II SA/Wa 2076/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi J. S. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U z 2012 r. poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi J. S. jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] wydany w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. W skardze J. S. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że skutkiem jego wykonania jest oprócz pozbawienia statusu policjanta także utrata znacznej ilości środków finansowych, niezbędnych do zapewnienia rodzinie życia na dotychczasowym poziomie. Zdaniem skarżącego wykonanie rozkazu spowoduje niepowetowane skutki finansowe oraz konieczność zaciągania kolejnych kredytów. Wykonanie rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. doprowadzi do wywołania niepowetowanych, nieodwracalnych bądź trudnych do odwrócenia skutków i zmierza do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Skarżący stwierdził jednocześnie, że wykonanie rozkazu uczyni sądową kontrolę legalności działania organu iluzoryczną i nieskuteczną. Zdaniem skarżącego tylko wstrzymanie wykonania przedmiotowego rozkazu zapewni maksymalną efektywności sądowej kontroli administracji przez stworzenie warunków do skutecznej realizacji orzeczenia sądowego. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego nie wywołuje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim należy podnieść, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego nie wskazał jaki wymiar może mieć szkoda, będąca skutkiem jej wykonania. Nie jest wiadomym jaka jest obecnie sytuacja finansowa skarżącego i jego rodziny, jakie są przychody oraz jakie obciążenia. Skarżący w uzasadnieniu wniosku nie zawarł żadnych szczegółowych informacji, które są niezbędne do oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków w myśl art. 61 § 3 ppsa. Zatem uzasadnienie wniosku skarżącego jest sformułowane w sposób zbyt ogólnikowy i nie wynika z niego, iż wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego spowoduje takie obniżenie poziomu życia rodziny skarżącego, że będzie ono miało charakter znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast zawarte w skardze jak i we wniosku o wstrzymanie, zarzuty dotyczące legalności zaskarżonego rozkazu personalnego, Sąd podda ocenie w trakcie rozpoznawania skargi, bowiem wchodzenie w meritum sprawy na tym etapie postępowania nie odpowiada celowi instytucji wstrzymania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.