II SA/Wa 2056/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia - odrzucić skargę. Prezydent [...] W., działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 4 pkt 9 i ust. 4 ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 645 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), decyzją z [...] lipca 2016 r. nr [...] orzekł o utracie przez A. M. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2016 r. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W pouczeniu do ww. decyzji organ wskazał, że od przedmiotowej decyzji przysługuje odwołanie do Wojewody [...] wniesione za pośrednictwem Prezydenta [...] W. w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. A. M. złożył odwołanie od ww. decyzji Prezydenta [...] W. Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] W. z [...] lipca 2016 r. nr [...]. W pouczeniu do ww. decyzji zawarto informację, że od decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, którą wnosi się za pośrednictwem Wojewody [...]. Pismem z dnia 03 listopada 2016 r. A. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta [...] W. z [...] lipca 2016 r. nr [...], wnosząc o jej uchylenie oraz zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. art., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Mając na względzie treść powołanego art. 52 § 1 i § 2 ww. ustawy, Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest zbadać, czy skarga wniesiona przez stronę jest dopuszczalna. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni akt, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W świetle niniejszej sprawy wskazać należy, iż rozpatrywana skarga dotyczy decyzji wydanej w pierwszej instancji, od której stronie przysługiwało odwołanie. Z akt sprawy wynika, że skarżący takie odwołanie złożył, a wyniku jego rozpoznania przez organ II instancji – Wojewodę [...] decyzja Prezydenta [...] W. z [...] lipca 2016 r. nr [...] została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...]. Skarżący zaskarżył jednak decyzję Prezydenta [...] W. z [...] lipca 2016 r. nr [...]. W związku z tym skargę, jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2