II SA/Wa 2026/19

WyrokWSA w Warszawie2020-02-28

Skład orzekający: Janusz Walawski, Łukasz Krzycki, Tomasz Szmydt

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Centralna Wojskowa Komisja Lekarska prawidłowo zakwalifikowała schorzenia żołnierza do zawodowej służby wojskowej, uwzględniając wpisy z wywiadu, które nie zostały przyporządkowane do konkretnych paragrafów załącznika do rozporządzenia?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone orzeczenie, uznając, że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska naruszyła przepisy prawa materialnego i procesowego. Komisja nie mogła zamieścić w orzeczeniu wpisów dotyczących schorzeń (np. "[...] w wywiadzie") bez przyporządkowania ich do konkretnych kategorii schorzeń wskazanych w załączniku do rozporządzenia. Ponadto, uzasadnienie orzeczenia było zbyt zwięzłe i nie wyjaśniało w sposób wyczerpujący kwestii rozpoznanych schorzeń, co stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła orzeczenia Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej, które zmieniło orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, uznając żołnierza za zdolnego do zawodowej służby wojskowej. Żołnierz zaskarżył to orzeczenie, kwestionując wpisy dotyczące "[...] w wywiadzie" oraz "[...] w wywiadzie", wskazując na brak przyporządkowania tych schorzeń do konkretnych paragrafów załącznika do rozporządzenia oraz na sprzeczność tych wpisów z przeprowadzonymi badaniami. Skarżący zarzucił również brak stosownego wyjaśnienia sprawy przez organ.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Protokolant specjalista Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2020 r. sprawy ze skargi Ł. D. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2019 r. nr: [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie. Zaskarżonym aktem - na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a." – uchylono w całości orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L., dalej jako "Komisja Rejonowa", w sprawie zdolności p. L.D., zwanego dalej "Żołnierzem", do pełnienia zawodowej służby wojskowej oraz wydano nowe orzeczenie, na mocy którego ustalono, że Żołnierz jest zdolny do zawodowej służby wojskowej. W pkt 8 orzeczenia wskazano: - w pkt 8.1 – [...] w wywiadzie - bez § bez pkt; - w pkt 8.2. - niewielkiego stopnia [...] po przebytym urazie [...] - § 77 pkt 6 załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r. poz. 761 ze zm.), zwanego dalej "Załącznikiem"; - w pkt 8.3. - przebyte wygojone bez trwałych następstw wykręcenie prawego stawu skokowego - § 77 pkt 5 Załącznika; - w pkt 8.4. – [...] w wywiadzie - § 72 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.5. - żylaki obu kończyn dolnych - § 79 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.6. - próchnicę zębów - § 24 pkt 5 Załącznika; - w pkt 8.7. – [...] - § 24 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.8. - tatuaż [...] - § 2 pkt 8 Załącznika; - w pkt 8.9. - bliznę pourazową [...] - § 3 pkt 1 Załącznika. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ - zwany dalej "Centralną Komisją" - przywołał następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - Komisja Rejonowa - po wykonaniu badań diagnostycznych i konsultacji specjalistycznych - rozpoznała u Żołnierza w orzeczeniu z [...] kwietnia 2019 r.: - w pkt 8.1. – [...] - § 68 pkt 2 Załącznika; - w pkt 8.2. – niewielki stopień [...] po przebytym urazie [...] - § 77 pkt 6 Załącznika; - w pkt 8.3. - przebyte wygojone bez trwałych następstw wykręcenie prawego stawu skokowego - § 77 pkt 5 Załącznika; - w pkt 8.4. – [...] w wywiadzie - § 72 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.5. – [...] - § 44 pkt 6 Załącznika; - w pkt 8.6. - żylaki obu kończyn dolnych - § 79 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.7. - próchnicę zębów - § 24 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.8. – [...] - § 24 pkt 1 Załącznika; - w pkt 8.9. - tatuaż [...] - § 2 pkt 8 Załącznika; - w pkt 8.10. - bliznę pourazową [...] - § 3 pkt 1 Załącznika; - orzeczono, że Żołnierz jest trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej, - w uzasadnieniu orzeczenia Komisja Rejonowa określiła, że Żołnierz ujawnia dezadaptacyjne cechy aktywności i w sposób destrukcyjny reguluje emocje; powoduje to niezdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej; Żołnierza zaliczono do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia od [...] marca 2019 r.; nie zaliczono go do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową oraz do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku lub choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze; uznano, że Żołnierz jest zdolny do pracy; termin kontrolnego badania wyznaczono na marzec 2020 roku, - Komisja Rejonowa wydała orzeczenie, opierając się na opinii [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej w D. z [...] marca 2019 r., opinii służbowej z [...] marca 2019 r., wystawionej przez pełniącego obowiązki dowódcy [...], oraz wynikach badań i konsultacji specjalistycznych wykonanych przez Żołnierza w [...] Wojskowym Szpitalu Klinicznym z Polikliniką SPZOZ w [...];[...] kwietnia 2019 r. Żołnierza konsultował lekarz [...]; uznał on, że jednorazowe badanie orzekanego uniemożliwia obiektywną weryfikację [...] i zaproponował dalszą obserwację w tym celu; po wykonanym w tym samym dniu badaniu [...] konsultant [...] stwierdził istnienie [...] do dalszej obserwacji, - Centralna Komisja stwierdziła - na podstawie zgromadzonej dokumentacji - konieczność weryfikacji postanowionego przez Rejonową Komisję rozpoznania; dlatego wezwała Żołnierza na komisyjne badanie [...] i badanie lekarza [...]; badania te przeprowadzono [...] czerwca 2019 r. w Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska w W.; w wyniku komisyjnego badania [...] oraz badania lekarza [...] nie stwierdzono odchyleń od normy; Centralna Komisja - po zapoznaniu się z całą zgromadzoną w sprawie dokumentacją orzeczniczą - uznała, że należy uwzględnić jako dowód wyniki badań wykonanych przez Żołnierza w trybie odwoławczym, jak również wyniki załączone do treści wniesionego przez niego odwołania; uznano, że na tej podstawie należy zmienić rozpoznanie wymienione w pkt 8 orzeczenia Komisji Rejonowej; schorzenia te nie skutkują bowiem niezdolnością do zawodowej służby wojskowej. W skardze nie zakwestionowano rozstrzygnięcia zawartego w orzeczeniu Centralnej Komisji w zakresie zdolności do zawodowej służby wojskowej. Żołnierz wniósł natomiast o usunięcie wpisów zawartych w zaskarżonym orzeczeniu, a mianowicie: [...] w wywiadzie - bez § i pkt oraz [...] w wywiadzie – zakwalifikowanego jako § 72 pkt 1 Załącznika. Wskazano, że w wyniku komisyjnego badania [...] oraz [...] - przeprowadzonego przez specjalistyczną przychodnię lekarską dla pracowników wojska w W. - [...] nie stwierdzono. W skardze wskazano również, że przywoływanych w zaskarżonym akcie [...] nie zakwalifikowano do jakiegokolwiek schorzenia, wskazanego w Załączniku. Podniesiono, że ustalenie jakoby Żołnierz [...] także należy uznać za błędne. Przede wszystkim organ nie ustalił jednoznacznie okoliczności w tym zakresie, a zapis ten jest sprzeczny z wszelkimi przeprowadzonymi w sprawie badaniami oraz wywiadami. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Szerzej odniesiono się do kwestii zdiagnozowanych u Żołnierza [...] w wywiadzie oraz [...] w wywiadzie. Wywodzono, że w sprawie przeprowadzono wnikliwą analizę całości zgromadzonej dokumentacji - zarówno w trakcie postępowania orzeczniczego przed Komisją Rejonową, jak i tej załączonej przy odwołaniu oraz sporządzonej przez dodatkowo konsultujących Żołnierza [...] czerwca 2019 r. [...] i [...]. Jej analiza - w szczególności wyników badań dodatkowych - wykluczyła u Żołnierza rozpoznanie [...] - kwalifikowanych w ramach § 68 pkt 2 Załącznika, które rozpoznano z kolei w orzeczeniu Komisji Rejonowej. Tymczasem wszystkie wyniki badań Żołnierza jednoznacznie wskazywały, że nie odbiega on od normy. Zatem stwierdzono, że żadne z rozpoznanych u Żołnierza schorzeń nie czyni go niezdolnym do zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę podniesiono jednak, ze Centralna Komisja nie mogła pominąć - zawartych w dokumentach znajdujących się w aktach orzeczniczych - wpisów dotyczących ewentualnych schorzeń Żołnierza. I tak w opinii [...] z [...] marca 2019 r. jest zapis o tym, że : żołnierz ma [...], przejawia cechy [...], często przyjmuje postawę [...], posiada [...]. [...] utrudnia mu funkcjonowanie. Przejawia skłonność do [...], jednak nie mają one [...]. Od lutego 2019 r. [...].[...] oraz [...] w związku z czym [...]. Również w opinii służbowej dotyczącej Żołnierza z [...] marca 2019 r. znajdują się wpisy jednoznacznie wskazujące na jego cechy [...] (m.in. bardzo często [...] i [...], dopuścił się [...], wychodzą na jaw okoliczności [...] i [...],[...], wprowadza atmosferę [...]). Centralna Komisja uwzględniła zatem te rozpoznania, które wynikały ze zgromadzonych dokumentów orzeczniczo - lekarskich w sprawie. Następnie dokonała w orzeczeniu stosownych wpisów wynikających z wywiadu dla celów orzeczniczych. Rozpoznanie [...] w wywiadzie ma sygnalizować pewne nieprawidłowości w sferze emocjonalnego funkcjonowania Żołnierza. Nie ma jednak wpływu na kwalifikację jego zdolności do zawodowej służby wojskowej. Podobnie [...] w wywiadzie, które także nie powoduje niezdolności orzekanego do zawodowej służby wojskowej. Sąd zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Trafne są zarzuty skargi gdy chodzi o naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 5 ust. 8 pkt 1 i 3 ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 330 ze zm.), dalej jako "ustawa o służbie zawodowej", wobec treści § 19 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r. poz. 761 ze zm.), dalej jako "Rozporządzenie" - poprzez zamieszczenie wpisu w pkt 8.1. o rozpoznaniu u Żołnierza [...] w wywiadzie bez wskazania kwalifikacji zgodnej z Załącznikiem. Za słuszną należy uznać również argumentację dotyczącą braku stosownego wyjaśnienia sprawy zarówno w zakresie umieszczenia – przywoływanego wcześniej - wpisu z pkt 8.1, jak i pkt 8.4 - [...] w wywiadzie. Zapis art. 5 ust. 8 pkt 1 i 3 ustawy o służbie zawodowej określa wykaz chorób i ułomności uwzględniany przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Wobec tego – z woli ustawodawcy – komisja kwalifikuje badanych wyłącznie w ramach rozpoznanych chorób i ułomności wymienionych w stosownym akcie normatywnym. Ogólna analiza stanu zdrowia badanego odnoszona jest więc do kategorii chorób i ułomności określonych normatywnie i wyłącznie diagnoza w danym zakresie – jako istotna dla oceny zdolności do służby – jest przedmiotem rozstrzygania w kontekście rozpoznania – w myśl § 19 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia. W oparciu o nie komisja stosownie kwalifikuje badanego pod kątem zdolności do zawodowej służby wojskowej. Dlatego słusznie wywiedziono w skardze, że organ nie mógł zamieścić wpisu o [...] u Żołnierza w wywiadzie skoro jednocześnie nie zakwalifikował tego rozpoznania do jednego ze schorzeń wskazanych w Załączniku. Jak wskazano kwalifikacji żołnierzy do zdolności do zawodowej służby wojskowej dokonuje się poprzez sklasyfikowanie schorzeń oraz chorób w ramach tych, które wymieniono w Rozporządzeniu. Organ mógł wskazać na wystąpienie u Żołnierza [...] jedynie gdyby przyporządkował schorzenie to do choroby bądź ułomności wskazanej w odpowiednim paragrafie Załącznika. Kwalifikując żołnierzy nie ocenia się ich ogólnego stanu zdrowia lecz przydatność do służby wojskowej w kontekście kryteriów wskazanych w Rozporządzeniu. Nie można zgodzić się natomiast z argumentacją wywiedzioną przez Centralną Komisję w odpowiedzi na skargę, w myśl której organ orzekając w sprawie zobowiązany jest uwzględnić całość akt orzeczniczych i w związku z tym nie mógł pominąć zawartych w dokumentach wpisów dotyczących ewentualnych schorzeń Żołnierza. Organ – w świetle zgromadzonej dokumentacji - powinien rozważyć czy materiał dowodowy sprawy pozwala na skonkretyzowanie problemów zdrowotnych w ramach określonej kategorii schorzenia wskazanej w Rozporządzeniu, czy też – jeżeli stan zdrowia w danym zakresie nasuwał uzasadnione wątpliwości - należy przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające, które umożliwi odpowiednią klasyfikację. Jest ona bowiem - co należy podkreślić - koniecznym elementem orzeczenia w danym przedmiocie. Jeżeli natomiast dana przypadłość nie podlega pod żadną z kategorii wskazanych w Rozporządzeniu organ nie może jej przywoływać w orzeczeniu. W kontekście uzasadnienia orzeczenia w zakresie wystąpienia wskazanych w pkt 8.1 oraz 8.4. rozpoznania schorzeń wskazać natomiast należy, że jest ono nazbyt zwięzłe. Bez znaczenia pozostaje to, że szerszego uzasadnienia w tym zakresie dokonano w odpowiedzi na skargę. Zawarcie argumentacji mającej uzasadnić rozpoznanie u Żołnierza określonych schorzeń dopiero na tym etapie postępowania należy uznać za spóźnione. Niezajęcie stanowiska w tym przedmiocie na etapie orzekania przez Centralną Komisję uchybia więc art. 107 § 3 wobec art. 8 i 11 K.p.a. Organ był zobowiązany, właściwie uzasadnić w orzeczeniu występowanie u Żołnierza obu tych schorzeń oraz zająć co do nich stanowisko merytoryczne kwalifikując je odpowiednio zgodnie z Rozporządzeniem. W kwestii [...] przez Żołnierza organ powinien wyczerpująco rozważyć, czy na dzień podejmowania rozstrzygnięcia problem ten rzeczywiście wciąż występuje, w tym wskazać na jakiej podstawie dokonał stosownych ustaleń. Brak stosownie wnikliwego stanowiska Centralnej Komisji w danej kwestii może mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Wobec wskazanych wcześniej uwarunkowań trzeba skonstatować, że rozpoznając daną sprawę naruszono też przepisy postępowania w zakresie obowiązku odpowiedniego wnikliwego wyjaśnienia sprawy w jej kluczowych aspektach, co miałoby z kolei znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonego aktu. Uchybiono więc wymaganiom art. 7, 77 § 1, art. 80 oraz 107 § 3 K.p.a. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzeczono jak w sentencji. Rozpatrując ponownie sprawę organ administracji uwzględni ocenę prawną, sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło