II SA/Wa 2085/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia 1. ustanowić dla R. K. radcę prawnego, 2. odmówić ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2010 r. oddalił skargę R. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych wyjaśnieniach z dnia 6 kwietnia 2010 r. ustalono, co następuje. Skarżący jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Uzyskuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł miesięcznie. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje ze swoimi rodzicami, którzy uzyskują emerytury w wysokości 1184 zł i 1170 zł. Rodzice są osobami starszymi, których stan zdrowia wymaga leczenia. Skarżący pozostaje w związku małżeńskim. Nie mieszka z żoną i dziećmi. Na stałe miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym, w którym pozostaje z rodzicami, składają się opłata za energię elektryczną 140 zł, gaz 259 zł, opłata za mieszkanie 336 zł, rata kredytu zaciągniętego przez rodziców (w tym m.in. na pokrycie kosztów leczenia wnioskodawcy) – 800 zł przez okres 5 lat. Jako majątek skarżący wykazał mieszkanie o powierzchni 60 m2. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie wszystkich przedstawionych przez stronę informacji stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść w niniejszej sprawie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja materialna skarżącego jest w tej chwili niezwykle trudna i nie pozwala mu na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Łączny dochód w gospodarstwie domowym wynosi 2507 zł netto miesięcznie, zaś stałe wydatki kształtują się na poziomie 1535 zł. Uwzględnienia wymaga także, choć nie podano wysokości, konieczność ponoszenia wydatków na lekarstwa dla skarżącego i jego rodziców. Po odliczeniu podanych przez stronę wydatków w budżecie domowym pozostaje kwota 972 zł. Na jedną osobę przypada zatem 324 zł. Skarżący nie miał możliwości poczynienia oszczędności. Odmowa przyznania prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego wiązałaby się w przedmiotowej sprawie z ograniczeniem stronie prawa do sądu. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 postanowienia. W związku z tym, że skarżącemu przyznano w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, brak jest podstaw, aby dodatkowo przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w pkt. 2 postanowienia.