II SA/Wa 2040/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. J. S. po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 10 lutego 2014 r., wniesioną przez nią skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem – S. S. oraz trójką dzieci: B. S., E. S., S. S. i znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Podała, że obecnie na dochód rodziny składa się 860 zł, które otrzymuje mąż, przebywający od [...] września 2013 r. na zwolnieniu lekarskim oraz wynagrodzenie córki E., która podejmuje prace dorywcze. Wskazała, że córka B. odbywa staż, a syn jest uczniem III klasy gimnazjum. Jednocześnie oświadczyła, że posiada dom o powierzchni 75 m2, a mąż samochód osobowy marki [...]. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na skarżącej nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 262 tej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych wynika, że sytuacja materialna skarżącej oraz jej rodziny jest trudna. Wnioskodawczyni jest osobą niezdolną do pracy, jej mąż od kilku miesięcy pozostaje na zwolnieniu lekarskim i otrzymuje 860 zł miesięcznie, starsza córka E. podejmuje prace dorywcze, młodsza B. odbywa staż, a syn jest uczniem gimnazjum i nie ma żadnych dochodów. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że spełnia przesłanki do przyznania profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz w związku z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.