II SA/Wa 2077/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Adam Lipiński, Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. R. na niewykonanie przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. sygnatura akt II SAB/Wa 33/07 - wymierza Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 1500 (tysiąc pięćset) zł Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 33/07 Minister Obrony Narodowej został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku J. R. z dnia 24 lutego 2006r., w terminie 30 dni od uprawomocnienia wyroku, poprzez wydanie decyzji w przedmiocie zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu skierowania na szkolenie. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 17 sierpnia 2007 r. Minister Obrony Narodowej otrzymał prawomocny wyrok wraz z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi sprawy w dniu 20 września 2007 r. Pismem z dnia 10 września 2007 r. organ poinformował J. R., że nie jest możliwe załatwienie jego sprawy w terminie przewidzianym art. 35 § 3 kpa, wskazując równocześnie, że wydanie decyzji nastąpi niezwłocznie po ustaleniu wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia. W dniu 5 października 2007 r. J. R. skierował do Ministra Obrony Narodowej pismo, nazwane skargą, będące w istocie wezwaniem do wykonania przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07. Pismem z dnia 14 listopada 2007 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia 10 stycznia 2008 r. J. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07, żądając ukarania organu grzywną. W uzasadnieniu skargi J. R. zarzucił organowi niewydanie decyzji w zakreślonym przez Sąd terminie oraz naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 6, art. 7, art. 8, art. 12, art. 35 i art.77 kpa. W odpowiedzi na skargę, uzupełnianej następnie pismem z dnia 4 lutego 2008r. Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie i wskazał, że czynności zmierzające do rozpatrzenia wniosku J. R. z dnia 24 lutego 2006 r. podjęto jeszcze przed wpłynięciem do organu odpisu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07. Pismem z dnia 10 września 2007 r. poinformowano bowiem skarżącego o niemożności wydania decyzji w terminie przewidzianym art. 35 § 3 kpa oraz podjęto równolegle czynności zmierzające do wydania stosownej decyzji. Organ podał, że sprawa związana z wydaniem żądanej decyzji należała niewątpliwie do spraw skomplikowanych. Występował w niej niejednoznaczny stan faktyczny i prawny implikujący konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w obszernym zakresie, a ponadto wyjaśnił, że sprawa ta dotyczy ustalenia prawa do wypłaty środków publicznych w znacznej wysokości. Organ wskazał, że o udzielenie niezbędnych wyjaśnień zwrócono się pismem z dnia 10 września 2007 r. do Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON oraz pismem z tej samej daty do Attache Obrony przy Ambasadzie Francji w W. W dniu 14 września 2007 r. otrzymano odpowiedź od Dyrektora Departamentu Administracyjnego, natomiast w dniu 18 października 2007 r. uzyskano odpowiedź od Attache Obrony przy Ambasadzie Francji w W. Następstwem tych działań było wydanie w dniu [...] listopada 2007 r. przez Dyrektora Departamentu Kadr decyzji nr [...], do której wydania organ został zobowiązany wyrokiem Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi J. R. uczynił niewykonanie przez Ministra Obrony Narodowej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 33/07, żądając wymierzenia organowi grzywny. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 24 lutego 2006 r., w terminie 30 dni od uprawomocnienia wyroku poprzez wydanie decyzji w przedmiocie zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu skierowania na szkolenie. Na wstępie rozważań wskazać należy, że skarga J. R. jest dopuszczalna albowiem skarżący pismem z dnia 5 października 2007 r. wezwał organ do wykonania wyroku odnośnie jego wniosku z dnia 24 lutego 2006 r. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści art. 154 § 1 ww. ustawy wynika, że środki wskazane w tej normie prawnej znajdują zastosowanie wtedy gdy, organ nie wykona wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność bądź gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, a więc nie załatwi sprawy w sposób przewidziany prawem w przewidzianym terminie. Skarga o wymierzenie organowi grzywny ma na celu ukaranie organów za niewykonanie wyroków sądowych a także dyscyplinowanie tych organów. Skuteczność skargi o wymierzenie organowi grzywny zależy od ustaleń dotyczących niezałatwienia w ustawowym terminie sprawy po wydaniu wyroku. Ustalenie więc, że po wydaniu wyroku zobowiązującego organ do rozpatrzenia wniosku w zakresie wydania decyzji organ nie załatwia sprawy, przy jednoczesnym żądaniu ukarania organu grzywną winno skutkować zastosowaniem tego środka prawnego. Zgodnie zaś z art. 154 § 3 ww. ustawy, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Tak więc Sąd Administracyjny oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia. Późniejsze dopełnienie tych obowiązków - wynikających z wyroku zobowiązującego, a więc już po wniesieniu skargi, choć przed wydaniem orzeczenia w sprawie, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Fakt ten może jedynie mieć wpływ na ustalenie wysokości grzywny w ramach określonych przez art. 154 § 6 ww. ustawy (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, str. 227). W oparciu o powyższe wywody należy więc przyjąć, że z niewykonaniem przez organ administracji wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność mamy do czynienia wówczas gdy, organ zobowiązany prawomocnym wyrokiem Sądu administracyjnego, uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ww. ustawy, zobowiązującym do wydania w określonym terminie aktu, mimo wezwania przez stronę, do dnia wniesienia skargi, obowiązku tego nie wykonał. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika bowiem bezspornie, że Minister Obrony Narodowej otrzymał prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 33/07 w dniu 20 września 2007 r. W tym dniu otrzymał również akta administracyjne sprawy. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia wniosku J. R. z dnia 24 lutego 2006 r., poprzez wydanie decyzji w przedmiocie zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu skierowania na szkolenie w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku. Z dniem 20 października 2007 r. upłynął zatem termin do wykonania wyroku Sądu. Następnie skarżący w dniu 5 października 2007 r. wezwał organ do wykonania wyroku odnośnie jego wniosku z dnia 24 lutego 2006 r., a następnie w dniu 14 listopada 2007 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, żądając ukarania organu grzywną wobec niezastosowania się przez Ministra Obrony Narodowej do orzeczenia Sądu. Wskazać należy, że decyzja nr [...], do której wydania został organ zobowiązany wyrokiem Sądu wydana została w dniu [...] listopada 2007 r., a zatem już po wniesieniu przez J. R. skargi na niewykonanie wyroku Sądu, której wniesienie nastąpiło 14 listopada 2007 r. W związku z powyższym, wobec jednoznacznego brzmienia przepisu art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ niewątpliwie pozostawał w bezczynności na moment złożenia skargi przez J. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wykonanie zaś wyroku sądu z opóźnieniem nie może skutkować ani umorzeniem postępowania ani też oddaleniem skargi. Zgodnie z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywnę za niewykonanie wyroku wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r. (M. P. z 2007 r. Nr 12, poz. 125) wynagrodzenie to wynosiło 2.477,23 zł. Ustalając wysokość wymierzonej grzywny Sąd miał na względzie całokształt okoliczności sprawy, w tym jej skomplikowany charakter, o czym świadczą pisma organu kierowane do Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON oraz do Attache Obrony przy Ambasadzie Francji w W., jak również wyjaśnienia kierowane do skarżącego. Sąd wziął również pod uwagę okoliczność, że Minister Obrony Narodowej, będąc zobowiązanym do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 24 lutego 2006 r. nie był organem, który był właściwym do wydania decyzji w pierwszej instancji w przedmiocie zwrotu kosztów zakwaterowania i wyżywienia z tytułu skierowania na szkolenie. Organem tym był bowiem Dyrektor Departamentu Kadr MON. Rola Ministra Obrony Narodowej polegała w istocie na doprowadzeniu przez podległą mu komórkę do wydania przez nią decyzji w terminie zakreślonym wyrokiem Sądu. W świetle przedstawionego wyżej stanu faktycznego sprawy zasadnym było zatem wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1500 zł. Z tych powodów, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.