II SA/Wa 2053/23
PostanowienieWSA w Warszawie2024-01-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Kube
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej, niebędące decyzją administracyjną, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-7 PPSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeśli przedmiotem zaskarżenia jest pismo informacyjne organu, które nie posiada cech decyzji administracyjnej ani innego aktu wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1-7 PPSA. W przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej, właściwą drogą zaskarżenia jest skarga na bezczynność organu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA.Stan faktyczny
Fundacja wniosła skargę do WSA w Warszawie na pismo Uniwersyteckiego Centrum z dnia [...] września 2023 r. dotyczące odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca uważała, że pismo to, mimo braku formalnego nazwania go decyzją, w istocie nią jest. Organ wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżone pismo nie było decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono Fundacji wpis sądowy w kwocie 200 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na pismo Uniwersyteckiego Centrum [...] [...] z dnia [...] września 2023 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Fundacji [...] z siedzibą w [...] wpis sądowy w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych).
Fundacja [...] z siedzibą w [...] (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo [...] z dnia [...] września 2023 r., znak: [...]. w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej.
Skarżąca wskazała, iż choć zaskarżony dokument nie został nazwany wprost decyzją administracyjną, to w istocie za taki należy go uznać ze względu na rozstrzygnięcie w nim zawarte w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskowała.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść na następujące akty:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa
w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych
w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także
w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,
i stosują środki określone w tych przepisach.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż brak właściwości sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi, nieuzupełnienie braków formalnych skargi, zawisłość sprawy przed sądem, brak zdolności sądowej jednej ze stron czy brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem,
a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy zbadać zatem, czy skarga na wskazane przez Fundację pismo z dnia [...] września 2023 r. jest dopuszczalna.
Badając przedmiotowe pismo pod kątem możliwości zaskarżenia go do sądu administracyjnego, Sąd stwierdził, że pismo informacyjne nie zostało wymienione jako akt, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie zawiera nadto elementów pozwalających zakwalifikować je do którejkolwiek kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów wyszczególnionych w treści art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., stąd też skargę na tego rodzaju pismo należy uznać za niedopuszczalną.
Wyjaśnić należy, iż zaskarżone pismo nie posiada minimum cech charakterystycznych dla decyzji administracyjnej. Niezbędnym bowiem elementem prawidłowo wydanej decyzji administracyjnej jest przede wszystkim jej rozstrzygnięcie, a więc władcze ukształtowanie określonego stosunku administracyjnoprawnego, stanowiące "rdzeń" decyzji w postępowaniu administracyjnym. Jest to jeden z tych elementów składowych, bez którego decyzja nie może istnieć. Oceniając w kontekście powyższego zaskarżone pismo organu z dnia [...] września 2023 r. stwierdzić należy, iż jego treść stanowi polemikę z pismem Fundacji skierowanym do organu w dniu [...] sierpnia 2023 r., a nie rozstrzygnięciem merytorycznym w zakresie wniosku Fundacji
z dnia [...] lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Należy ponadto zwrócić uwagę, że skarżąca może kwestionować stanowisko organu nie w trybie skargi złożonej na pismo informacyjne, lecz wyłącznie w trybie skargi na bezczynność, o czym mówi art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Tylko w takiej sytuacji sąd administracyjny ma prawo skontrolować prawidłowość działania organu
i zasadność dokonanej przez niego kwalifikacji prawnej wniosku. Sąd oceni wówczas, czy żądana informacja stanowiła informację publiczną, a w związku z tym rozstrzygnie, czy w sprawie zachodzi bezczynność w zakresie udostępnienia żądanej informacji.
W konsekwencji powyższego należy więc uznać, że skarga na wskazane przez skarżącą pismo informacyjne jest niedopuszczalna, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak
w sentencji.
Ustosunkowując się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku pełnomocnika organu o zasądzenie od skarżącej kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, Sąd wyjaśnia, że żaden przepis p.p.s.a. nie zawiera podstawy prawnej do zasądzenia na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło