II SA/Wa 2027/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. z dnia 27 stycznia 2011 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia: 1. przyznać adwokatowi M. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % stawkę podatku od towarów i usług, 2. odmówić zwrotu wydatków w kwocie 17 zł. W dniu 27 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat M. S. - złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pismo (dowód: koperta opatrzona pieczęcią polskiego urzędu pocztowego z datą nadania przesyłki w dniu 27 stycznia 2011 r.- w aktach sprawy), w którym, powołując się na sygn. akt II SA/Wa 1649/09 (obecnie II SA/Wa 2027/10), zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do zgłoszenia przez skarżącego wniosku o zwrot na jego rzecz kosztów procesu w wysokości 17 zł (opłata skarbowa od pełnomocnictwa) oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz występującego w imieniu skarżącego adwokata z urzędu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwag z uwagi na ich nieopłacenie przez skarżącego ani w całości, ani w części. Jednocześnie wystąpił o uzupełnienie na posiedzeniu niejawnym wydanego w sprawie wyroku poprzez zamieszczenie w jego treści stosownych postanowień tak co do zwrotu, jak i zasądzenia kosztów, w zakresie powyżej opisanym. W dalszej części pisma oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub w części, przy czym w odniesieniu do opłaty skarbowej oświadczył, że opłatę tę uiścił skarżący. W tym zakresie załączył kopię potwierdzenia opłaty skarbowej przez skarżącego. Złożone przez pełnomocnika skarżącego wnioski o przywrócenie terminu i uzupełnienie wyroku zostały rozpoznane odrębnymi postanowieniami (v. postanowienia z dnia 4 marca 2011 r. – w aktach sprawy). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik skarżącego – ustanowiony przez Sąd, w ramach instytucji prawa pomocy, a następnie wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. - poza powyżej wskazanymi wnioskami złożył również wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz zwrot, niezbędnych udokumentowanych wydatków, a także zawarł, zgodnie z treścią § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Tym samym wniosek ten należało rozpoznać w oparciu o treść art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa, oraz przepisów powołanego wyżej rozporządzenia. Z akt sprawy wynika, że wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W., jako pełnomocnik z urzędu J. R., adwokat, reprezentował skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, a tym samym brał udział w tym postępowaniu, za który to udział koszty ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w przywołanym rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Otóż w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem 240 zł (§ 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia). Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 19 pkt 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ww. rozporządzenia, postanowiono jak w pkt 1 sentencji. Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie wniosek adwokata o zwrot, niezbędnych udokumentowanych wydatków w kwocie 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej, ponieważ z treści wniosku (złożonego w tym zakresie oświadczenia pełnomocnika) oraz akt sprawy (duplikat uiszczonej opłaty skarbowej - za k. 45 akt sprawy) wynika, że tę część kosztów pomocy prawnej poniósł osobiście skarżący. Z tego powodu, w oparciu o art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 19 pkt 2 i § 20 cyt. rozporządzenia, postanowiono jak w pkt 2 sentencji.