II SA/Wa 2044/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi W. N. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Komendant Główny Straży Granicznej (zwany dalej "KGSG") decyzją z [...] sierpnia 2023r. nr [...], uchylił decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej (zwany dalej "K[...]OSG") z [...] maja 2023r. Nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego i odmówił W. N. (zwany dalej "Skarżącym") przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego w miejscowości [...]. W podstawie prawnej wskazano art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023r., poz. 775, zwana dalej "k.p.a."), art. 92 ust. 1, art. 98 ust. 1 w zw. z art. 99a ust. 1 pkt 5 i art. 101 ust. 5 ustawy z 12 października 1990r. o Straży Granicznej (Dz.U. z 2023r., poz. 1080 ze zm., zwana dalej "u.SG"), § 2, § 3, § 4 i § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 23 maja 2008r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2008r., poz. 617 ze zm., zwane dalej "Rozporządzeniem"). Z uzasadnienia decyzji KGSG wynika, że Skarżący jest od 2 lipca 2007r. funkcjonariuszem służby stałej Straży Granicznej (zwana dalej "SG"), a 2 maja 2023r. zawnioskował o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego w [...] - w miejscu pełnienia służby. Skarżący zamieszkuje w domu od [...] lutego 2012r. i posiada prawo do 5 norm zaludnienia. Skarżący z żoną kupili niezabudowaną działkę w [...] [...] listopada 2009r., a budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zakończyli 23 lutego 2012r. K[...]OSG w ww. decyzji [...] maja 2023r. o odmowie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego uznał, że świadczenie to jest nienależne, bo Skarżącemu decyzją z [...] marca 2008r. nr [...] przydzielono lokal mieszkalny, który zajmował od 1 kwietnia 2008r. do 30 listopada 2011r. Podstawowym świadczeniem, które przysługuje funkcjonariuszowi w służbie stałej, jest prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych (art. 92 ust. 1 u.SG). Funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej lub towarzystwie budownictwa społecznego albo domu jednorodzinnego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 98 ust. 1 u.SG). Kwestia zaspokajania potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy SG szczegółowo wyjaśnił NSA w uchwale z 18 listopada 2009r. sygn. akt. I OPS 7/09, stwierdzając, że z prawem do lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, o którym mowa w art. 92 ust. 1 u.SG, wiążą się przewidziane w ustawie resortowej sposoby zaspokajania potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy, w szczególności chodzi tu o przydział lokalu mieszkalnego (art. 92 ust. 1, art. 94 ust. 1, art. 99), prawo do równoważnika pieniężnego (art. 96 ust. 1) i prawo do pomocy finansowej (art. 98 ust. 1). Oznacza to, że realizacja prawa do lokalu mieszkalnego może nastąpić albo przez wydanie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu, albo przez przyznanie określonych w ustawie świadczeń pieniężnych m.in. równoważnika pieniężnego (a także pomocy finansowej). Prawo do lokalu jest realizowane przede wszystkim przez przydzielenie lokalu, a dopiero gdy stosownego przydziału nie dokonano, a funkcjonariusz w służbie stałej nie posiada lokalu to przysługuje mu świadczenie pieniężne, w szczególności pomoc finansowa. Pomoc finansowa jest świadczeniem kompensacyjnym i stanowi surogat zasadniczego uprawnienia funkcjonariusza prawa do lokalu mieszkalnego. Skarżący od 1 kwietnia 2008r. do 30 listopada 2011r. zajmował, na mocy decyzji K[...]OSG z [...] marca 2008r. nr [...], służbowy lokal mieszkalny położony w [...], o powierzchni mieszkalnej 38,39 m2, a powierzchnia użytkowa wynosiła 78,92 m2. Zabezpieczono więc przysługujące Skarżącemu normy zaludnienia. Skarżący zdał ww. lokal do dyspozycji oddziału, gdyż wybudował własny dom jednorodzinny w miejscu pełnienia służby. Zdaniem K[...]OSG skoro pomoc finansowa przysługuje funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego, na podstawie decyzji administracyjnej, to Skarżący nie spełnia przesłanek do jej otrzymania. Skarżący w odwołaniu wniósł o ponowne rozpoznanie ww. wniosku, wskazując, że decyzja K[...]OSG jest dla niego krzywdząca. Potwierdził, że od 1 kwietnia 2008r. do 30 kwietnia 2011r. zajmował ww. służbowy lokal mieszkalny, ale wskazał, że przy zwalnianiu go komunikował się z pracownikiem organu odnośnie uzyskania pomocy finansowej. Za każdym razem był informowany przez pracowników Sekcji Gospodarki Mieszkaniowej i Kwaterunkowej [...]OSG, że taka pomoc mu się nie należy, w świetle interpretacji przepisów dotyczących przyznawania pomocy finansowej. KGSG w ww. decyzji z [...] sierpnia 2023r., po przedstawieniu stanu sprawy i treści przepisów mających zastosowanie (art. 92 ust. 1, art. 98 ust. 1, art. 99a ust. 1 pkt 5 u.SG) i § 4 i § 8 Rozporządzenia i § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych Administracji z 21 czerwca 2002r. w sprawie przydziału, opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater przeznaczonych dla funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych (Dz.U. z 2023r. poz. 1007, zwane dalej "rozporządzeniem z 2002r."), wskazał, że Skarżący posiada prawo do 5 norm zaludnienia, co zgodnie z § 4 ust. 3 Rozporządzenia odpowiada lokalowi o powierzchni mieszkalnej odpowiednio od 35 m2 do 55 m2. Z dokumentów sprawy wynika, że Skarżący z żoną kupili na mocy umowy (akt notarialny z [...] listopada 2009r. rep. [...] nr [...]) działkę niezabudowaną w [...] (miejsce pełnienia służby). Budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zgodnie z "Potwierdzeniem przyjęcia zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego" zakończono 23 lutego 2012r. Skarżący w związku z nabyciem działki i wybudowaniem domu jednorodzinnego, zobowiązany był do opróżnienia lokalu mieszkalnego, przydzielonego uprzednio decyzją administracyjną. Dom jednorodzinny o powierzchni mieszkalnej 102,31 m2 zabezpieczał przysługujące Skarżącemu 4 normy zaludnienia. Skarżącemu od 2018r. przysługuje 5 norm zaludnienia. Z art. 99 ust. 1 u.SG i § 2 rozporządzenia z 2002r. wynika, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny, lub dom mieszkalno-pensjonatowy; lokal mieszkalny przydziela się funkcjonariuszowi w służbie stałej w przypadku braku mieszkania w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. W ocenie KGSG Skarżący miałby prawo do wnioskowanego świadczenia (pomocy na uzyskanie domu jednorodzinnego), gdyby zgodnie z § 3 i § 8 Rozporządzenia, wystąpił z wnioskiem o jej przyznanie, przed zdaniem lokalu mieszkalnego, zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej. W dacie złożenia wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej – 2 maja 2023r., Skarżący nie mógł wypełnić warunku, o którym w mowa w § 8 Rozporządzenia, gdyż opróżnił lokal i przekazał go do dyspozycji organu [...] listopada 2011r. Organ w tym samym dniu przekazał lokal mieszkalny innemu funkcjonariuszowi. KGSG wyjaśnił, że decyzję pierwszej instancji wydano jedynie na mocy art. 98 ust. 1 u.SG, więc konieczne było jej uchylenie i wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy, na podstawie art. 98 ust. 1 w zw. z art. 99a ust. 1 pkt 5 u.SG i § 8 Rozporządzenia. 2. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję KGSG wniósł o jej uchylenie i utrzymanej nią w mocy decyzji K[...]OSG, gdyż wydano je z naruszenie art. 8 i art. 9 k.p.a. - przez ich niezastosowanie. Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że organ nie uwzględnił, że w toku postępowania otrzymał od pracowników organu pierwszej instancji informacje, że nie należało mu się świadczenie pieniężne – pomoc finansowa na uzyskanie domu jednorodzinnego. Była to powszechna praktyka stosowana przez organ. Potwierdzeniem tych okoliczności jest to, że wszyscy znani Skarżącemu funkcjonariusze, których sytuacja prawna była tożsama, nie składali wniosków o wypłatę pomocy finansowej, bo również uzyskiwali informacje o braku podstawy prawnej wypłaty takiego świadczenia. Skarżący w związku z tym uznał, że został wprowadzony w błąd co do okoliczności prawnych i przysługujących mu praw, przez ww. pracowników oraz powołał się na art. 8 i art. 9 k.p.a. Z przepisów tych wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek należytego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Powinny czuwać też nad tym, by strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu powinni udziela niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 k.p.a.). Zaniechanie organów w tym zakresie, jeżeli miało wpływ na wynik sprawy, stanowi podstawę do uchylenia wydanej z naruszeniem tych przepisów decyzji. 3. KGSG w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podnoszone w zaskarżonej decyzji. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. 2. Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024r., poz.1267) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, ze zm.,, zwana dalej "P.p.s.a."), sprawowana jest przez Sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w niej do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.). Sąd, stosownie do art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sąd wyjaśnia również, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ostatni z ww. przepisów nie miał jednak zastosowania w sprawie, gdyż organ administracyjny wydał decyzję administracyjną, którą zaskarżył Skarżący, a nie interpretację indywidualną, o której mowa w art. 57a P.p.s.a. 3. Sąd w rozpoznawanej sprawie, mając na względzie zasadę legalności – rozumianą jako potrzeba wydania decyzji w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym - uznał, że zaskarżona decyzja KGSG odpowiadała prawu zarówno procesowemu, jak i materialnemu, a żaden z podniesionych w skardze zarzutów nie mógł być uznany za zasadny. Sąd w pierwszej kolejności wskazuje, że w okolicznościach faktycznych sprawy, które wynikają z akt administracyjnych sprawy, niezasadne są zarzuty procesowe podniesione w skardze, opierające się na naruszeniu przepisów k.p.a., które były oraz mogły być stosowane w sprawie. W toku postępowania administracyjnego, co wynika z akt administracyjnych sprawy, doszło bowiem do zgromadzenia niezbędnego do wydania decyzji materiału dowodowego, przy zastosowaniu reguł przewidzianych w k.p.a., a w szczególności z uwzględnieniem zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., jak również zasady zaufania do organów administracyjnych, która wynika z art. 8 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu organy obu instancji: KGSG w zaskarżonej decyzji z [...] sierpnia 2023r., jak również K[...]OSG w ww. decyzji z [...] maja 2023r. rozważyły całokształt materiału dowodowego sprawy, uwzględniając zasadę swobodnej oceny dowodów, wynikającą z art. 80 k.p.a. Skarżący miał też możliwość w toku całego postępowania wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Skarżącemu przed wydaniem zaskarżonej decyzji zapewniono możliwość wynikającą z art. 10 § 1 k.p.a. (k. 11, 12, 24, 25 akt administracyjnych), a brak skorzystania z tego uprawnienia nie świadczy o naruszeniu art. 81 k.p.a. Ww. decyzje organów obu instancji realizują też w sposób dostateczny zasadę przekonywania, wynikającą z art. 11 k.p.a. w związku z art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., gdyż zawierają zarówno przedstawienie stanu faktycznego sprawy, jak i powołanie znajdujących zastosowanie w sprawie obowiązujących przepisów. Zdaniem Sądu w sprawie, na podstawie akt administracyjnych, jak również lektury wydanych w sprawie ww. decyzji nie sposób przyjąć, że organy administracyjne naruszyły wskazane w skardze przepisy prawa. Z ustaleń przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wynikało bowiem, że Skarżący wraz z rodziną od [...] lutego 2012r. zamieszkuje w miejscu pełnienia służby - w [...] - w domu jednorodzinnym. Skarżący wniosek o przyznanie pomocy finansowej złożył natomiast 2 maja 2023r., wskazując jednocześnie, że od 1 kwietnia 2008r. do 30 listopada 2011r. zajmował służbowy lokal mieszkalny, uwzględniający przysługujące Skarżącemu normy zaludnienia, na podstawie decyzji administracyjnej. Z akt sprawy nie wynika, że Skarżący przed opróżnieniem ww. lokalu – w 2011r. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej. Z art. 92 ust. 1 u.SG w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania decyzji K[...]OSG wynika, że funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Przepis art. 98 ust. 1 u.SG stanowi, że funkcjonariuszowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej, społecznej inicjatywie mieszkaniowej lub towarzystwie budownictwa społecznego albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. W art. 99 pkt 1 u.SG wskazano, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 98. W art. 99a ust. 1 pkt 5 u.SG wskazano, że funkcjonariusz jest obowiązany do opróżnienia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 94 ust. 1, jeżeli otrzymał pomoc finansową, o której mowa w art. 98 ust. 1. W § 2 Rozporządzenia (wydanego na podstawie art. 98 ust. 4 u.SG) wskazano, że pomoc finansową przyznaje się jednorazowo funkcjonariuszowi Straży Granicznej, zwanemu dalej "funkcjonariuszem". Z § 3 ust. 1 Rozporządzenia wynika, że pomoc finansową przyznaje się na wniosek funkcjonariusza. Wzór wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej określa załącznik do rozporządzenia. W § 3 ust. 2 Rozporządzenia wskazano, że do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez funkcjonariusza lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w szczególności: 1) zaświadczenie o członkostwie w spółdzielni mieszkaniowej lub 2) w przypadku uzyskania lokalu z zasobów społecznej inicjatywy mieszkaniowej lub towarzystwa budownictwa społecznego: a) umowę w sprawie partycypacji, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2021 r. poz. 2224, z 2022 r. poz. 807, 1561 i 2456 oraz z 2023 r. poz. 185), b) potwierdzenie przyjęcia kaucji zabezpieczającej pokrycie należności z tytułu najmu lokalu mieszkalnego z zasobów towarzystwa budownictwa społecznego, c) umowę przedwstępną zobowiązującą do zawarcia umowy najmu; 3) odpis księgi wieczystej lub umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną kupna lokalu (domu jednorodzinnego) albo 4) w przypadku budowy domu jednorodzinnego - odpis z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo użytkowania wieczystego) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę domu lub kopię zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, z późn. zm. 6), zawierającego potwierdzenie jego doręczenia właściwemu organowi, do którego organ ten nie wniósł sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 5j tej ustawy. W § 8 Rozporządzenia wskazano, że warunkiem przyznania pomocy finansowej funkcjonariuszowi zajmującemu lokal mieszkalny będący w dyspozycji właściwego organu jest zobowiązanie się funkcjonariusza do opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego przez wszystkie zamieszkałe w nim osoby i przekazanie opróżnionego lokalu do dyspozycji organu w terminie 6 miesięcy od dnia wypłaty pomocy finansowej. W tym kontekście ww. unormowań prawnych prawidłowe było powołanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w szczególności na mające zastosowanie w sprawie przepisy: art. 99 ust. 1 u.SG i § 2 rozporządzenia z 2002r. Z przepisów tych wynika, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny, lub dom mieszkalno-pensjonatowy; lokal mieszkalny przydziela się funkcjonariuszowi w służbie stałej w przypadku braku mieszkania w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Sąd nie znalazł w związku z tym podstaw do zakwestionowania stanowiska organów administracyjnych, że przyznanie pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza nie pozwala na ponowne jej przyznanie. Prawidłowe było też wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w odniesieniu do podnoszonych przez Skarżącego zarzutów naruszenia art. 8 i art. 9 k.p.a., że Skarżący miałby prawo do wnioskowanego świadczenia (pomocy na uzyskanie domu jednorodzinnego), gdyby zgodnie z § 3 i § 8 Rozporządzenia, wystąpił z wnioskiem o jej przyznanie, przed zdaniem lokalu mieszkalnego, zajmowanego na podstawie decyzji administracyjnej. Sąd wskazuje bowiem, że w świetle obowiązujących przepisów, powołanych w zaskarżonej decyzji, pomoc finansową przyznaje się na wniosek funkcjonariusza. Z akt administracyjnych natomiast ani z okoliczności przedstawianych przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego nie wynikało, że złożył On wniosek o przyznanie pomocy finansowej przed zdaniem lokalu mieszkalnego w 2011r. Natomiast w dacie złożenia wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej – 2 maja 2023r. – na co prawidłowo zwrócono uwagę w zaskarżonej decyzji - Skarżący nie mógł wypełnić warunku, o którym w mowa w § 8 Rozporządzenia, gdyż opróżnił lokal i przekazał go do dyspozycji organu [...] listopada 2011r. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie, jak również biorąc pod uwagę, że Skarżący w toku postępowania administracyjnego ani przed Sądem nie złożył dowodów potwierdzających okoliczność naruszeniu zasady informowania stron (art. 9 k.p.a.) oraz zasady zaufania do organów administracyjnych (art. 8 § 1 k.p.a.), uznał, że nie było podstaw do uznania, że wydane w sprawie decyzje naruszały przepisy prawa materialnego i procesowego stanowiące ich podstawy prawne, jak również te wskazane w skardze jako naruszone. Organy obu instancji, jak wynika z uzasadnień wydanych w sprawie, ww. decyzji (KGSG w zaskarżonej decyzji z [...] sierpnia 2023r., K[...]OSG w ww. decyzji z [...] maja 2023r.), brały pod uwagę ww. przepisy u.S.G. i uwzględniły przy ich stosowaniu okoliczności faktyczne wynikające z akt administracyjnych. Skoro w sprawie niewątpliwe było, że Skarżący otrzymał pomoc w postaci przydzielonego, na mocy decyzji z [...] marca 2008r. nr [...], służbowego lokalu mieszkalnego - to uprawnione było przyjęcie przez organy administracyjne, że doszło do wypełnienia przesłanki negatywnej wskazanej w art. 99 ust. 1 u.S.G. Sąd w związku z tym stwierdza, że do wypełnienia dyspozycji art. 99 ust. 1 u.S.G. wystarczające jest skorzystanie przez funkcjonariusza Straży Granicznej z pomocy przewidzianej w jednym z przepisów u.SG. Wystąpienie jednej z przesłanek negatywnych przewidzianych w art. 99 u.SG., bezzasadnym czyni dokonywanie ustaleń, co do wystąpienia pozostałych przesłanek negatywnych wynikających z tego przepisu. Pomoc finansowa jest świadczeniem kompensacyjnym i stanowi surogat zasadniczego uprawnienia funkcjonariusza prawa do lokalu mieszkalnego. Skoro zatem organy administracyjne prawidłowo ustaliły, że Skarżący jako funkcjonariusz Straży Granicznej skorzystał już w latach 2008 - 2011 z pomocy finansowej przewidzianej w u.S.G., a ponadto w chwili złożenia wniosku z [...] maja 2023r. Skarżący nie mógł wypełnić warunku, o którym w mowa w § 8 Rozporządzenia, gdyż opróżnił lokal i przekazał go do dyspozycji organu [...] listopada 2011r., to prawidłowe było przyjęcie przez organy, że zaszła negatywna przesłanka, o której mowa w art. 99 pkt 1 u.S.G. Skarżącemu w okolicznościach faktycznych sprawy nie przysługiwała kolejna pomoc mieszkaniowa. 4. Sąd, w tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w skardze, orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art.151 P.p.s.a.