II SA/Wa 2069/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W skardze z 10 listopada 2015 r. K. S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. Uzasadniając wniosek wskazała, że jest w trudnej sytuacji majątkowej i rodzinnej. Na swoim utrzymaniu ma małoletnie dziecko, a nie ma rodziny, która mogłaby Jej pomóc. Wyjaśniła, że z uwagi na trudną sytuację finansową nie płaci zbyt wysokiego dla Jej możliwości płatniczych czynszu. Zauważyć należy, że każda decyzja pociąga za sobą określone skutki prawne, jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie decyzja nakazująca opróżnienie zajmowanego lokalu mieszkalnego wywołuje negatywne konsekwencje dla Skarżącej, jednak by możliwym było wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji, wnioskodawca zobowiązany jest do wskazania niebezpieczeństwa wystąpienia szkody i wykazania, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji będzie znaczna. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie czy wskazana przez stronę szkoda ma rzeczywiście znaczny rozmiar. W ocenie Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła dostatecznie, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Powołanie się na trudną sytuację rodzinną i finansową nie uzasadnia konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Bezdyskusyjne są wprawdzie konsekwencje wykonania decyzji związane z koniecznością zmiany lokalu, jednak Skarżąca nie wykazała, by obowiązek ten doprowadził do wyrządzenia Jej znacznej szkody lub spowodował trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.