II SA/Wa 2050/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-08
Skład orzekający: Lucyna Picho
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędny, jeśli skarżący jest z mocy prawa zwolniony z ponoszenia tych kosztów?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, gdy skarżący jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia tych kosztów. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku jest zbędne, a postępowanie w tej sprawie powinno zostać umorzone na podstawie art. 249a PPSA.Stan faktyczny
A. G. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji odmawiającą mu prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym. W trakcie postępowania sądowego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przedstawiając swoje dochody, majątek oraz zobowiązania finansowe. Sąd rozpoznał wniosek, uznając go za zbędny.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.
W toku postępowania sądowego A. G. skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku wynika, że i wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz synami. Rodzina utrzymuje się z dochodu w wysokości [...] zł na który składają się dochody z tytułu umowy o pracę skarżącego w wysokości [...] zł oraz jego żony w wysokości [...] zł. Wnioskodawca ujawnił, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [..] m2, nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha, oraz oszczędności w wysokości [..] zł. A. G. podał, że na zakup ww. nieruchomości zaciągał długoterminowe kredyty hipoteczne, aktualna wysokość raty kredytowej wynosi [...] zł. Wnioskodawca ujawnił również, że rodzina ponosi koszty opłacenia przedszkola w wysokości [...] zł, opłat za media około [...] zł, koszty związane z utrzymaniem mieszkania. Wnioskodawca dodała również, że w dniu [...] listopada 2015 r. zawarł umowę przedwstępną zakupu działki budowlanej, co w perspektywie będzie się wiązało z zawarciem kolejnej umowy kredytowej na budowę domu, dlatego posiadane aktualnie oszczędności są "zablokowane" i zostaną w całości wydatkowane podczas podpisania właściwego aktu notarialnego.
Rozpoznając ów wniosek wskazać należy, że w określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków. Natomiast wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a.).
I tak w myśl przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących stosunków pracy i stosunków służbowych.
Nie ulega wątpliwości, że skarga A. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2015 r., nr [...] wydana została w przedmiocie odmowy prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat za okres pracy w gospodarstwie rolnym. W rezultacie, skarżący w granicach niniejszej sprawy jest z mocy prawa zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącego kosztów sądowych, rozpoznanie tego wniosku jest zbędne (art. 249a p.p.s.a.).
Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 249 a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d), art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło