II SA/Wa 2054/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Iwona Maciejuk, Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na pierwszy rok studiów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] na rzecz skarżącego K. M. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uczelniana Komisja Stypendialna Uniwersytetu [...] (dalej jako Uczelniana Komisja Stypendialna [...]) decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 169 ust. 12, 14 i 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., § 36 ust. 3 Statutu Uniwersytetu [...] przyjętego uchwałą nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie nadania Statutu Uniwersytetowi [...] (tekst jedn. Monitor [...] z dnia [...] lipca 2015 r. poz. [...] ze zm.), § 32 ust. 1 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie warunków, trybu i terminów postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i stadia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2016/2017 (Monitor [...] poz. [...] ze zm.) oraz działu XI, rozdział 3, pkt 3.2 załącznika nr [...] do uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2015 r., utrzymała w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] odmawiającą przyjęcia K. M. na 1 rok stacjonarnych studiów II stopnia na kierunku [...] (język wiodący angielski, drugi język niemiecki), studia o profilu kształcenia ogólnoakademickim w roku akademickim 2016/2017. Z akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy: Komisja Rekrutacyjna Instytutu [...] w dniu [...] lipca 2016 r. wydała decyzję nr[...], mocą której orzekła o nieprzyjęciu K. M. na I rok studiów, stacjonarne studia II stopnia, Instytut [...], na kierunku [...] (język wiodący angielski, drugi język niemiecki), profil ogólnoakademicki w roku akademickim 2016/2017. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż zgodnie z postanowieniami zawartymi w załączniku nr [...] do uchwały nr [...] Senatu [...], komisja rekrutacyjna dokonała obliczenia uzyskanych przez K. M. punktów rekrutacyjnych w postępowaniu kwalifikacyjnym na I rok studiów drugiego stopnia. Wymieniony otrzymał 0 pkt, co nie pozwoliło przyjąć zainteresowanego na studia, zgodnie z ustalonym w uchwale nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] limitem miejsc. Ostatnia osoba przyjęta na studia uzyskała 70 pkt. Decyzję z upoważnienia Komisji Rekrutacyjnej podpisał jej przewodniczący - dr M. M. K. M. wniósł odwołanie od decyzji Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2016 r. podnosząc, iż do grupy językowej, do której kandydował, przyjęto 35 osób. Limit przyjęć został ustalony na 40 miejsc. Wobec niewypełnienia limitu miejsc odwołujący się powinien zostać przyjęty na studia na wybranym kierunku. W wyniku rozpatrzenia odwołania Prorektor ds. Studentów i jakości kształcenia dr hab. J. C., prof. [...], powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2016 r., utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał ustalenia organu I instancji za prawidłowe oraz zaskarżone rozstrzygnięcie za zgodne z mającymi zastosowanie w niniejszej sprawnie przepisami materialnoprawnymi. Wskazał przy tym, iż nie jest możliwe przyjęcia na studia kandydata, który nie osiągnął wymaganego progu punktowego w postępowaniu kwalifikacyjnym. K. M. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż na kierunku wybranym przez skarżącego przyjęto 35 osób. Tymczasem uchwała nr [...] Senatu [...] z dnia [...] maja 2016 r. w sprawie określenia limitów przyjęć na studia ustalił dla tego kierunku limit 40 miejsc. Zatem 5 miejsc pozostało wolnych. Było zatem możliwe przyjęcie skarżącego na wybrany przez niego kierunek studiów zgodnie z limitem, skoro tenże nie został wypełniony. Zdaniem skarżącego, w świetle obowiązujących przepisów uczelnianych (Dział XI, rozdział 3, pkt 3.2 załącznika nr [...] do uchwały nr [...]), skarżący powinien odbyć rozmowę kwalifikacyjną, nie zaś zostać poddany egzaminom ustnym sprawdzającym. Wynik rozmowy jest zaś rankingowy. Wówczas o zakwalifikowaniu na studia decyduje nie próg punktów, ale lista rankingowa. W odpowiedzi na skargę Uczelniana Komisja Rekrutacyjna [...] wniosła o jej oddalenie oraz podtrzymała w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja rozstrzyga o odmowie przyjęcia skarżącego na I rok stacjonarnych studiów II stopnia. Warunki przyjęcia na tego typu studia określa art. 169 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym stanowiąc w ust. 1, iż do odbywania studiów w uczelni może być dopuszczona osoba, która spełnia m.in. warunki rekrutacji ustalone przez uczelnię. W świetle ust. 2, senat uczelni ustala, w drodze uchwały, warunki, tryb oraz termin rozpoczęcia i zakończenia rekrutacji, w tym prowadzonej w drodze elektronicznej, dla poszczególnych kierunków studiów. Uchwałę podaje się do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy. W niniejszej sprawie warunki i tryb postępowania rekrutacyjnego na studia zostały określone w uchwale Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w sprawie warunków, trybu i terminów postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i stadia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2016/2017 (Monitor [...] poz. [...] ze zm.), zaś szczególe zasady przyjęć na poszczególne kierunki studiów określa załącznik nr 1 do tej uchwały. Zgodnie z § 5 powołanej uchwały postępowanie rekrutacyjne prowadzą komisje rekrutacyjne jednostek rekrutacyjnych oraz Uczelniana Komisja Rekrutacyjna. W świetle § 6 ust. 1 i 2 tej uchwały, Członków Komisji rekrutacyjnej powołują kierownicy jednostek rekrutacyjnych, zaś członków Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej powołuje Rektor. W skład komisji rekrutacyjnej wchodzą nauczyciele akademiccy oraz jeden lub dwóch przedstawicieli studentów, wskazanych przez właściwe organy samorządu studentów danej jednostki rejestrującej. Przewodniczącym komisji rekrutacyjnej jest powołany przez kierownika jednostki rekrutacyjnej nauczyciel akademicki posiadający co najmniej stopień naukowy doktora. Zgonie zaś z § 7 zd. pierwsze uchwały, uchwały komisji rekrutacyjnych oraz UKR zapadają zwykłą większością głosów. Z dołączonego do akt protokołu z posiedzenia Komisji Rekrutacyjnej Instytutu Komunikacji [...] z dnia [...] lipca 2016 r., której celem było zatwierdzenie wyników uzyskanych przez kandydatów w postępowaniu kwalifikacyjnym oraz podjęcie decyzji o zakwalifikowaniu na studia, wynika, iż w skład Komisji wchodzą oprócz przewodniczącego jeszcze cztery osoby (sekretarz komisji, 2 członków komisji i członek komisji – przedstawiciel studentów). Decyzja Komisji Rekrutacyjnej Instytutu [...] z dnia [...] lipca 2016 r. odmawiająca przyjęcia skarżącego na I rok studiów drugiego stopnia została podpisana wyłącznie przez przewodniczącego komisji dr M. M. Zgodnie z art. 169 ust. 10 Prawa o szkolnictwie wyższym, rekrutację przeprowadzają komisje rekrutacyjne powołane przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej lub inny organ wskazany w statucie. Komisja rekrutacyjna podejmuje decyzje w sprawach przyjęcia na studia. Od decyzji komisji rekrutacyjnej służy odwołanie, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, do uczelnianej komisji rekrutacyjnej, powołanej w trybie określonym w statucie (ust. 12). Zauważyć należy, że w świetle art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Do decyzji tych będzie zatem miał zastosowanie art. 107 § 1 k.p.a. określający elementy decyzji administracyjnej. Stosownie do treści tego przepisu decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. Decyzje wydawane przez komisje rekrutacyjne w sprawach przyjęcia na studia są decyzjami organu kolegialnego, którego zdolność do orzekania ustawodawca przyznał jedynie w składzie złożonym z członków powołanych przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej in pleno tj. w pełnym składzie. Komisje rekrutacyjne nie tylko kolegialnie prowadzą postępowanie rekrutacyjne, ale także w sposób kolegialny wypracowują i wydają stosowne decyzje w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie, podpisując je w pełnym składzie. Decyzja wydawana przez organ kolegialny powinna określać imiona i nazwiska osób, które ją wydały oraz winna zostać podpisana przez wszystkich członków tego organu. Wspomnieć tylko należy, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że decyzje wydane przez organ kolegialny, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, winny zostać podpisane przez wszystkich członków tego organu. Podpisanie decyzji tylko przez przewodniczącego lub tylko przez niektórych członków organu, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej, jest traktowane jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. (wyrok NSA z dnia 27 marca 1991 r. sygn. akt SA/Kr 162/91 – ONSA nr 2 z 1991 r. poz. 42, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 września 1992 r. sygn. akt III AZP 17/92 – OSNCP nr 3 z 1993 r. poz.25). Opatrzenie decyzji podpisem tylko jednego członka organu kolegialnego powoduje, że adresat takiej decyzji ma utrudnioną możliwość weryfikacji, czy określona decyzja podjęta została zgodnie z wymaganiami ustawy dotyczącymi m.in. zachowania właściwości, wymaganego quorum, wyłączenia od udziału w postępowaniu na skutek przyczyn określonych w art. 27 w zw. z art. 24 k.p.a. (por. A. Skóra, glosa do wyroku Sadu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2003 r., sygn. akt III RN 135/03, Gdańskie Studia Prawnicze - Przegląd Orzecznictwa, 2005/1-2/31-38). W rozpoznawanej sprawie decyzja organu I instancji nie wymienia imion i nazwisk członków komisji i została podpisana jedynie przez Przewodniczącego Komisji Rekrutacyjnej dr M. M. Wprawdzie w aktach administracyjnych znajduje się dokument upoważnienia (uchwała nr [...] Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2016 r.) podpisany przez wszystkich członków Komisji Rekrutacyjnej, w którym wskazuje się, że na podstawie § 9 ust. 2 uchwały nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2015 r. w sprawie warunków, trybu i terminów postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] na roku akademickim 2016/2017, Komisja Rekrutacyjna upoważnia Przewodniczącego KR M. M. do podpisywania w imieniu Komisji decyzji w sprawach przyjęcia na studia. Przepis § 9 powołanej uchwały zaś stanowi, iż Komisja rekrutacyjna może upoważnić przewodniczącego do podpisywania w jej imieniu decyzji w sprawach przyjęcia na studia. Jest to regulacja w swej treści zbliżona do rozwiązania przyjętego w art. 268a k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, iż decyzje wydawane przez komisje rekrutacyjne w sprawach przyjęcia na studia są decyzjami organu kolegialnego, której zdolność do orzekania ustawodawca przyznał jedynie w składzie złożonym z członków powołanych przez kierownika jednostki organizacyjnej uczelni lub dyrektora jednostki naukowej. Komisje rekrutacyjne nie tylko kolegialnie prowadzą postępowanie rekrutacyjne, ale także w sposób kolegialny wypracowują i wydają stosowne decyzje w sprawie przyjęcia na studia doktoranckie, podpisując je w pełnym składzie. W konsekwencji skoro komisja rekrutacyjna jest organem kolegialnym, w decyzji przez nią wydawanej powinny zostać wymienione imiona i nazwiska wszystkich członków komisji, którzy podejmowali rozstrzygnięcie. Podpisanie decyzji przez jedną osobę w imieniu i z upoważnienia innych osób dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy wynika to z przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Nie ma w Prawie o szkolnictwie wyższym odrębnego przepisu regulującego zasady upoważniania lub podpisywania decyzji organu kolegialnego przez jedną osobę. Dopuszczalność podpisywania decyzji organu kolegialnego przez jedną osobę może mieć miejsce wtedy, gdy taką możliwość wyraźnie reguluje przepis prawa. Przykładowo, zgodnie z art. 46 ust. 2a ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r., poz. 486), decyzje wydane przez zarząd województwa (organ kolegialny liczący 5 osób) w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek województwa, przy czym w takich decyzjach wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji. Gdyby powyższego przepisu nie było, to dla ważności jakiejkolwiek decyzji administracyjnej wydanej przez zarząd województwa wymagany byłby podpis wszystkich członków takiego zarządu – patrz wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 września 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 210/16 (publik. www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W ocenie Sądu niedopuszczalne jest jednak stosowanie rozwiązania przyjętego na zasadzie art. 268a k.p.a., jako podstawy do podpisywania decyzji organu kolegialnego przez jednego z jego członków. Możliwość taka kwestionowana jest w doktrynie oraz orzecznictwie (zob. M. Wierzbowski, A. Wiktorowska (red.). Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydawnictwo C.H. Beck 2013, s. 1149-1150, G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom II Zakamycze 2005, s. 608-609, B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck 2012, s. 752, uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 1999 r. OPK 28/99 oraz OPK 29/99, ONSA 2000, Nr 1, poz. 13 i14). Pogląd taki uzasadniany jest tym, że art. 268a k.p.a. został wprowadzony w związku z realizacją zasady jednoosobowego kierownictwa w administracji terenowej oraz koniecznością powierzenia ze względów technicznych i organizacyjnych wykonywania kompetencji organów monokratycznych pracownikom kierowanych przez nich urzędów. Natomiast ustawodawca przyznaje kompetencje do załatwiania spraw administracyjnych organom kolegialnym na zasadzie wyjątku (G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom I Zakamycze 2005, s. 512). Wola ustawodawcy może być uzasadniona szczególnymi cechami tych organów, do których zalicza się to, że skupiają w jednym osoby reprezentujące różne interesy i zasób wiedzy oraz zapewniają w powszechnym odczuciu obiektywność rozstrzygania ( M. Wierzbowski, Prawo administracyjne, 2008, s. 106). Dlatego też stosowanie konstrukcji upoważnienia z art. 268a k.p.a. przez organy kolegialne należy uznać za niezgodne w szczególności z wynikami wykładni celowościowej. Organy kolegialne mogą powierzać wykonywanie określonych kompetencji w swoim imieniu, w tym również delegować swoje kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych na rzecz innych organów jedynie w przypadkach określonych w przepisach szczególnych (M. Wierzbowski, A. Wiktorowska (red.). Kodeks ..., s. 1150). W niniejszej sprawie brak jest przepisu szczególnego, który uprawniałby Komisję Rekrutacyjną [...] do upoważnienia jej Przewodniczącego do wydawania decyzji administracyjnych w jej imieniu. Takim przepisem nie jest powołany § 9 ust. 2 ww. uchwały, bowiem nie jest to przepis powszechnie obowiązujący (rangi ustawowej, czy rozporządzenia). W konsekwencji stwierdzić należy, że decyzja z dnia 22 lipca 2016 r. o odmowie przyjęcia skarżącego na studia została wydana przez osobę nieuprawnioną do jej wydania w imieniu Komisji, jako organu kolegialnego. Decyzja administracyjna wydana przez osobę nieposiadającą umocowania do jej wydania jest z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nieważna, jako wydana z rażącym naruszeniem prawa. W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja, utrzymująca w mocy decyzję wydaną z rażącym naruszeniem prawa, również dotknięta jest wadą nieważności. Ponadto jest ona obarczoną tą samą wadą co decyzja organ I instancji - została podpisana przez przewodniczącą UKR z upoważnienia tej Komisji. Podkreślenia również wymaga, iż w nagłówku decyzji organu odwoławczego wskazano "Uniwersytet [...] Prorektor ds. studentów i jakości kształcenia dr hab. J. C., prof. [...]". Decyzję tę podpisała dr hab. J. C., prof. [...] bez powołania się na jakiekolwiek upoważnienie organu uczelni. Z treści tej decyzji nie wynika, aby została ona wydana przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną [...], jako organ właściwy do rozpoznania odwołania od decyzji organu pierwszej instancji - komisję rekrutacyjną, wskazaną w art. 169 ust. 12 Prawa o szkolnictwie wyższym. Bez analizy akt sprawy, przedmiotowa decyzja jawi się jako wydana przez Rektora [...], nie zaś przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną. Powyższe prowadzi do wniosku, iż w przedmiotowej decyzji błędnie wskazano organ wydający decyzję w drugiej instancji. W doktrynie przyjmuję się, iż brak oznaczenia organu w części tzw. nagłówkowej decyzji nie powoduje pozbawienia aktu charakteru decyzji administracyjnej jeżeli podpis osoby upoważnionej do wydania decyzji został opatrzony pieczęcią dostatecznie identyfikującą konkretny organ administracji publicznej. Oznaczenie organu ma doniosłe znaczenie dla oceny, czy decyzję wydał właściwy organ administracji publicznej – patrz A. Wróbel, M. Jąśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 6 Wydanie, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016, str. 585. Z treści ocenianej decyzji nie wynikają cechy pozwalającego identyfikować Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną [...] jako organ odwoławczy. Już z tego względu należałoby przyjąć, iż decyzję drugoinstancyjną wydał organ niewłaściwy w sprawie – Rektor [...], zamiast Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, a co najmniej stwierdzić, w oparciu o materiał aktowy, iż w przedmiotowej decyzji wskazano organ ją wydający w sposób sprzeczny z dyspozycją art. 107 § 1 k.p.a. Postępowanie w niniejszej sprawie winno być zatem powtórzone z uwzględnieniem zaprezentowanych wyżej uwag. Z uwagi na treść rozstrzygnięcia przedwczesne byłoby rozpoznawanie sprawy pod kątem zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1, powołanej ustawy. Zwrotem kosztów postępowania sądowego objęto poniesiony przez skarżącego wpis od skargi.