II SA/Wa 2039/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Postanowieniem z [...] sierpnia 2014 r. Komendant Główny Policji utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Policji z [...] czerwca 2014 r., uznające za niedopuszczalne zarzuty W. P. w sprawie postępowania egzekucyjnego w przedmiocie opróżnienia lokalu nr [...] położonego w W. przy ulicy [...]. Materia opróżnienia powyższego lokalu była przedmiotem rozstrzygania przez organy pierwszej i drugiej instancji. Orzeczenie drugoinstancyjne – Komendanta Głównego Policji z [...] czerwca 2014 r. – zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który skargę oddalił. Od tego wyroku strona wniosła skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana. Postanowienie z [...] sierpnia 2014 r. zostało zaskarżone do tutejszego Sądu. Strona w skardze zarzuciła organowi naruszenie art. 33 pkt 5 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 6, 7, 8 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. W realiach niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że istnieją podstawy do zawieszenia postępowania. Okolicznością niesporną w sprawie jest bowiem to, że orzeczenie o opróżnieniu lokalu, będące podstawą do wszczęcia przez organ postępowania egzekucyjnego, nie jest jeszcze prawomocne. Co prawda zostało ocenione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, lecz od wyroku tego Sądu została wywiedziona skarga kasacyjna, która na chwilę obecną nie została jeszcze rozpoznana. Stąd w ocenie tutejszego Sądu, skoro obecnie nie jest prawomocne orzeczenie, z którego organ wywodzi swoje uprawnienie do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, rozstrzyganie o merytorycznej poprawności tego postępowania jawi się jako przedwczesne. Możliwość prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a więc konsekwentnie również możliwość oceny jego poprawności, zależy od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego. Do czasu zakończenia postępowania związanego z badaniem poprawności orzeczenia dotyczącego opróżnienia lokalu nie jest bowiem wiadomym, czy istnieje skuteczna możliwość prowadzenia egzekucji wywodzonej z tego orzeczenia. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).