II SA/Wa 2057/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2016 r. sprawy ze skargi M.M. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] października 2015 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. działając na podstawie przepisów § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Oborny Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. z 2012 r., poz. 1013), a także § 12 pkt 1 i § 30 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Oborny Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.) – po rozpoznaniu odwołania [...] M.M. od orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. wydanego w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu orzeczenia podano, iż Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. realizując skierowanie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w C. przeprowadziła postępowanie orzecznicze i w dniu [...] czerwca 2015 r. wydała orzeczenie nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej [...] M.M. RWKL w W. orzekła kategorię N-zał. 1 Grupa II-trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej rozpoznając w grupie schorzeń powodujących niezdolność do służby wojskowej: 1. utrwalone [...] u osoby z powiększeniem [...] w okresie przewlekłej terapii przeciwkrzepliwej – § 38 pkt 2. RWKL orzekła zaliczyła orzekanego do trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia oraz żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową powstałego wskutek wypadku/choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze. Postawione rozpoznanie w ad. pkt 8.1 orzeczenia RWKL w W. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.) uznała jako powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej służby wojskowej (ad. pkt 12 orzeczenia). W odwołaniu od tego orzeczenia M.M. podniósł, iż z wnioskiem i wniósł o jego uchylenie. Zdaniem orzekanego komisja przy kwalifikacji za niezdolnego do pełnienia zawodowej służby wojskowej zastosowała nieprawidłowe akty prawne. Ponadto uważa, że jest osobą zdrową czynnie uprawiającą sport w związku z czym jego stan zdrowia umożliwia pełnienie służby wojskowej. W ocenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej RWKL w W. przeprowadziła rzetelne badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne, na podstawie których postawiono wyżej wymienione rozpoznania. Rozpoznanie: [...] u osoby z powiększeniem [...] w okresie przewlekłej terapii przeciwkrzepliwej postawiono w oparciu o konsultację internistyczną, [...] z ewidentnymi cechami [...], a także dokumentację przedstawioną przez orzekanego. A zatem, komisja miała pełne podstawy do rozpoznania schorzenia wymienionego ad. pkt 8.1 orzeczenia. Jednocześnie CWKL wskazała, że za datę wszczęcia postępowania uznać należy zgłoszenie się orzekanego do właściwej komisji lekarskiej w celu podjęcia stosownych czynności. Jak wynika ze zgromadzonej podczas postępowania orzeczniczo-lekarskiego dokumentacji zalecenie na badania komisyjne wydano z datą 15.05.2015 r. w związku z czym obowiązywało wtedy rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.). Dalsza diagnostyka lekarska i leczenie powinno być przeprowadzone w ramach NFZ pod nadzorem lekarza POZ. Ponadto RWKL prawidłowo zastosowała przywołane wyżej przepisy rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80 z późn. zm.) – § 38 pkt 2 odpowiada w grupie II złącznika Nr 1 do ww. rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. kategoria N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Odwołujący się, poza zgłoszeniem sprzeciwu wobec orzeczenia o niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, nie przedstawił dokumentacji, która by dowodziła innego stanu faktycznego niż ustalony orzeczeniem komisji pierwszej instancji. Przeprowadzone przez tę komisję postępowanie diagnostyczne i uzyskane wyniki są wiarygodne i przekonujące, w pełni uzasadniają postawione rozpoznania kliniczne. Dlatego w opinii zespołu orzeczniczego CWKL nie ma potrzeby przeprowadzenia dalszych konsultacji, czy obserwacji szpitalnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.M. zarzucił orzeczeniu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej naruszenie: - przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2010 r. Nr 15, poz. 80), w sytuacji gdy rozporządzenie to obowiązywało do dnia 5 czerwca 2015 r. zaś orzeczenie nr [...] wydane zostało po tej dacie [...] czerwca 2015 r.; - przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy - art. 6 k.p.a., poprzez wydanie orzeczenia lekarskiego na podstawie nieobowiązującego rozporządzenia MON z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach; - przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, a także brak wyczerpującego uzasadnienia rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 k.p.a. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia polegający na bezzasadnym przyjęciu, iż skarżący jest trwale niezdolny do służby wojskowej podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, iż skarżący jest aktywnym sportowcem uczestniczącym w organizowanych przez Wojsko Polskie przedsięwzięciach sportowych. Ponadto stwierdził, iż orzeczenie to jest niezrozumiałe, krzywdzące, a przede wszystkim niezgodne z zasadami współżycia społecznego i zwykłej ludzkiej uczciwości, wobec żołnierza, który większość swojego życia poświęcił wojsku. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. wniosła o jej oddalenie z powodu merytorycznej niezasadności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1674 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej pod względem zgodności w prawem, obowiązującym w dacie jego wydania. Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Jednakże nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. Zasadnie organy stosowały w niniejszej sprawie przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości w trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, gdyż skarżący stawił się na badania do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. w dniu [...] maja 2015 r., a zatem w dacie obowiązywania powołanego rozporządzenia. Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761) weszło w życie z dniem 6 czerwca 2015 r. Stosownie do § 27 tego wynagrodzenia, sprawy wszczęte i nie zakończone przed wejściem w życie rozporządzenia prowadzone są według przepisów dotychczasowych. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska rozpoznała u skarżącego w grupie schorzeń powodujących niezdolność do służby wojskowej [...], które zostało zakwalifikowane do § 38 pkt 2 załącznika 1 wykazu chorób i ułomności uwzględnionych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej i orzekła o niezdolności orzekanego do zawodowej służby wojskowej. Organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły jednak dlaczego mając możliwość zakwalifikowania badanego do kategorii N/Z, orzekły kategorię N – niezdolny. Taki stan sprawy rzutuje na ocenę zaskarżonego orzeczenia, bowiem nie pozwala sądowi na ocenę trafności rozstrzygnięcia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy CWKL winna wydane orzeczenie uzasadnić zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 k.p.a. i wskazać dlaczego, mając możliwość zaliczenia do kategorii N/Z, orzeczono kategorię N. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.