II SA/Wa 2049/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie natomiast do treści art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W dniu 16 października 2014 r. radca prawny J. W., powołując się na pełnomocnictwo D. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zwolnienia skarżącej ze służby w Policji. Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo, które nie zawierało jednak upoważnienia do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, pismem z dnia 24 listopada 2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu D. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącej został nadto pouczony o konsekwencjach niewykonania wezwania Sądu w terminie. Pomimo prawidłowego doręczenia pełnomocnikowi wezwania Sądu w dniu 28 listopada 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), zostało ono wykonane dopiero 11 grudnia 2014 r., a więc po upływie zakreślonego terminu (który skończył bieg w dniu 5 grudnia 2014 r.). Zgodnie zaś z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w takiej sytuacji. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.