II SA/Wa 2038/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o umorzenie należności z tytułu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. K. adwokata. A. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o umorzenie należności z tytułu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty w wysokości 855,65 zł brutto miesięcznie. W wyniku pomniejszenia tej kwoty o 213,91 zł, które potrącane są w trybie egzekucji administracyjnej, do dyspozycji strony pozostaje kwota 523,73 zł. Stałe miesięczne wydatki stanowią: opłata za mieszkanie 350 zł, gaz – 25 zł, energia elektryczna – 100 zł. Wnioskodawca ponosi wydatki na leki w wysokości około 150 zł. Strona nie ma żadnego majątku, w tym oszczędności. Odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazania wymaga, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżący z mocy prawa zwolniony jest w niniejszej sprawie od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania, a zatem zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, jak i sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z tym, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie podlega ocenie w odniesieniu do przesłanek określonych w ustawie i winien być oddalony. Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b powołanej ustawy orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ppsa). Z informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja finansowa wnioskodawcy jest aktualnie niezwykle trudna. Strona dysponuje niewielkimi środkami finansowymi, które z pewnością nie pozwalają na ustanowienie adwokata z wyboru. Strona nie ma także żadnych oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w pkt. 2 postanowienia.