II SA/Wa 2050/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędziowie WSA Joanna Kube (spr.) Andrzej Góraj Protokolant Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. R. K. zarejestrowała się w Miejskim Urzędzie Pracy w P. w dniu [...] maja 2009 r. Następnie Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] maja 2009 r. orzekł o uznaniu jej za osobę bezrobotną od dnia [...] maja 2009 r. i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu [...] września 2009 r. organ ten decyzją nr [...] orzekł na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) o utracie przez R. K. od dnia [...] września 2009 r. statusu osoby bezrobotnej. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 oraz art. 33 ust. 4 i ust. 4c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej kpa. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przyczyną utraty statusu osoby bezrobotnej było niestawienie się w Miejskim Urzędzie Pracy w P. w terminie obowiązkowej wizyty w dniu [...] września 2009 r. i w ciągu kolejnych 7 dni niepowiadomienie Urzędu o uzasadnionej przyczynie nieobecności. O obowiązku stawiennictwa oraz o konsekwencjach wynikających z jego niedopełnienia bezrobotna została właściwie poinformowana, co potwierdza złożony przez nią podpis na zobowiązaniu z dnia [...] czerwca 2009 r. Zwrócono uwagę, że ponowne nabycie statusu osoby bezrobotnej będzie możliwie nie wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia niestawiennictwa w urzędzie pracy, o ile zostaną spełnione warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. R. K. nie zgodziła się z jej rozstrzygnięciem. Podniosła, że na karcie z terminami stawiennictwa w Miejskim Urzędzie Pracy w P. nie było terminu z dnia [...] września 2009 r. Zwróciła uwagę, że jest osobą niepełnosprawną i stawianie się w Urzędzie sprawia jej trudności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ stan sprawy, ustalony przez Sąd na podstawie przedstawionych akt sprawy, nie dawał podstaw do przyjęcia, że wobec skarżącej zaistniały warunki przewidziane w przepisie art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, dające podstawę do pozbawienia statusu bezrobotnego. MUP w P. pismem z dnia [...] maja 2009 r. wezwał skarżącą do stawienia się w dniu [...] czerwca 2009 r. do Miejskiego Urzędu Pracy w P. W wyznaczonej dacie ww. stawiła się i została zobligowana do zgłoszenia się w dniu [...] czerwca 2009 r. Jednocześnie pismem z dnia [...] maja 2009 r. wezwano ją do zgłoszenia się w dniu [...] czerwca 2009 r. Skarżąca zgłosiła się do Urzędu zarówno w dniu [...], jak i [...] czerwca 2009 r. W dniu [...] czerwca 2009 r. R. K. zobowiązała się do zgłoszenia się w dniu [...] września 2009 r. Wymieniona zgłosiła się w MUP w P. w dniu [...] sierpnia 2009 r. i została zobowiązana do kolejnego stawienia się w tym Urzędzie w dniu [...] listopada 2009 r. W ocenie Sądu, w sprawie nie została dostatecznie wyjaśniona kwestia niestawiennictwa skarżącej w dniu [...] września 2009 r. w Urzędzie. Z przedstawionych Sądowi akt nie wynika aby skarżąca była zobligowana do stawienia się w dniu [...] sierpnia 2009 r. Jednak jej zgłoszenie się zostało odnotowane przez organ, który wyznaczył jej kolejną wizytę. Zatem podpisanie w dniu [...] sierpnia 2009 r. przez skarżącą kolejnego zobowiązania do stawiennictwa w dniu [...] listopada 2009 r. mogło wywołać u niej przekonanie, że to ten dzień będzie kolejną, po dniu [...] sierpnia 2009 r., datą stawiennictwa w MUP w P., a jej obecność w Urzędzie w dniu [...] sierpnia 2009 r. skonsumowała wizytę wyznaczoną na dzień [...] września 2009 r. Należy stwierdzić, że obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy wynika zarówno z przepisów określających ogólne zasady postępowania, zwłaszcza zawartych w art. 7 - 9 kpa, jak i przepisów regulujących szczegółowo to postępowanie. Na organie administracyjnym ciąży powinność informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków. Organy muszą, zatem czuwać nad tym, aby strony postępowania nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, w tym celu powinny udzielać im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 kpa). W świetle powyższego, skład orzekający uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca wydane zostały z naruszeniem przepisów procesowych (art. 7, 8, 9 oraz 107 § 3 kpa) i naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, uchylano zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję ją poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, do czasu uprawomocnienia się wyroku, w oparciu o art. 152 powołanej ustawy.