II SA/Wa 2085/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Protokolant ref. stażysta Paulina Lichowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi E. W. na orzeczenie Centralnej W. Komisji L. w W. z dnia [...] października 2018., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. oddala skargę w części dotyczącej orzeczenia o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. (zwana dalej organem/CWKL) orzeczeniem (decyzją CWKL) z dnia [...] października 2018 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Pana E.W.(zwanego dalej skarżącym) od orzeczenia (decyzji RWKL) Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. (zwanej dalej organem I stopnia/RWKL) z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Ustalono, że RWKL w S. wydała orzeczeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., w którym rozpoznała jako schorzenie powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej: Zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD - § 67pkt 2. Orzeczenie to orzeczeniem Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. zostało uchylone, a sprawa orzecznicza został przekazana do RWKL w S. do ponownego rozpoznania. RWKL pismem z dnia [...] maja 2018 r. wezwała skarżącego do przedłożenia pełnej dokumentacji z leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego (psychologicznego i psychiatrycznego). RWKL po ponownym rozpoznaniu sprawy orzeczeniem dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie zdolności skarżącego do pełnienia zawodowej służby wojskowej i rozpoznała: A. Schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej: 1. Zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD - § 67 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. 2015 poz. 761 z późn. zm. zwane dalej rozporządzeniem MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej), B. Schorzenia współistniejące: 2. Przebyte, wygojone skręcenie stawu skokowego lewego - § 77 pkt 5 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, 3. Blizna po przebytej ranie postrzałowej tkanek miękkich uda lewego - § 3 pkt 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, 4. Skrzywienie przegrody nosa nieupośledzające jego drożności - § 26 pkt 3 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, 5. Braki w uzębieniu - § 24 pkt 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, Skarżącego uznano za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej - Kategoria N - Zał. 1; Grupa II. W ocenie organu I instancji schorzenie wymienione w punkcie 8.3 rozpoznania pozostaje w związku ze służbą wojskową jako następstwo wypadku pozostającego w związku z tą służbą - podstawa: Orzeczenie RWKL w S. Nr [...]. Schorzenia wymienione w pkt. 8.1, 8.2, 8.4 i 8.5 pozostają bez związku ze służbą wojskową na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2003r. (Dz. U. Nr 62 z 2003 r. poz. 567 z późn. zm.). Określono inwalidztwo: a) zalicza się badanego do: trzeciej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia, data powstania grupy inwalidztwa: lipiec 2018 r. b) zalicza się badanego do: żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, data powstania grupy inwalidztwa: - nie dotyczy, c) zalicza się badanego do : żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/choroby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze, data powstania grupy inwalidztwa: - nie dotyczy, d) inwalidztwo istnieje od: lipca 2018 r. e) zdolność do pracy: badany jest częściowo niezdolny do pracy. f) niezdolność do samodzielnej egzystencji: nie dotyczy. g) niezdolność do samodzielnej egzystencji istnieje od: nie dotyczy. h) termin badania kontrolnego: lipiec 2021 r. W szczegółowym uzasadnieniu komisja I instancji stwierdziła, że postawione rozpoznanie w punkcie ad. 8.1 zgodnie z rozporządzeniem MON z dnia 3 czerwca 2015r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm.) uznano jako powodujące niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W dalszej części uzasadnienia RWKL obszernie wyjaśniła podstawy podjętej przez siebie decyzji. W odwołaniu skarżący wnosi uchylenie orzeczenia RWKL z dnia [...] lipca 2018 r. i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuca naruszenie art. 7 i 77 § 1 KPA poprzez ich niezastosowanie polegające na wadliwym ustaleniu, że rzekoma niezdolność do zawodowej służby wojskowej była poparta przebywaniem na zwolnieniach lekarskich począwszy od [...] grudnia 2016 r. oraz nieprzeanalizowania, czy stan zdrowia psychicznego rokuje poprawę. W jego ocenie RWKL nie podjęła wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także nie zebrała w sposób wyczerpujący materiału dowodowego oraz zaniechała rozpoznania całego materiału dowodowego. Wskazał, że: "Błędy te były spowodowane tym, że RWKL pominęła, że w 2018 r. by na zwolnieniu lekarskim jedynie przez 7 dni, przeszedł okresowe badania z medycyny pracy, a konsultacje w PZP odniosły bardzo dobry skutek". Ponadto zarzuca naruszenie art. 107 § 3 KPA poprzez jego niezastosowanie polegające na nie odniesieniu się do wytycznych CWKL z orzeczenia nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. oraz niewykazaniu w uzasadnieniu zasadności lekarskiego rozpoznania oraz niewyjaśnieniu dlaczego rozpoznano schorzenie § 67 pkt 2 wg. załącznika Nr 1 i zaliczono do kategorii N. Zarzucił niezastosowanie § 67 pkt 3 dla schorzenia rozpoznanego w pkt 8.1 zaskarżonego orzeczenia poprzez błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że dla zakwalifikowania osoby jako posiadającej PTSD niezbędne jest spełnienie przez nią wszystkich przesłanek wymienionych w objaśnieniach szczegółowych do § 67 pkt 3-5 załącznika nr 1 oraz, że dla rozpoznania PTSD bezwzględnie konieczne jest stwierdzenie, że u osoby objawy wymienione w ppkt 2 lit. a-c objaśnień szczegółowych pojawiły się w ciągu 6 miesięcy od traumatycznego wydarzenia, podczas gdy nie jest to prawdą. Uważa, że RWKL mylnie przyjęła, że dla zdiagnozowania PTSD należy stwierdzić istnienie wszystkich elementów z objaśnień szczegółowych. Jest przekonany, że skoro w karcie informacyjnej z dnia [...].11.2017 r. z leczenia w Oddziale [...] w W. podkreślono, że relacjonowano trudności w funkcjonowaniu zawodowym i w relacjach osobistych, to jest to właśnie forma upośledzenia funkcjonowania psychospołecznego. Nadto z tej karty wynika, że okresowo zgłaszano narastający niepokój, a to oznacza, że występuje u skarżacego również istotne kliniczne cierpienie. Wobec powyższego domaga się uchylenia orzeczenia RWKL z dnia [...] lipca 2018 r., wskazanie w uzasadnieniu, że należy rozpoznać PTSD z § 67 pkt 3 (zaburzenia stresowe pourazowe rokujące poprawę, ponieważ efekty leczenia są bardzo dobre i bardzo dobrze rokują), a następnie zwrócenie się do Dowódcy JW. 2901 celem ustalenia czy przewiduje się stworzenie dla orzekanego stanowiska Z/O. CWKL orzeczeniem z dnia [...] października 2018 r. utrzymała w mocy orzeczenie z dnia [...] lipca 2018 r. Wskazał, że w myśl zapisów § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 z póź. zm. zwane dalej rozporządzeniem MON z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich) wojskowe komisje lekarskie, tak pierwszej jak i drugiej instancji orzekając o zdolności do dalszej służby wojskowej zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia MON w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 z późn. zm. zwane dalej rozporządzeniem z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej). Organ orzeczeniem z dnia [...] października 2018 r. utrzymał w mocy orzeczenie RWKL z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej zaskarżone orzeczenie. CWKL wskazała, że w myśl zapisów § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 zpóź. zm. zwane dalej rozporządzeniem MON 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich), wojskowe komisje lekarskie, tak pierwszej jak i drugiej instancji orzekając zdolności do dalszej służby wojskowej zobowiązane są do ścisłego stosowania obowiązujących przepisów wynikających z rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej. Wskazała, że zgodnie z rozporządzeniem z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej do rozpoznania postawionego w pkt 8.1 orzeczenia jednoznacznie przeciwwskazanie do pełnienia zawodowej służby wojskowej - Kategoria N. O takim rozstrzygnięciu postępowania decydują zapisy w Zał. Nr 1 Grupa II w/w rozporządzenia oraz objaśnieniach szczegółowych do zastosowanych odpowiednio paragrafów. W ocenie organu, RWKL w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia stwierdziła na podstawie całości posiadanej dokumentacji medycznej, że u orzekanego pojawiło się nasilenie schorzenia podstawowego, które w pierwszym okresie, tj. w 2017 r. powodowało wielokrotną oraz długotrwałą niezdolność do wykonywania obowiązków służbowych w charakterze żołnierza zawodowego. Ponadto organ I instancji podejmując swoją decyzję oparła się na ocenie popartej dwukrotną długoterminową obserwacją w Klinice [...] w W. w dniach [...] maja – [...] czerwca 2017r. i [...] września – [...] listopada 2017r., czyli w ośrodku referencyjnym opiniującym w tego typu problematyce na rzecz Resortu Obrony Narodowej i w obu przypadkach postawiono rozpoznanie końcowe: "Zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD (f43.2)". Z Karty Informacyjnej z pierwszego pobytu za okres [...] maja – [...] czerwca 2017r. wynika, że od około 6 miesięcy wystąpił narastający niepokój ze skłonnością do reakcji agresywnych, okresowy lęk, do których dołączyły się zaburzenia snu pod postacią trudności w zasypianiu i wybudzeń powodowanych koszmarami. Powyższe dolegliwości zmniejszyły się pod wpływem stosowanego leczenia, m.in.: złożonej psychofarmakoterapii, którą zalecono stosować zarówno po pierwszej jak i drugiej hospitalizacji w okresie [...].09 – [...].11.2017 r. Z posiadanej dokumentacji wynika, że orzekany od [...] stycznia 2018r. do nadal jest pod stałą opieką Poradni Zdrowia Psychicznego "[...]" w S., ma tam systematycznie przepisywane złożone leczenie psychofarmakologiczne przez specjalistę psychiatrę B. M. [...], a w dniu [...] maja 2018r. otrzymał skierowanie na leczenie szpitalne do Oddziału Dziennego z powodu pogorszenia samopoczucia po otrzymaniu negatywnego orzeczenia na zakończenie badań okresowych, na skutek czego został zwolniony przez dowódcę z obowiązku świadczenia pracy. W czasie badania w dniu [...] maja 2018r. lekarz stwierdził m.in. plegizację polekową, co świadczy o stosowaniu się orzekanego do przepisanej psychofarmakoterapii. Z wpisu z dnia [...] czerwca 2018r. wynika, że powrócił do pracy na nowe stanowisko służbowe (obecnie biurowe). Wpis z dnia [...] sierpnia 2018r. świadczy o kontynuacji leczenia farmakologicznego w trakcie przebywania na urlopie wypoczynkowym. Taki stan rzeczy w ocenie organu świadczy jednoznacznie o długotrwałej konieczności leczenia schorzenia psychiatrycznego, trwające zdecydowanie powyżej dziewięciu miesięcy, a czasokres trwania schorzenia z naprzemiennymi okresami zaostrzeń i poprawy w okresie stałej farmakoterapii stanowią o niepewnym rokowaniu co do trwałej sanacji. RWKL w swoim orzeczeniu w pkt 8.1 rozpoznała: "zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD - § 67 pkt 2" jako przyczynę niezdolności orzekanego do zawodowej służby wojskowej oraz zaliczyła orzekanego do III grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia bez związku ze służbą wojskową. W uzasadnieniu wskazała, że wystąpiła do orzekanego o przesłanie wszelkiej dokumentacji medycznej, w tym szczególnie z leczenia psychiatrycznego. Podejmując decyzję w kontekście związku schorzenia wiodącego ze służbą wojskową oparła się na ocenie popartej dwukrotną długoterminową obserwacją w K. w W. Wskazała, że w obu przypadkach postawiono rozpoznanie końcowe: "Zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD (F43.2). Takie rozpoznanie w oparciu o rozporządzenie MON z dnia 30 grudnia 2016r. (Dz. U. z dnia 26.01.2017r. poz. 163) nie może zostać uznane za pozostające w związku ze służbą wojskową, ponieważ zostało rozpoznane występowanie jedynie pewnych elementów PTSD, a nie samo PTSD jako takie. Zdaniem organu, aby rozpoznać PTSD potrzebne jest do tego spełnienie wszystkich kryteriów zawartych w objaśnieniach szczegółowych do Załącznika nr 1 rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, które brzmią: " § 67 pkt 3-5: Zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD) są reakcją na przeżycie traumatycznego wydarzenia lub sytuacji traumatycznej (oddziałujących krótko lub długo) bezpośrednio zagrażających utratą życia lub zdrowia, np. ataku terrorystycznego, katastrofy, pobytu w niewoli. O rozpoznaniu decyduje: 1. Potwierdzony protokołem powypadkowym, dokumentacją medyczną lub innymi obiektywnymi dowodami fakt przeżycia ekstremalnej sytuacji traumatycznej; 2. Stwierdzenie na podstawie wywiadów, dokumentacji medycznej i służbowej następujących stanów: a) nawracającego przeżywania stresora, b) unikania okoliczności przypominających stresor lub występowania tzw. emocjonalnego odrętwienia, c) uporczywych objawów zwiększonej psychologicznej wrażliwości, d) istotnego klinicznego cierpienia lub upośledzenia funkcjonowania psychospołecznego, e) początku objawów a-c w ciągu 6 miesięcy od traumatycznego wydarzenia. Organ wskazał, że rozpoznanie należy ustalić po obserwacji i leczeniu w wojskowym oddziale psychiatrycznym oraz w PZP. Osoby, które mimo leczenia i innych oddziaływań readaptacyjnych trwających 9 miesięcy nie rokują odzyskania zdolności do służby, należy kwalifikować jako niezdolnych. Organ wskazał, że zapis "Rozpoznanie należy ustalić po obserwacji i leczeniu w wojskowym oddziale psychiatrycznym oraz w PZP." zostało spełnione i nie budzi wątpliwości w oczach wojskowych komisji lekarskich. Ostatnie zdanie tj.: "Osoby, które mimo leczenia i innych oddziaływań readaptacyjnych trwających 9 miesięcy nie rokują odzyskania zdolności do służby, należy kwalifikować jako niezdolnych." dotyczy żołnierzy z rozpoznanym PTSD, a skarżący do takich nie należy, więc objaśnienie to nie ma do niego zastosowania. Wskazał, że u skarżącego nie stwierdzono podczas dwukrotnej hospitalizacji w referencyjnym ośrodku wojskowym takiej sytuacji, wobec czego nie ustalono rozpoznania PTSD, a jedynie występowania elementów PTSD, więc zgodnie z przyjętymi kryteriami rozpoznania PTSD zawartymi w rozporządzeniu MON z dnia 30 grudnia 2016 r. uznała schorzenie za niepozostające w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Organ stwierdził, że zgromadzona dokumentacja medyczna z leczenia w specjalistycznym ośrodku (Klinika [...]) wskazuje rozpoznanie medyczne zaburzenia adaptacyjne, które zalicza zgodnie z wiedzą medyczną i Międzynarodową kwalifikacją zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania (1CD 10) do F43.2 jedynie z elementami PTSD, a nie wskazuje sensu stricto rozpoznania zaburzeń stresowych pourazowych czyli PTSD (które zaliczane są wówczas do F43.1). Podobnie zresztą rozpoznaje badający dla RWKL lekarz psychiatra oraz lekarz w CZP [...]. Jej zdaniem w świetle specjalistycznej wiedzy nie ma przesłanek medycznych do rozpoznania u orzekanego zaburzeń stresowych pourazowych a jedynie zaburzeń adaptacyjnych z elementami PTSD (rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 31marca 2003r. (Dz. U. Nr 62 z 2003 r. poz. 567 z późn. zm.). W tym stanie rzeczy organ orzekł jak w decyzji. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego Jego zdaniem naruszono przepisy art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie polegające na wadliwym niezwróceniu się do Dowódcy JW. [...] o przesłanie zaświadczenia kiedy i ile dni przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od [...] stycznia 2018 r. do [...] września 2018 r. oraz zaświadczenia o zaliczeniu badań okresowych z medycyny pracy w 2018 r., - Kliniki [...] w W. o doprecyzowanie jakie konkretnie elementy PTSD zostały zdiagnozowane. Wniosek o zwrócenie się o dowody do Dowódcy zawarł w odwołaniu do CWKL. Jego zdaniem dowody mają opisane w skardze mają bardzo istotne znaczenie na wynik rozstrzygnięcia, ponieważ świadczą one o tym, że stan zdrowia rokuje poprawę i jest coraz lepszy. Wskazał, że CWKL w ogóle nie odniosła się do tego wniosku i zupełnie go pominęła oraz brak jest informacji dlaczego CWKL tak postąpiła. W jego ocenie takie rozstrzygnięcie jest niedopuszczalne, gdyż narusza art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. Nie może być tak, że organ bez słowa uzasadnienia pomija wnioski dowodowe strony i wydaje orzeczenie bardzo dla strony niekorzystne, pozbawiając jej uprawnienia do przedstawiania dowodów na jej korzyść. Nadto wskazał, że w odwołaniu skierowanym do CWKL zawarł wniosek o doprecyzowanie stanowiska Kliniki [...]. Podkreślił, że elementów PTSD jest co najmniej kilka - wynikają one z wytycznych do rozporządzenia. Ze zgromadzonej dokumentacji medycznej nie wynikało jednak zupełnie jakie elementy w rozumieniu rozporządzenia zostały stwierdzone. Jego zdaniem trzeba było to doprecyzować, a tak się nie stało. Jego zdaniem dla kwalifikacji prawnej konieczne jest ustalenie jakie precyzyjnie elementy PTSD w rozumieniu rozporządzenia posiada. Wskazał, że jakieś na pewno posiada ale jest to zbyt ogólne ustalenie, ponieważ nie pozwala na dokonanie kwalifikacji prawnej. Jego zdaniem wobec wad w materiale dowodowym i uzasadnieniu orzeczenia, musi ono zostać usunięte z obrotu prawnego. Jego zdaniem naruszono § 67 pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia poprzez jego błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że dla zakwalifikowania osoby jako posiadającej PTSD niezbędne jest spełnienie przez nią wszystkich przesłanek wymienionych w objaśnieniach szczegółowych do § 67 pkt 3-5 załącznika nr 1 oraz, że dla rozpoznania PTSD bezwzględnie konieczne jest stwierdzenie, że u osoby objawy wymienione w ppkt 2 lit. a-c objaśnień szczegółowych pojawiły się w ciągu 6 miesięcy od traumatycznego wydarzenia, podczas gdy nie jest to prawidłowe. Wskazał, że CWKL zupełnie zignorowało jego argumentację, że skoro w pkt 2 objaśnień szczegółowych racjonalny ustawodawca nie zaznaczył (np. poprzez użycie zwrotu "łącznie"), że dla rozpoznania PTSD konieczne jest spełnienie wszystkich elementów z lit. a-e, to racjonalnemu ustawodawcy chodziło o to, by spełniony został któryś ze stanów wskazany w lit. a-e - czyli jeśli zostanie spełniony jeden, to należny rozpoznać PTSD. Wobec tego nawet jeśli u osoby po upływie 6 m-cy od traumatycznego wydarzenia zostaną stwierdzone elementy z lit. a-c, to trzeba jeszcze rozważyć czy u tej osoby spełnia się element z lit. d, który dla zdiagnozowania PTSD nie jest w żadnym razie ograniczony czasowo. Jeśli zatem u takiej osoby występuje istotne kliniczne cierpienie lub upośledzenie funkcjonowania psychospołecznego (przy czym nie ważne od kiedy od zdarzenia się pojawiły), to konieczne jest rozpoznanie PTSD. Wskazał, że wykładnia przyjmowana przez CWKL jest zbyt rygorystyczna. CWKL pominęła, że w jego przypadku po dokonaniu prawidłowej oceny kart informacyjnych z WIM z 2017 r. należało przyjąć, że w występuje istotne kliniczne cierpienie i upośledzenie funkcjonowania psychospołecznego. Wskazał, że skoro w karcie z [...] listopada 2017 r. podkreślono, że relacjonował trudności w funkcjonowaniu zawodowymi i w relacjach osobistych, to jest to forma upośledzenia funkcjonowania psychospołecznego. Nadto skoro z tej karty wynika, że okresowo zgłaszał narastający niepokój, to oznacza, że występuje u niego również istotne kliniczne cierpienie. W efekcie spełnione są co najmniej dwa ze stanów wskazanych w wytycznych rozporządzenia. W związku z powyższym wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest orzeczenie organu z dnia[...] października 2018 r. utrzymujące w mocy orzeczenie organu I instancji z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. W związku z przebywaniem żołnierza na długotrwałych zwolnieniach lekarskich Dowódca JW zgodnie z zapisem art. 5 ust. 3 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1726 z późn. zm.) kieruje żołnierza do RWKL w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej. Do skierowania Dowódca dołączył: orzeczenie RWKL w S. nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego na dwa miesiące, orzeczenie RWKL w S.nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. - zdolny do służby poza granicami państwa, informację o warunkach i przebiegu służby wojskowej żołnierza, zaświadczenie o zajmowanym stanowisku służbowym, odpis przebiegu służby wojskowej żołnierza, a także wyciągi z rozkazów dziennych dotyczących zwolnień lekarskich żołnierza z łat 2016 - 2017. W ocenie Sądu organ prawidłowo wskazał, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego. Słusznie wskazano, że nie było potrzeby orzeczniczej dopytywania się Dowódcy JW.[...] S. – P. - ile dni na zwolnieniu lekarskim przebywał skarżący w 2018 r. ani też, czy lekarz medycyny pracy (potwierdzający jedynie zdolność pacjenta do wykonywania pracy na określonym stanowisku - a nie zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej) potwierdził w 2018 r. zdolność orzekanego do wykonywania pracy na zajmowanym przez niego stanowisku służbowym. Do skierowania do RWKL w S. z dnia [...] grudnia 2017 r. Dowódca JW. [...] dołączył kserokopie zwolnień lekarskich z lat 2016 - 2017, które wskazywały na długotrwałe przebywanie żołnierza na zwolnieniach lekarskich i potrzebę dokonania ustaleń orzeczniczych w przedmiocie oceny zdolności żołnierza do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Organ zasadnie zauważył, że lekarz medycyny pracy nie przeprowadza badań medycznych pod kątem oceny przydatności badanego do zawodowej służby wojskowej, lecz prowadzi badania profilaktyczne po kątem wpływu na środowisko pracy, zatem jego opinia ma znaczenie jedynie przy diagnostyce, leczeniu i profilaktyce chorób zawodowych, a nie przy ocenie przydatności do służby wojskowej (takie stanowisko zostało poparte cytowanym orzeczeniem Sądu). Zgodnie z zapisem § 23 ww. rozporządzenia MON z dnia 3 czerwca 2015 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i tylko w razie potrzeby CWKL może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów. Organ prawidłowo stwierdził, że organ I instancji podejmując swoją decyzję oparł się na ocenie popartej dwukrotną długoterminową obserwacją w Klinice [...] w W. w dniach [...] maja – [...] czerwca 2017r. i [...] września – [...] listopada 2017r" czyli w ośrodku referencyjnym opiniującym w tego typu problematyce na rzecz Resortu Obrony Narodowej. W obu przypadkach postawiono rozpoznanie końcowe: "Zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD (43.2)". Rozpoznanie to wskazuje wprost na istnienie z elementów PTSD. Zasadne jest twierdzenie, że do ustalenia rozpoznania PTSD decydujące znaczenie posiada stwierdzenie występowania wszystkich kryteriów łącznie, w tym wszystkich podpunktów z punktu 2 objaśnień szczegółowych do § 67 pkt 3-5. Z treści tego punktu wynika, że: "Stwierdzenie na podstawie wywiadów, dokumentacji medycznej i służbowej następujących stanów:". Jest tam użyta liczba mnoga, co świadczy jednoznacznie o konieczności łącznego ich współwystępowania. W tym stanie rzeczy organ prawidłowo uznał, że w świetle specjalistycznej wiedzy medycznej nie ma przesłanek medycznych do rozpoznania u skarżącego zaburzeń stresowych pourazowych a jedynie zaburzeń adaptacyjnych z elementami PTSD. Ustalony przez orzekające wojskowe komisje lekarskie stopień dysfunkcji rozpoznanego schorzenia tj. Zaburzenia adaptacyjne z elementami PTSD - § 67 pkt 2 - jest oparty na koniecznych wymogach do tegoż zapisu zawartych w rozporządzeniu. Zasadne jest twierdzenie, że Sąd administracyjny nie posiada kompetencji do podważania ustaleń lekarskich tj. rozpoznania schorzenia, stopnia jego nasilenia i przyporządkowania do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej - oraz dokonywania samodzielnych ustaleń w tym zakresie. Natomiast subiektywna ocena skarżącego co do stanu jego zdrowia nie przesądza o niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia. Zasadne jest twierdzenie, że istotą orzeczeń Komisji Wojskowych nie jest stwierdzenie stanu zdrowia tak jak w typowym badaniu lekarskim ale rozstrzygnięcie o zdolności do służby wojskowej. W tym przypadku wiedza medyczna służy do kwalifikacji stanu zdrowia do jednej z kategorii zdolności w ramach określonej grupy. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ wyjaśnił sprawę w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 ppsa orzekł jak w sentencji.