniania takich informacji, a przetwarzanie danych osobowych odbyło się bez podstawy prawnej. Wymierzona kara upomnienia została uznana za proporcjonalną.
Stan faktyczny
Funkcjonariuszka Straży Granicznej udostępniła na komunikatorze internetowym "WhatsApp" fragment rozkazu dziennego Komendanta Oddziału Straży Granicznej, zawierający dane osobowe innych funkcjonariuszy. Została uznana winną naruszenia dyscypliny służbowej i otrzymała karę upomnienia. Odwołanie od tej decyzji, a następnie skarga do sądu administracyjnego, zostały oddalone. Skarżąca argumentowała, że rozkaz był dostępny dla członków grupy związkowej, a udostępnienie miało związek ze sprawami związkowymi.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2025 r. sprawy ze skargi B. C. na orzeczenie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie uznania winnym popełnienia czynu i wymierzenia kary dyscyplinarnej oddala skargę. Komendant Główny Straży Granicznej Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] października 2024 r. działając na podstawie art. 136bze ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 915 z późn. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez st. chor. szt. SG B.C. (dalej: "Skarżąca") od Orzeczenia Nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2024 r. w przedmiocie uznania ww. winną popełnienia zarzucanych jej czynów określonych w art. 135 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. Straży Granicznej i wymierzeniu kary upomnienia, utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wszczął postępowanie dyscyplinarne wobec st. chor. szt. SG B.C. zarzucając jej, że ww. naruszyła dyscyplinę służbową w sposób określony w art. 135 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, tj. przekroczyła uprawnienia wynikające z poleceń wydawanych na podstawie przepisów prawa poprzez to, że nie będąc uprawniona w związku z zajmowanym stanowiskiem do powielania i publikowania treści rozkazu dziennego Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] , w dniu [...].02.2024 r. o godzinie 13:26 przy użyciu komunikatora internetowego "WhatsApp" udostępniła grupie osób o nazwie "[...]" fotografię z fragmentem treści rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] z dnia [...].02.2024 r. Na podstawie zebranego materiału dowodowego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej uznał st. chor. szt. SG B.C. winną popełnienia zarzucanego jej czynu i Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. wymierzył karę dyscyplinarną upomnienia. Ww. orzeczenie dyscyplinarne zostało doręczone st. chor. szt. SG B.C. w dniu 6 września 2024 r., natomiast ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi w dniu 29 sierpnia 2024 r. W dniu 5 września 2024 roku z zachowaniem przewidzianego przepisami prawa terminu, pełnomocnik strony za pośrednictwem operatora pocztowego wniósł do Komendanta Głównego Straży Granicznej odwołanie od ww. orzeczenia dyscyplinarnego. W przedłożonym środku odwoławczym obrońca zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu: 1) naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej: 1) art. 135 ust. 2 pkt 4 i art. 135 ust. 1 poprzez błędne przyjęcie przez organ, że st. chor. szt. SG B.C. naruszyła dyscyplinę służbową poprzez przekroczenie uprawnień wynikających z poleceń wydawanych na podstawie przepisów prawa, przekroczenie uprawnień miało polegać na opublikowaniu przy użyciu komunikatora internetowego "WhatsApp" fragmentu rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, w sytuacji kiedy organ nie wskazał jakie przepisy zostały naruszone, ponieważ takie działanie st. chor. szt. SG B.C. nie naruszało żadnych przepisów, gdyż przedmiotowy rozkaz był dostępny dla wszystkich funkcjonariuszy i pracowników [...] Oddziału Straży Granicznej, a tylko tacy funkcjonariusze, będący jednocześnie członkami NSZZ byli członkami tej grupy, 2) art. 136aa ust. 1 i 2 w zw. z art. 136bm ust. 1 pkt 1 poprzez uznanie, że skorzystanie przez st. chor. szt. SG B.C. z przysługującego jej prawa do odmowy składania wyjaśnień jest równoznaczne z tym, że nie zanegowała ona treści postawionych zarzutów, w sytuacji kiedy tego prawa obwinionej nie należy interpretować na jej niekorzyść, 3) art. 136bw ust. 1 i 2 poprzez niedostateczne uzasadnienie w orzeczeniu stopnia zawinienia funkcjonariusza oraz innych okoliczności mających wpływ na wymiar kary i w konsekwencji przy założeniu przez organ naruszenia przez funkcjonariusza dyscypliny służbowej brak rozważenia przesłanek uzasadniających odstąpienie od wymierzenia kary opisanych w art. 136bu ust. 1 pkt 3 i ust. 4 w sytuacji, kiedy w sprawozdaniu z czynności wyjaśniających wskazano, że wystarczające jest przeprowadzenie rozmowy dyscyplinującej, która nie została przeprowadzona w ustawowym terminie z uwagi na chorobę funkcjonariusza i pobyt na zwolnieniu lekarskim, 4) art. 136bx ust. 1 pkt 6 i ust. 2 poprzez lakoniczne uzasadnienie prawne orzeczenia w zakresie naruszenia przepisów przez st. chor. szt. SG B.C. bez wskazania, jakie konkretnie przepisy zostały przez nią naruszone. W konkluzji wniesionego odwołania obrońca wniósł: 1. na podstawie art. 136bze ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej o uchylenie w całości orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i uniewinnienie st. chor. szt. SG B.C. , - ewentualnie w przypadku niepodzielenia argumentów w zakresie uniewinnienia st. chor. szt. SG B.C. o uznanie winną popełnienia czynu i odstąpienie od wymierzenia kary, alternatywnie: 2. na podstawie art. 136bze ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej o uchylenie orzeczenia wydanego w pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie orzeczenia organ wskazał miedzy innymi, że st. chor. szt. SG B.C. w dniu [...] lutego 2024 r. na grupie skupiającej funkcjonariuszy należących do NSZZ [...] z Placówki Straży Granicznej w [...] , o nazwie "[...]" na komunikatorze internetowym "WhatsApp" zamieściła o godzinie 11:15 wpis o treści: "Rozkaz personalny z [...] lutego będzie komisją w sprawie nieprawidłowego planowania kto został pozbawiony nadgodzin proszę o informację". Następnie będąc w służbie (służbę pełniła w dniu [...].02.2024 r. w godzinach 20:00-08:00) o godzinie 20:06 zrobiła zdjęcie monitora służbowego, na którym wyświetlony był fragment Rozkazu Dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2024 r. przedstawiający część pkt 6. Po służbie w dniu [...] lutego 2024 r. o godzinie 13:26 zamieściła przedmiotowe zdjęcie na grupie "[...]" na komunikatorze internetowym "WhatsApp". Organ wyjaśnił, że ustawodawca uregulował materię dotyczącą odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej funkcjonariuszy Straży Granicznej w rozdziale 14 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej. W myśl art. 134 ww. ustawy funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Zgodnie z art. 135 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn funkcjonariusza polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa, w tym z rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów. Natomiast w myśl ust. 2 pkt 5 powołanego przepisu naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności świadome wprowadzenie w błąd przełożonego lub innego funkcjonariusza, jeżeli spowodowało to lub mogło spowodować szkodę służbie, funkcjonariuszowi lub innej osobie. Podstawę wszelkich rozstrzygnięć w postępowaniach dyscyplinarnych stanowią ustalenia faktyczne (art. 136aa ust. 1 ww. ustawy). Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny kształtują swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego (art. 136aa ust. 2 cyt. ustawy). Przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny rozstrzygają samodzielnie zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie są związani rozstrzygnięciem sądu lub innego organu. Prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawo lub stosunek prawny są jednak wiążące (art. 136aa ust. 3 ww. ustawy). W myśl art. 136bze ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy Komendant Główny Straży Granicznej po rozpatrzeniu odwołania albo wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a w przypadku powołania komisji - po otrzymaniu sprawozdania, o którym mowa w art. 136bzd ust. 1, wydaje orzeczenie o utrzymaniu w mocy orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. W oparciu o art. 136bw ust. 1 powołanej ustawy obwinionemu wymierza się karę dyscyplinarną współmierną do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego oraz stopnia zawinienia. Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. przepisu przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej uwzględnia się rodzaj i wagę czynu, skutki i okoliczności jego popełnienia, pobudki działania obwinionego, następstwa negatywne dla służby, dotychczasowe wyniki w służbie, opinię służbową, okres pozostawania w służbie oraz zachowanie się obwinionego przed popełnieniem i po popełnieniu zarzuconego mu czynu, a także okoliczności, zarówno łagodzące, jak i obciążające, istotne w sprawie. W przedmiotowym postępowaniu st. chor. szt. SG B.C. została uznana winną zarzucanego jej czynu polegającego na tym, że naruszyła dyscyplinę służbową w sposób określony w art. 135 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, tj. przekroczyła uprawnienia wynikające z poleceń wydanych na podstawie przepisów prawa poprzez to, że nie będąc uprawnioną w związku z zajmowanym stanowiskiem do powielania i publikowania treści rozkazu dziennego Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] , w dniu [...] lutego 2024 r. o godzinie 13:26 przy użyciu komunikatora internetowego "WhatsApp" udostępniła grupie osób o nazwie "[...]" fotografię z fragmentu treści rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2024 r. Za popełnienie powyższego deliktu dyscyplinarnego Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wymierzył obwinionej karę dyscyplinarną upomnienia. W ocenie organu odwoławczego należy jednoznacznie stwierdzić, że ustalone przez organ pierwszej instancji okoliczności, na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dowodów, uzasadniają uznanie st. chor. szt. SG B.C. winną zarzucanego jej deliktu dyscyplinarnego. Wskazać należy, że analiza treści Decyzji nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie zasad i trybu wydawania rozkazu dziennego, która reguluje kwestię wydawania oraz procedurę powielania treści rozkazu dziennego pozwala stwierdzić, że komórką odpowiedzialną za opracowywanie, za ewidencjonowanie oraz publikację rozkazu dziennego w [...] Oddziale Straży Granicznej jest Wydział Kadr i Szkolenia. Dopuszczalnymi formami powielania rozkazu dziennego w myśl przepisów cyt. decyzji jest kopia oraz wyciąg, które mogą być wykonane przez osobę opracowującą rozkaz dzienny, po dokonaniu adnotacji o zgodzie na wykonanie kopii lub wyciągu z rozkazu dziennego umieszczonej w jego treści (§ 4 cyt. Decyzji). Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego utwierdza w przekonaniu, że obwiniona nie była uprawniona do powielania i udostępniania treści zawartych w rozkazie dziennym. Powyższe uprawnienia nie wynikają również ze szczegółowego zakresu obowiązków i uprawnień na zajmowanym przez obwinioną stanowisku służbowym. Rozkaz dzienny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej uznać należy za informację wewnętrzną zgodnie z kwalifikacją zawartą w dokumencie: "Metodyka Kwalifikacji Informacji" z dnia 28.01.2021 r. podpisanym przez Dyrektora Biura Ochrony Informacji Komendy Głównej Straży Granicznej, jako dokument dedykowany funkcjonariuszom i pracownikom Straży Granicznej w związku z wykonywaniem czynności służbowych. W dokumencie "Metodyka kwalifikacji informacji" wskazano, iż przekazywanie informacji wewnętrznej na zewnątrz organizacji odbywa się za zgodą Właściciela Informacji, w tym przypadku Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. Z opinii Wydziału Ochrony Informacji [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia 4 marca 2024 r. dotyczącej meldunku Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...] z dnia [...].02.2024 r. w zakresie dotyczącym udostępnienia informacji na komunikatorze internetowym WhatsApp wynika m.in.: "Na gruncie ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych tzw. służbowe dane również stanowią dane osobowe, bowiem zgodnie z art. 4 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016 z późn. zm.) "dane osobowe oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej (...) ", a więc wszelkie informacje. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 19 listopada 2003 r. I PK 590/02 " (...) nazwisko i imię jest skierowanym na zewnątrz znakiem rozpoznawczym osoby fizycznej i ujawnienie go w celu jej identyfikacji nie może być zasadniczo uznane za bezprawne (...). Ujawnienie przez pracodawcę nazwiska (imienia) pracownika bez jego zgody nie stanowi bezprawnego naruszenia dobra osobistego, jeżeli jest usprawiedliwione zadaniami i obowiązkami pracodawcy (...), jest niezbędne i nie narusza praw oraz wolności pracownika" oraz gdy tego rodzaju przetwarzanie jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego. Takiego usprawiedliwienia nie znalazł organ dla upublicznienia przedmiotowych danych przez st. chor. szt. SG B.C. , która ww. dane przetwarzała w celach niezwiązanych z realizacją zadań służbowych, a więc brak przesłanki przetwarzania wynikającej z art. 6 RODO.(...). Organ wskazał również, że zgodnie z treścią oświadczenia podpisywanego przez osoby upoważnione, zobowiązują się one do zachowania w tajemnicy przetwarzanych danych osobowych oraz sposobów ich zabezpieczenia, zapewnienia bezpieczeństwa danych osobowych, do których dostęp uzyskały w trakcie pełnienia służby/pracy, tj. przetwarzania tylko ww. danych w związku z realizacja zadań służbowych i zgodnie z przepisami. Odbiorcami publikowanych informacji najprawdopodobniej byli funkcjonariusze Placówki Straży Granicznej w [...] . Podobne uregulowania znajdują się w Polityce danych osobowych z dnia 01 grudnia 2022 r. zatwierdzonej przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, rozdział 6 pkt 3, zgodnie z którym zabrania się "przekazywania danych osobowych osobom nieuprawnionym do ich przetwarzania"." (karta 8-9). W ocenie organu odwoławczego, jest faktem oczywistym, że st. chor. szt. SG B.C. takiej zgody nie posiadała, a co za tym idzie nie powinna przekazywać na zewnątrz treści rozkazu dziennego Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. Ponadto obwiniona powinna być świadoma braku takiego uprawnienia z uwagi na odbyte przeszkolenie z zakresu "Zarzadzania Bezpieczeństwem Informacji [...] Oddziału Straży Granicznej", które ukończyła w dniu 10.10.2022 r. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w złożonym odwołaniu dotyczących naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, tj. art. 135 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 135 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej należy wskazać, że sposób naruszenia przez obwinioną dyscypliny służbowej polegającego na zawinionym przekroczeniu uprawnień wynikających z poleceń wydanych na podstawie przepisów został wyraźnie wskazany zarówno w treści postawionego zarzutu, jak i w uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego. Funkcjonariusz Straży Granicznej uprawniony jest do określonego działania, niemniej jednak, jako funkcjonariusz publiczny może działać wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. Należy zastrzec, że przestrzeganie procedury dotyczącej opracowania, ewidencjonowania, publikacji i udostępniania rozkazu dziennego jest niezmiernie istotne z uwagi na fakt, że w treści wskazanego dokumentu w głównej mierze znajdują się dane osobowe, które podlegają szczególnej ochronie na gruncie prawa Unii Europejskiej. Odnosząc się ponadto do zarzutu 1 (1) niewątpliwie obwiniona naruszyła zasady dot. ochrony danych osobowych, co wynika jednoznacznie z powyżej cyt. fragmentu opinii Wydziału Ochrony Informacji [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia 04 marca 2024 r. W zakresie zarzutu 1 (2) należy wskazano, iż skorzystanie przez obwinioną z przysługującego jej prawa odmowy składania wyjaśnień nie może być interpretowane na jej niekorzyść a w szczególności to, iż nie zanegowała treści zarzutu, tym niemniej postawa obwinionej w toku postępowania podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie dyscyplinarne i w określonym zakresie może stanowić okoliczność łagodzącą, przemawiająca na rzecz obwinionej. W niniejszej sprawie postawa obwinionej, która nie przyznała się do winy oraz nie wyraziła skruchy niewątpliwie nie może być uznana za przemawiającą na jej rzecz. Nie można zgodzić się także z zarzutem 1 (3) dotyczącym niedostatecznego uzasadnienia w orzeczeniu o ukaraniu stopnia zawinienia oraz okoliczności mających wpływ na wymiar kary. Organ I instancji w Orzeczeniu Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. na karcie 5-6 orzeczenia o ukaraniu obszernie odniósł się do okoliczności obciążających i łagodzących w tej sprawie. Trzeba podkreślić, iż analiza okoliczności obciążających i łagodzących dotyczy nie tylko wymiaru kary, ale również odnosi się do ewentualnego odstąpienia od wymierzenia kary, które jest środkiem, w określonych sytuacjach faktycznie "zastępującym karę", stosowanym na podstawie i w oparciu o stan faktyczny sprawy.  Ponadto można dodać, iż jedynie w przypadku odstąpienia od wymierzenia kary okoliczności uzasadniające takie odstąpienie winny znaleźć się w orzeczeniu. W niniejszej sprawie nie nastąpiło odstąpienie od wymierzenia kary. Organ nie znalazł uzasadnienia do zastosowania tej instytucji. Zarzut I (4) stanowi faktyczne powielenie zarzutu I (1), do którego odniesiono się powyżej. Mylne jest też twierdzenie obrońcy, że w wyniku udostępnienia fragmentu rozkazu dziennego przez oskarżoną nie istniało ryzyko udostępnienia przedmiotowej informacji osobom nieuprawnionym. W tym miejscu należy wskazać, że grupa "[...]" funkcjonuje od [...] sierpnia 2018 r. a więc istnieje duże ryzyko, że któryś z jej członków mógł w międzyczasie zwolnić się ze służby w Straży Granicznej bądź nr telefonu należący do byłego członka tej grupy może być obecnie użytkowany przez inną osobę, która nie daje rękojmi zachowania posiadanej informacji w tajemnicy przed innymi nieuprawnionymi osobami. Należy podkreślić, że dane personalne funkcjonariuszy Straży Granicznej z uwagi na zakres zadań przez nich realizowanych oraz "policyjny" charakter formacji podlegają szczególnej ochronie. Mając na uwadze powyższe, w ocenie organu drugiej instancji, niniejsze postępowanie dyscyplinarne zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami obowiązującymi w Straży Granicznej. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy skutkujący uznaniem winy st. chor. szt. SG B.C. w zakresie stawianego jej zarzutu, a także wymierzając karę upomnienia, zasadnie ocenił okoliczności obciążające i łagodzące. Uwzględnił rodzaj i wagę czynu, jego skutki, okoliczności popełnienia, następstwa ujemne dla służby, dotychczasowe wyniki w służbie, opinię służbową, a także postawę obwinionej w toku postępowania. Dodać należy, że wymierzona kara upomnienia jest proporcjonalna do wagi popełnionego czynu i odniesie właściwe skutki prewencji indywidualnej, wyczulając obwinioną w przyszłości na konieczność zachowania odpowiedniej postawy zarówno w czasie służby, jak i po za nią. Skargę na powyższe rozstrzygniecie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła skarżąca. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła: 1. naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 12 października 1990r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2024r. poz. 915 ze zm.). 1) art. 136 bze ust. 1 pkt 1 poprzez jego zastosowanie i uznanie, że organ I instancji wydał właściwe orzeczenie w sprawie, w sytuacji kiedy prawidłowa kontrola tego orzeczenia powinna prowadzić do jego uchylenia i uniewinnienia B.C. , 2) art. 136 bzb ust. 1 w zw. z art. 135 ust. 2 pkt 4 i art. 135 ust.l poprzez błędną ocenę zebranego w postępowaniu przed organem I instancji materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że B.C. naruszyła dyscyplinę służbową poprzez przekroczenie uprawnień wynikających z poleceń wydawanych na podstawie przepisów prawa, przekroczenie uprawnień miało polegać na opublikowaniu przy użyciu komunikatora internetowego "WhatsApp" fragmentu rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, w sytuacji kiedy działanie st.chor.szt. SG B.C. nie naruszało żadnych przepisów, gdyż przedmiotowy rozkaz był dostępny dla wszystkich funkcjonariuszy i pracowników [...]OSG, a tylko tacy funkcjonariusze, będący jednocześnie członkami NSZZ byli członami tej grupy i nie zostało w żaden sposób wykazane, że inne osoby poza tymi funkcjonariuszami miały dostęp do fragmentu rozkazu, 3) art. 136 bzb. ust. 1 w zw. art. 136bm. ust. 1 pkt 1 poprzez błędną ocenę prawa skarżącej do odmowy składania wyjaśnień i przyjęcie przez organ II instancji, że skorzystanie z tego prawa może być oceniane negatywnie i mieć wpływ na ocenę postawy B.C. w trakcie postępowania dyscyplinarnego, 4) art. 136 bze. ust. 5 pkt 6 poprzez niedostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia polegające na lakonicznym odniesieniu się do zarzutów zawartych w odwołaniu. Powołując się na powyższe zarzuty wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego oraz orzeczenia dyscyplinarnego organu pierwszej instancji, 2. ponadto orzeczenie przez Sąd, że zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że: Organ II instancji błędnie ocenił materiał dowodowy dotychczas zgromadzony w sprawie i uznał, postępowanie funkcjonariusza jako naruszenie dyscypliny służbowej. Dla oceny tego zachowania nie miało znaczenia, że B.C. udostępniła fragment treści rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] z dnia [...] lutego 2024r. wyłącznie funkcjonariuszom Straży Granicznej, członkom związków zawodowych, którzy już wcześniej mieli dostęp do dokumentu. Nie miał również znaczenia cel takiego postępowania funkcjonariusza, a przecież chodziło o sprawy związkowe związane z rozliczaniem godzin nadliczbowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), kontrola ta odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne odpowiada prawu. Zgodnie z artykułem 134 ustawy z dnia 12 października 1990r. o Straży Granicznej, iż funkcjonariusz Straży Granicznej odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Art. 135 ust. 2 pkt 4 ustawy określa, iż naruszeniem dyscypliny służbowej jest niedopełnienia obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że st. chor. szt. SG B.C. w dniu [...] lutego 2024 r. na grupie skupiającej funkcjonariuszy należących do NSZZ FSG z Placówki Straży Granicznej w [...] , o nazwie "[...]" na komunikatorze internetowym "WhatsApp" zamieściła o godzinie 11:15 wpis o treści: "Rozkaz personalny z [...] lutego będzie komisją w sprawie nieprawidłowego planowania kto został pozbawiony nadgodzin proszę o informację". Następnie będąc w służbie (służbę pełniła w dniu [...].02.2024 r. w godzinach 20:00-08:00) o godzinie 20:06 zrobiła zdjęcie monitora służbowego, na którym wyświetlony był fragment rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2024 r., przedstawiający - część - pkt 6. Po służbie w dniu [...] lutego 2024 r. o godzinie 13:26 zamieściła to zdjęcie na grupie "[...]", na komunikatorze internetowym "WhatsApp". Ustalony w sprawie stan faktyczny nie jest kwestionowany przez skarżącą ,która jedynie podnosi, że jej działanie było skierowane do grupy skupiającej funkcjonariuszy należących do NSZZ FSG z Placówki Straży Granicznej w [...] , o nazwie "[...]" i było związane rozliczaniem godzin nadliczbowych. W ocenie Skarżącej również nieuprawnione było zarzucenie jej naruszenia zasad dotyczących ochrony danych osobowych, gdyż wszyscy funkcjonariusze mający dostęp do grupy skupionej na "WhatsApp" mieli wcześniej dostęp do danych osób wskazanych w rozkazie (imiona i nazwiska), osoby te były znane związkowcom, o ich powołaniu wiedzieli wszyscy funkcjonariusze skupieni na grupie i nie były to informacje naruszające jakiekolwiek dobra tych osób. Stanowisko Skarżącej w tym zakresie jest w ocenie Sądu nieuprawnione. W pierwszej kolejności należy zgodzić się z organem, że funkcjonariusze Straży Granicznej uprawnieni są do określonego działania, niemniej jednak, jako funkcjonariusze publiczni mogą działać wyłącznie na podstawie i w granicach prawa. W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy Skarżąca była uprawniona do dalszego przekazywania treści rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2024 r., w zakresie- część - pkt 6. Jak wynika z akt postepowania a mianowicie z treści § 4 cyt. Decyzji nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie zasad i trybu wydawania rozkazu dziennego, komórką odpowiedzialną za opracowywanie, zaewidencjonowanie oraz publikację rozkazu dziennego w [...] Oddziale Straży Granicznej jest Wydział Kadr i Szkolenia. Dopuszczalnymi formami powielania rozkazu dziennego w myśl przepisów cyt. decyzji jest kopia oraz wyciąg, które mogą być wykonane przez osobę opracowującą rozkaz dzienny, po dokonaniu adnotacji o zgodzie na wykonanie kopii lub wyciągu z rozkazu dziennego umieszczonej w jego treści .Podkreślić należy, że decyzja nie przewiduje innych przypadków kiedy kopiowanie treści rozkazu jest dopuszczalne (powyższa decyzja nr [...] została dołączona do akt postepowania na żądanie Sądu). Ustalając stan faktyczny sprawy organ w toku postepowania przesłuchał dziewięciu funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy zgodnie wskazali, że do takiego udostepnienia części rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2024 r., w zakresie- część - pkt 6. Doszło, a osoba udostępniającą ten rozkaz była Skarżąca. Jedynie dwóch świadków nie wskazało skarżącej. Sierż. szt. A.K. wyjaśniła, że nie ma w swoich kontaktach telefonicznych numeru telefonu, z którego został udostępniony przedmiotowy rozkaz. Natomiast świadek st. chor. szt. SG P.G. zeznał, że nie śledzi na bieżąco wpisów na grupie "[...]" na komunikatorze "WhatsApp" i nie przypomina sobie, czy został tam udostępniony fragment rozkazu dziennego Komendanta [...] SG z dnia [...] lutego 2024r. Świadek dowiedział się o fakcie udostępnienia zdjęcia zawierającego informacje z rozkazu dziennego nr [...] Komendanta [...] Oddziału SG z dnia [...] lutego 2024r. dotyczące pkt 6 ust. 2 na temat zespołu i jej członków powołanego w celu sprawdzenia poprawności rozliczenia czasu służby funkcjonariuszom grupy granicznej Placówki SG w [...] nieobecnym w służbie w II półroczu 2023r. - drogą e-mailową od Pani chor. SG A.P. Natomiast Skarżąca w trakcie przesłuchania w dniu [...] sierpnia 2024 r. przeprowadzonego w związku z prowadzonym postępowaniem dyscyplinarnym skorzystała z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień. Reasumując w ocenie Sądu ustalony stan faktyczny sprawy znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ponadto wskazać należy, na co słusznie zwrócił uwagę Organ, że publikując fragment rozkazu dziennego Komendanta [...] SG z dnia [...] lutego 2024r. Skarżąca dopuściła się przetwarzania danych osobowych funkcjonariuszy bez podstawy prawnej określonej a art. 6 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016 r. z późn. zm.) RODO. W tym miejscu wskazać należy, że dane osobowe oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej a przetwarzanie danych osobowych należy rozumieć jako wszystkie operacje dokonywane na tych danych ,a więc również ich publikowanie. Przy ocenie naruszenia przepisów RODO nie ma znaczenia fakt, że opublikowane przez Skarżącą dane osobowe są znane odbiorcą. Dla wykazania legalizacji przetwarzania danych osobowych przez Skarżącą konieczne byłoby wykazania podstawy z art. 6 RODO. Skoro więc Skarżąca nie była upoważniona do kopiowania przedmiotowego rozkazu, czy tez jego części, a ponadto przetwarzała dane osobowe wymienionych w rozkazie funkcjonariuszy bez podstawy prawnej to niewątpliwie naruszyła powyższe regulacje wewnętrzne w tym zakresie, co pozwala na uznanie jej winną naruszenia art. 135 ust. 2 pkt 4 w zw. z art.135 ust.1 ustawy o Straży Granicznej .Sąd wskazuje ponadto, że przestrzeganie procedury dotyczącej opracowania, ewidencjonowania, publikacji i udostępniania rozkazu dziennego jest niezmiernie istotne z uwagi na fakt, że w treści wskazanego dokumentu w głównej mierze znajdują się dane osobowe, które podlegają szczególnej ochronie na gruncie prawa Unii Europejskiej. Wskazać ponadto należy, że Organy obu instancji wieściły jakimi kierowały się przesłankami wymierzając skrzącej karę upomnienia. Wymierzając najniższą karę dyscyplinarną, tj. upomnienie (art. 136 ust. 1 pkt 1 ustawy o SG), Organ ocenił okoliczności obciążające - charakter czynu oraz jego ujemne skutki dla służby, pobudki działania obwinionego, dotychczasowe wyniki w służbie, opinię służbową, a także postawę obwinionego w toku postępowania. W ocenie Sądu wymierzona kara upomnienia jest proporcjonalna do wagi popełnionego czynu i w ocenie Sądu odniesie właściwe skutki prewencji indywidualnej. Orzeczenie takiej kary oznacza wytknięcie funkcjonariuszowi niewłaściwego postępowania i w konsekwencji wpłynie na prawidłowe realizowanie przez niego obowiązków służbowych. Nie można bagatelizować charakteru popełnionych przez obwinioną czynów, gdyż może to prowadzić do rozluźnienia dyscypliny służbowej. Odnosząca się do zarzutów podniesionych w skardze należy wskazać, że Sąd uznał je za niezasadne. W sprawie niewątpliwie doszło do naruszenie prze Skarżącą przepisu art. 135 ust.2 pkt.5 ustawy o Straży Granicznej, gdyż Skarżąca poprzez dokonanie zamieszczenia na komunikatorze internetowym "WhatsApp" wyżej wskazanych informacji, przekroczyła swoje uprawnienia określone przepisami prawa. W ocenie Sądu również niezasadny jest zarzut naruszenia przez organ II instancji naruszył również przepis art. 136 bzb. ust. 1 w zw. art. 136bm. ust. 1 pkt 1 ustawy o Straży Granicznej. Należy zauważyć, że utrzymując w mocy orzeczenie Organu I instancji, Organ II instancji przyjmuje za własne twierdzenia zawarte w uzasadnieniu tego orzeczenia. Organ II instancji nie naruszył również przepis art. 136 bze. ust. 5 pkt 6 poprzez niedostateczne uzasadnienie faktyczne i prawne orzeczenia polegające na lakonicznym odniesieniu się do zarzutów zawartych w odwołaniu. W ocenie Sądu uzasadnienie orzeczenia spełnia wymogi stawiane tego rodzaju opracowaniom. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd skargą oddalił działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło