II SA/Wa 2027/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 marca 2011 r. wniosku J. R. o uzupełnienie co do zwrotu kosztów wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2027/10 wydanego w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów postanawia: - odmówić uzupełnienia wyroku - Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2011 r. wydanym w trybie uproszczonym, sygn. akt II SA/Wa 2027/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę J. R. na decyzję Prezesa IPN – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów i uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w K. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 stycznia 2011 r. W dniu 27 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego – adwokat M. S. - złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pismo (dowód: koperta opatrzona pieczęcią polskiego urzędu pocztowego z datą nadania przesyłki w dniu 27 stycznia 2011 r.- w aktach sprawy), w którym, powołując się na sygn. akt II SA/Wa 1649/09 (obecnie II SA/Wa 2027/10), zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do zgłoszenia przez skarżącego wniosku o zwrot na jego rzecz kosztów procesu w wysokości 17 zł (opłata skarbowa od pełnomocnictwa) oraz o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz występującego w imieniu skarżącego adwokata z urzędu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych z uwag z uwagi na ich nieopłacenie przez skarżącego ani w całości, ani w części. Jednocześnie wystąpił o uzupełnienie na posiedzeniu niejawnym wydanego w sprawie wyroku poprzez zamieszczenie w jego treści stosownych postanowień tak co do zwrotu, jak i zasądzenia kosztów, w zakresie powyżej opisanym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 157 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożony w niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów jest niezasadny i podlega oddaleniu. Wniosek ten został bowiem złożony przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego (adwokata) – ustanowionego przez Sąd, w ramach instytucji prawa pomocy, a następnie wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W. Nadto, tym samym orzeczeniem skarżący został zwolniony od kosztów sądowych (v. postanowienie z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1649/09 – k. 32-33 akt niniejszej sprawy). Oznacza to, że kwestię należności dla adwokata z urzędu za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym reguluje przepis art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), a nie, jak zdaje się to wywodzić we wniosku pełnomocnik - przepisy rozdziału 1., działu V. tejże ustawy, w tym w szczególności art. 200, 205, 209 i 210. Czym innym jest bowiem zasądzenie kosztów od organu (w tym zwrot wydatków) dla strony reprezentowanej przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, a czym innym jest przyznanie wynagrodzenia i zwrot wydatków dla strony reprezentowanej przez pełnomocnika (adwokata) wyznaczonego z urzędu. Należy zauważyć, że w dalszej części wniosku pełnomocnik zawarł w istocie wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz zawarł, zgodnie z treścią § 20 ww. rozporządzenia, oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Trzeba przy tym poczynić tę dodatkową uwagę, że złożenie takiego wniosku i oświadczenia jest każdorazowo warunkiem koniecznym do rozstrzygnięcia kwestii wynagrodzenia pełnomocnika z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Tym samym, Sąd mógłby rozstrzygnąć tę kwestię w wydanym w dniu 14 stycznia 2011 r. wyroku tylko wówczas, gdyby wniosek o przyznanie wynagrodzenia wraz ze stosownym oświadczeniem został złożony przed jego wydaniem. Nie oznacza to jednak, że Sąd obowiązany byłby zamieścić dodatkowe orzeczenie w tym zakresie z urzędu (v. art. 157 § 1 in fine ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy może być bowiem rozpoznany przez wojewódzki sąd administracyjny odrębnym orzeczeniem, a co więcej może być rozpoznany odrębnym orzeczeniem również po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy przed Sądem II instancji z uwzględnieniem udziału pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wniosek taki może również rozpoznać odrębnym orzeczeniem referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 ustawy). Z tego powodu, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.