II SA/Wa 2037/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie WSA Bronisław Szydło Eugeniusz Wasilewski Protokolant Łukasz Pilip po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego - oddala skargę - II SA/Wa 2037/04 UZASADNIENIE W. P. w dniu [...] kwietnia 2003 r. złożył wniosek do M. Kuratora Oświaty o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] M. Kurator Oświaty odmówił nadania tego stopnia awansu zawodowego, gdyż W. P. nie uzyskał akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie do organu II instancji – Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, który decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji Minister wskazał na brak po stronie W. P. spełniania warunków formalnych do podjęcia postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego, a mianowicie brak odbycia odpowiedniego stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela. W uzasadnieniu decyzji wskazał nadto, że W. P. nie przedstawił dokumentacji niezbędnej do rozpatrzenia wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień awansu nauczyciela to jest zatwierdzonego planu rozwoju zawodowego, sprawozdania z jego realizacji oraz oceny dorobku zawodowego za okres stażu. W uzasadnieniu swojej decyzji Minister wskazał na treści art. 6 ust. 1 i art. 9b ust. 6 w związku z 9b ust. 1 i 4 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) oraz na treść par. 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazywał, że organ II instancji w ogóle nie ustosunkował się do jego odwołania, w którym zarzucał Komisji Kwalifikacyjnej brak obiektywizmu w ocenie jego dorobku zawodowego. W jego ocenie, skoro M. Kurator Oświaty nie dopatrzył się żadnych uchybień formalnych w złożonej dokumentacji, a swoją decyzję odmowną podjął jedynie na podstawie nieuzyskania akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej, to organ II instancji powinien analizować jedynie zasadność stanowiska Komisji Kwalifikacyjnej. Wskazywał nadto, że do dnia [...] sierpnia 2001 r. był dyrektorem gimnazjum, zaś po tej dacie nauczycielem historii i dlatego zgodnie z treścią art. 9e ust. 4 ustawy – Karta Nauczyciela w związku z art. 7 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 19, poz. 239) spełniał wszystkie warunki formalne do podjęcia postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego, a mianowicie: legitymował się ukończeniem studiów podyplomowych w zakresie wiedzy o społeczeństwie, studiów podyplomowych w zakresie zarządzania oświatą, posiadał kwalifikacje do nauczania co najmniej dwóch przedmiotów, a ponadto w dacie wejścia w życie ustawy o zmianie Karty Nauczyciela był dyrektorem szkoły, natomiast w dacie złożenia wniosku ([...] kwiecień 2003 r.) miał przepracowany co najmniej 9 miesięczny okres i składając w tej dacie wniosek zachował trzy letni termin określony w art. 7 ust. 5 tej ustawy, przyznający mu powyższe uprawnienia. Minister Edukacji Narodowej i Sportu w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie wskazując na argumenty przytoczone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga nie jest zasadna. Organ II instancji rozpatrując odwołanie od decyzji organu I instancji nie jest związany granicami odwołania. Organ ten ma nie tyle rozważyć argumenty zawarte w odwołaniu, ale rozpatrzyć dokładnie całą sprawę, kontrolując zasadność decyzji pierwszoinstancyjnej nie tylko w aspekcie zarzutów przytoczonych w odwołaniu, ale także w aspekcie jej zgodności z prawem – art. 138 i 139 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że organ odwoławczy ponownie rozpatruje całą sprawę. W niniejszej sprawie Minister Edukacji Narodowej i Sportu rozpatrując odwołanie W. P. od decyzji M. Kuratora Oświaty odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego słusznie, kierując się wyżej wspomnianą zasadą, rozważył sprawę we wszystkich jej aspektach. Dopatrzył się błędu organu I instancji polegającym na uznaniu, iż W. P. spełnia warunki formalne do podjęcia postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. Zatem M. Kurator Oświaty powinien wydać decyzję odmawiającą nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, jednakże z innych niż to podał w uzasadnieniu swojej decyzji przyczyn – niespełniania warunków formalnych. Wówczas w ogóle nie doszło by do dalszego etapu postępowania przed komisją kwalifikacyjną. Zgodnie z treścią art. 9b ust. 6 ustawy – Karta Nauczyciela w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków kwalifikacyjnych (a więc zarówno warunków formalnych jak i w przypadku stopnia nauczyciela dyplomowanego, nieuzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej) odpowiedni organ, w formie decyzji, odmawia nadania nauczycielowi danego stopnia awansu zawodowego. A zatem niezależnie od tego który z warunków kwalifikacyjnych nie został spełniony, negatywna decyzja jest taka sama, oparta na tym samym przepisie. Dlatego Minister Edukacji Narodowej i Sportu, jako organ rozpatrujący sprawę w II instancji, słusznie uczynił utrzymując zaskarżoną decyzję kuratora w mocy, albowiem odpowiadała ona prawu co do jej części stanowczej (sentencji decyzji). W uzasadnieniu swojej decyzji, Minister wyjaśnił istotne przyczyny odmowy nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego. W skardze W. P. podnosi miedzy innymi, że z uwagi na pełnienie przez niego uprzednio funkcji dyrektora szkoły zwolniony jest on od obowiązku odbywania stażu na stopień nauczyciela mianowanego. Pogląd ten jest błędny. Minister Edukacji Narodowej i Sportu słusznie ustalił co następuje: W. P. nieprzerwanie pracuje w szkole. W dniu [...] września 2000 r. uzyskał akt nauczyciela mianowanego. W okresie od [...] października 1995 r. do [...] sierpnia 1999 r. był dyrektorem szkoły podstawowej, a od [...] września 1999 r. do [...] sierpnia 2001 r. dyrektorem gimnazjum. Od dnia [...] września 2001 r. pracuje w gimnazjum, na stanowisku nauczyciela historii oraz wiedzy o społeczeństwie. Wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stanowisko nauczyciela dyplomowanego złożył w dniu [...] kwietnia 2003 r. Zgodnie z treścią art. 9b ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 pkt. 1 oraz ust. 2 i 3 ustawy – Karta Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu (wynoszącego 2 lata i 9 miesięcy) zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Bezspornym jest, że W. P. nie odbył stażu na stopień nauczyciela dyplomowanego, nie przedstawił także zatwierdzonego planu rozwoju zawodowego, sprawozdania z jego realizacji i oceny dorobku zawodowego za okres stażu. Ustawa – Karta Nauczyciela (art. 9e) przewiduje możliwość zwolnienia dyrektorów szkół od odbywania stażu i umożliwia im składanie wniosków o awans na nauczyciela dyplomowanego, jeżeli posiadają na tym stanowisku nieprzerwany okres pracy wynoszący co najmniej 2 lata i 9 miesięcy od dnia nadania stopnia nauczyciela mianowanego oraz legitymują się dobrą lub wyróżniającą oceną pracy. Skarżący nie może skorzystać z tego przepisu albowiem w chwili złożenia wniosku nie był już dyrektorem, a nadto okres w którym pełnił funkcje dyrektora, będąc już nauczycielem mianowanym, jest znacznie krótszy niż wymagane co najmniej 2 lata i 9 miesięcy. Zaznaczyć tu należy, że chodzi tu o stopień awansu zawodowego "nauczyciela mianowanego" w rozumieniu ustawy – Karta nauczyciela, rozdział 3a - awans zawodowy nauczycieli. A zatem skarżący bezwzględnie zobowiązany był do odbycia stażu kwalifikacyjnego. Ustawa o zmianie ustawy Karta Nauczyciela (art. 7) przewiduje w pewnych przypadkach odbycie stażu jedynie w rozmiarze 9 miesięcy zamiast 2 lat i 9 miesięcy. Skarżący nie może jednak skorzystać z tego przepisu, albowiem nawet tak skrócony staż wymaga zachowania form jego realizacji, zgodnie z treścią rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 ze zm.). Tymczasem skarżący nie legitymuje się żadnym stażem w rozumieniu tych przepisów: ani skróconym do 9 miesięcy – wynikającym z przepisów szczególnych, ani 2 letnim i 9 miesięcznym – wynikającym z przepisów ogólnych. Zasadnym jest zatem pogląd Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż W. P. nie spełniania warunków formalnych do podjęcia postępowania kwalifikacyjnego na stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego i z tych też przyczyn słuszna jest decyzja odmawiająca nadania tego stopnia awansu zawodowego. Reasumując organ II instancji słusznie rozpatrzył sprawę i słusznie zastosował przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia prawa przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji, zaś zarzuty zawarte w skardze są chybione. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.