II SA/Wa 2045/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-05

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej o charakterze odmownym?
Ratio decidendi
Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie stanu zgodnego z jego treścią. Akty odmowne, takie jak decyzja odmawiająca przyznania świadczenia mieszkaniowego, nie posiadają przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wstrzymaniu. W związku z tym, sąd nie może wstrzymać wykonania decyzji, która jedynie odmawia przyznania świadczenia, nawet jeśli skarżący podnosi argumenty o potencjalnej szkodzie finansowej.
Stan faktyczny
Skarżący A. R. złożył skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, która odmówiła mu wypłaty świadczenia mieszkaniowego. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że zwrot dotychczas wypłaconych świadczeń spowoduje znaczne szkody finansowe i trudne do odwrócenia skutki dla jego rodziny, zwłaszcza w kontekście służby zagranicznej i zaciągniętego kredytu hipotecznego.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego postanawia: -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. odmówił A. R. wypłaty świadczenia mieszkaniowego począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji złożonego przez A. R. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] września 2014 r. uchylił powyższą decyzję w części ustalającej termin, od kiedy stronie nie przysługuje prawo do wypłaty świadczenia mieszkaniowego i w tym zakresie orzekł, że A. R. nie przysługuje świadczenie mieszkaniowe, w pozostałym zaś zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji organ zawarł stwierdzenie, że organ I instancji po 31 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. w sposób nieuprawniony wypłacał stronie świadczenie mieszkaniowe. A. R. wniósł skargę na powyższą decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podał, że ma na utrzymaniu żonę oraz małoletnie dziecko. Nie ma żadnych oszczędności, a co więcej, w związku z przyznaniem mu świadczenia mieszkaniowego i zwiększeniem zdolności kredytowej, zaciągnął kredyt hipoteczny. W sytuacji konieczności zwrotu dotychczas wypłaconego świadczenia mieszkaniowego może to spowodować trudności z jego spłatą. W związku z tym, że pełni służbę poza granicami kraju jego wydatki są znacznie wyższe niż w Polsce. Utrzymanie żony i jego dziecka pochłania całe jego uposażenie. Konsekwencje zwrotu kwoty 4 500 zł mogą być trudne do odwrócenia. Zwrot świadczenia mieszkaniowego za okres pięciu miesięcy pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z życiem poza granicami kraju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji złożony przez skarżącego w niniejszej sprawie należy przede wszystkim zauważyć, że wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu) polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, czy też świadczenie, w rozumieniu prawa cywilnego. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Podnieść należy, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 424-427). Tego typu akty nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania, który mógłby podlegać wykonaniu Do tej kategorii aktów administracyjnych należy zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżący. W oparciu o tą decyzję odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia mieszkaniowego. W przypadku tej decyzji nie ma zatem podmiotu, który na jej podstawie byłby zobowiązany do podjęcia jakiegoś działania, zaniechania działania, zniesienia zachowania innych podmiotów, czy też świadczenia. Decyzja ta nie kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie jest możliwe wstrzymanie jej wykonania przez Sąd. Wyjaśnić należy, że zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenie organu, iż organ I instancji po 31 lipca 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. w sposób nieuprawniony wypłacał stronie świadczenie mieszkaniowe, nie jest elementem rozstrzygnięcia tej decyzji i nie zmienia jej charakteru jako decyzji odmownej. Decyzja ta nie zobowiązuje skarżącego do zwrotu wypłaconego świadczenia mieszkaniowego. Podnoszone przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności nie odnoszą się zatem do zawartego w niej rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło