II SA/Wa 2055/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 2055/09 oddalającego skargę W. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 2055/09, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi W. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej, oddalił skargę. Powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 18 czerwca 2010 r. W dniu 15 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) skarżący, poprzez swojego pełnomocnika wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik strony wskazał, że nie otrzymał zawiadomienia o terminie rozprawy. Podał również, że o terminie rozprawy i o zapadłym wyroku powziął wiadomość w dniu 13 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek W. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku, Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86-87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Stosownie do art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). Z powołanych wyżej regulacji wynika, że aby wniosek o przywrócenie uchybionego terminu mógł zostać uwzględniony, przywołane wcześniej przesłanki muszą być spełnione łącznie. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 cytowanej ustawy. W przedmiotowej sprawie należy przyjąć, że przyczyna przekroczenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w momencie, w którym pełnomocnik skarżącego uzyskał informację o zapadłym wyroku, tj. w dniu 13 lipca 2010 r. W ocenie Sądu niezwłoczne złożenie przez pełnomocnika skarżącego przedmiotowego wniosku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia spowodowało zachowanie terminu, przewidzianego w art. 87 § 1 oraz został spełniony warunek z § 4 tego przepisu. Natomiast kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony, działającej przez profesjonalnego pełnomocnika. Z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie skarżący działał samodzielnie, dlatego zawiadomienie o terminie rozprawy zostało mu przesłane na wskazany przez niego adres. Przesyłka została zwrócona do Sądu w dniu 17 maja 2010 r., jako nieodebrana w terminie i zgodnie z art. 73 powołanej ustawy, uznana za doręczoną skarżącemu w dniu 5 maja 2010 r. (k-65 akt). Jak wynika z protokołu rozprawy, Przewodniczący Składu Orzekającego w niniejszej sprawie, uznał, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skarżącemu doręczone prawidłowo. W dniu 7 maja 2010 r. (k-54 akt) wpłynęło do Sądu pismo procesowe pełnomocnika skarżącego wraz z pełnomocnictwem, wystawionym w dniu 26 marca 2010 r. Należy stwierdzić, że fakt ustanowienia przez stronę pełnomocnika wiąże Sąd od dnia wpływu tego pełnomocnictwa do Sądu. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnictwo, pomimo ustanowienia pełnomocnika w dniu 26 marca 2010 r., zostało nadane w dniu 28 kwietnia 2010 r., a wpłynęło do Sądu dopiero w dniu 7 maja 2010 r. W tym czasie – w dniu 19 kwietnia 2010 r. zostało już skarżącemu wysłane zawiadomienie o terminie rozprawy, wyznaczonej na dzień 18 maja 2010 r. W ocenie Sądu, skoro skarżącemu zostało wysłane zawiadomienie, a zbliżał się termin rozprawy, Sąd nie miał obowiązku informowania ustanowionego pełnomocnika o podjętych wcześniej (przed uzyskaniem informacji o ustanowieniu pełnomocnika) czynnościach w sprawie. Zdaniem Sądu, z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika, iż uchybienie przez skarżącego terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest wynikiem braku należytej staranności w prowadzeniu sprawy. Okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącego w piśmie z dnia 14 lipca 2010 r. nie uprawdopodobniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Sąd doręczając zawiadomienie o terminie rozprawy, wysłał je na adres skarżącego, gdyż w aktach brak było informacji o fakcie ustanowienia przez stronę pełnomocnika. Ponadto brak informacji o sposobie zakończenia postępowania nie jest okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bowiem obowiązek informowania stron o treści orzeczenia dotyczy jedynie ściśle określonych, w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sytuacji. Trzeba również wskazać, że od profesjonalnego pełnomocnika, wymaga się szczególnej dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich czynności, zgodnych z prawem, w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. Na marginesie wskazać należy, iż przed tutejszym Sądem toczyły się równolegle trzy sprawy ze skargi W. J. (bowiem organ wydał trzy odrębne decyzje): w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej, sygn. akt II SA/Wa 2056/09, cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową do ochrony osobistej (sprawa przedmiotowa), oraz cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską, sygn. akt II SA/Wa 2049/09. W sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2049/09 – co Sądowi znane jest z urzędu – wniosek o sporządzenie uzasadnienia wydanego wyroku wniesiony został w terminie. Okoliczność powyższa potwierdza dodatkowo brak staranności profesjonalnego pełnomocnika. Reasumując, należy uznać, że nie została spełniona przesłanka, wynikająca z art. 87 § 2 cytowanej ustawy, uzasadniająca przywrócenie terminu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 141 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.