II SA/Wa 2053/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-11-10
Skład orzekający: Anna Mierzejewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wyczerpanie nerwowe i trudności z uzyskaniem porady prawnej w areszcie śledczym stanowią wystarczające podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi. Okoliczności takie jak zmęczenie psychiczne czy trudności z uzyskaniem porady prawnej, zwłaszcza gdy decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie, nie są wystarczające do uznania braku winy, a tym bardziej nie zostały poparte dowodami lekarskimi potwierdzającymi niemożność złożenia skargi w terminie.Stan faktyczny
Skarżący J. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po upływie ustawowego terminu, jednocześnie wnosząc o przywrócenie tego terminu. Jako przyczynę opóźnienia podał wyczerpanie nerwowe i trudności z uzyskaniem porady prawnej w areszcie śledczym. Sąd uznał, że podane przez skarżącego okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminowi.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi -
W dniu 11 sierpnia 2011 r. J. S. złożył w administracji Aresztu Śledczego w L. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skierowaną za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w której jako przedmiot zaskarżenia wskazał decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Do skargi skarżący dołączył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, iż nie złożył skargi wcześniej, ponieważ jest już wyczerpany nerwowo, zaistniałą sytuacją, a dodatkowo dużym problemem jest uzyskanie porady w areszcie śledczym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej ustawy).
W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu wniesienia skargi do Sądu, ponieważ niewątpliwie stan psychiczny skarżącego w tym dniu musiał być, w jego ocenie, na tyle dobry, że nie stanowił przeszkody do dokonania czynności procesowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W konsekwencji Sąd przyjął, że składając wraz ze skargą wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, J. S. zachował przewidziany przez art. 87 § 1 cyt. ustawy termin do jego złożenia.
Wskazać dalej należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 cytowanej ustawy, należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
W świetle poczynionych rozważań, wniosek J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności wskazywane przez skarżącego nie uprawdopodobniają bowiem braku winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 28 czerwca 2011 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), a zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi był dzień 28 lipca 2011 r. Tymczasem skarżący złożył w administracji Aresztu Śledczego w L. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 11 sierpnia 2011 r. (dowód: koperta – k. 3 akt sądowych). Jako uzasadnienie swojego opóźnienia wskazał zmęczenie psychiczne i trudności z uzyskaniem porady prawnej. Należy jednak zauważyć, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Uzyskanie szerszej pomocy prawnej na tym etapie postępowania nie było konieczne dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Również powoływane przez skarżącego wyczerpanie nerwowe, niepoparte żadnym orzeczeniem lekarskim potwierdzającym, że stan zdrowia skarżącego uniemożliwiał mu złożenie skargi w ustawowym terminie, nie może zostać uznane za okoliczność świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu.
Reasumując, należy podkreślić, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił w niniejszej sprawie braku winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło