II SA/Wa 2055/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. z dnia 22 grudnia 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W treści formularza wniosku S. W. oświadczył, że jest osobą bezrobotną i nie posiada stałego źródła dochodu W rubryce 6. formularza wniosku skarżący wpisał dane osobowe swojej żony, natomiast rubrykę 10., dotyczącą dochodów wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, wypełnił poprzez jej zakreślenie. Pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. skarżący został wezwany do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających dochody oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, zaświadczenia wydanego przez właściwy urząd pracy o zarejestrowaniu skarżącego jako osoby bezrobotnej /względnie kopii decyzji przyznającej status bezrobotnego/, odpisu zeznania podatkowego za 2010 r., a także dodatkowego oświadczenia o wysokości aktualnego dochodu żony. W wezwania zakreślono termin 14 dni. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1 lutego 2012 r. W dniu 13 lutego 2012 r. skarżący złożył do akt dodatkowe oświadczenie (pismo z dnia 13 lutego 2012 r.), w którym stwierdził, że do roku 2011 r. mieszkał poza granicami kraju i z tego powodu, do dnia dzisiejszego, nie otrzymuje w Polsce żadnych pieniężnych gratyfikacji, nie pracuje i nie prowadzi działalności gospodarczej. Skarżący w terminie otwartym do wykonania powyższego wezwania nie złożył żadnych innych dokumentów. W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Złożone przez skarżącego oświadczenie nie czyni bowiem zadość wezwaniu z dnia 23 stycznia 2012 r. Skarżący wezwany bowiem do złożenia dokumentów potwierdzających wysokość dochodu żony oraz dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym za okres ostatnich trzech miesięcy, dokumentów tych nie złożył. Wnioskodawca nie wykazał zatem w ogóle wysokości miesięcznego dochodu osiąganego w gospodarstwie domowym i wysokości miesięcznych wydatków, które są lub mogą być finansowane z tego dochodu. Co więcej, skarżący nie wyjaśnił także przyczyn, z powodu których pozostaje osobą bezrobotną. W rezultacie oznacza to, że złożone w tym zakresie oświadczenie skarżącego na formularzu wniosku, wedle którego jest on bezrobotnym i nie posiada stałego źródła dochodu, jest w dalszym ciągu niewystarczające. Wnioskodawca nie złożył również wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, a dokumenty te pozwoliłyby na ustalenie wysokości jego ewentualnych oszczędności. Jednocześnie w piśmie z dnia 13 lutego 2012 r. skarżący nie zaprzeczył, że rachunki takie posiada. Tym samym oznacza to, że skarżący nie złożył dokumentów, których zestawienie umożliwiłoby ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych – dałoby możliwość porównania osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu z wysokością wydatków obciążających to gospodarstwo. W konsekwencji, S. W. nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.