II SA/Wa 2051/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz utraty prawa do zasiłku postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 28 listopada 2024 r. P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oraz utraty prawa do zasiłku. Pismem z dnia 24 stycznia 2025 r. skarżący wycofał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, bowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.