II SA/Wa 2088/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.) Sędzia WSA Joanna Kube Sędzia WSA Andrzej Góraj Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. H. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415, z późn. zm.) w związku z art. 27 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 6, poz. 33), po rozpatrzeniu odwołania A. H. od decyzji Prezydenta W. z dni [...] lipca 2008 r. nr [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2008 r. z powodu odmowy poddania się badaniom lekarskim, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż A. H. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy w dniu [...] września 2006 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W dniu [...] maja 2008 r. A. H. otrzymał w urzędzie pracy skierowanie na badania lekarskie, co potwierdził własnoręcznym podpisem. Ostateczny termin rozliczenia się ze skierowania na badania wyznaczono na dzień [...] lipca 2008 r. W wyznaczonym dniu A. H. stawił się w urzędzie, lecz nie przedstawił wymaganego zaświadczenia o poddaniu się wskazanym badaniom. W związku z powyższym Prezydent W. w dniu [...] lipca 2008 r. wydał decyzję nr [...], w której orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2008 r. z powodu odmowy poddania się badaniom lekarskim. Od tej decyzji A. H. złożył odwołanie do Wojewody [...], który decyzją [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. utrzymał ją w mocy. Na powyższą decyzję A. H. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1801/09 uchylił zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał na niedostateczne uzasadnienie decyzji wydanej przez organ II instancji oraz nie odniesienie się w niej do argumentów strony. Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewoda [...] podnosił, że na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w brzmieniu obowiązującym przed 1 lutego 2009 r., starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który odmówił poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym mającym na celu ustalenie zdolności do pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia tej odmowy. Przepis powyższy ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Z dokumentacji sprawy wynika, iż skarżącemu znany był obowiązek wynikający z art. 33 ust. 4 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Pouczenie o obowiązku poddania się badaniom lekarskim znajduje się na "Informacji dla osób zgłaszających się do rejestracji", z którą skarżący zapoznał się w dniu [...] września 2006 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Ponadto pismo znak [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. wystosowane przez Urząd Pracy do A. H. zawierało pouczenie, iż odmowa wykonania badań lekarskich skutkuje pozbawieniem statusu osoby bezrobotnej na okres 3 miesięcy. Jak wynika z notatki służbowej sporządzonej przez pracownika Urzędu Pracy w dniu [...] sierpnia 2008 r., A. H. stawił się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy, jednak nie przedstawił wymaganych badań lekarskich, oznajmiając, iż ww. badań nie wykona. W aktach sprawy znajduje się również pismo z wyznaczonej skarżącemu kliniki [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. potwierdzające, iż skarżący nie zgłosił się do tamtejszej kliniki na badania lekarskie od dnia wydania skierowania, tj. [...] maja 2008 r. do dnia [...] sierpnia 2008 r. Odnosząc się do argumentów wskazanych przez skarżącego w odwołaniu, organ uznał, iż badania, którym poddała się strona przed dniem [...] maja 2008 r. nie są tożsame z badaniami, na które otrzymała skierowanie z urzędu pracy. Należy podkreślić, iż badania, na które skierowanie otrzymają strona w dniu [...] maja 2008 r. z urzędu pracy, w związku z ogólnym stanem zdrowia A. H., miały na celu ustalenie możliwości wykonywania przez niego pracy fizycznej i umysłowej a tym samym możliwość wzięcia udziału w projekcie "[...]", o który się ubiegał. W tym stanie rzeczy dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia okres ważności wykonanych przez stronę badań we własnym zakresie, ponieważ nie dotyczyły one instrumentów rynku pracy, które mogłyby być wobec niego zastosowane przez Urząd Pracy. A. H. odmówił wykonania wskazanych przez urząd badań, dlatego należało orzec o utracie przez ww. statusu osoby bezrobotnej z powodu odmowy poddania się badaniom lekarskim z dniem [...] lipca 2008 r., tj. z ostatecznym terminem rozliczenia się ze skierowania na przedmiotowe badania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. H. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wskazując, iż odmówił poddania się badaniom lekarskim, gdyż wcześniej poddał się badaniom lekarskim dla potrzeb ZUS oraz Komisji do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, które to badania były wykonane w dniach [...] marca 2008 r. oraz [...] maja 2008 r. Nadto w dniu [...] sierpnia 2008 r., wbrew twierdzeniom organu, nie był w urzędzie pracy, lecz na turnusie rehabilitacyjnym, który trwał od [...] sierpnia 2008 r. do [...] sierpnia 2008 r. Zdaniem skarżącego organy naruszyły prawo, bowiem decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2008 r. została przez urząd pracy wykonana, pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Jednocześnie, odnosząc się do zarzutów skarżącego, organ wskazał, iż wykonał wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Zdaniem Sądu skarga analizowana pod tym względem zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 33 ust. 4 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed 1 lutego 2009 r., zgodnie z którym starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego bezrobotnego, który odmówił poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 3 miesięcy od dnia tej odmowy. Jak wynika z dokumentacji sprawy, A. H. w dniu [...] maja 2008 r. otrzymał skierowanie na badania. W aktach sprawy brak jest natomiast zarówno tego skierowania, jak i jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego w jakim terminie badania te miał skarżący przeprowadzić. Brak jest również dokumentu, z którego wynikałoby jakim badaniom lekarskim miał się skarżący poddać. Natomiast wraz z odwołaniem A. H. złożył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] marca 2008 r. Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, z którego wynika, iż został zaliczony do stopnia niepełnosprawności lekkiego. We wskazaniach dotyczących zatrudnienia w punkcie "odpowiednie zatrudnienie" wpisano "zdolny do wykonywania pracy". Nadto przedłożył również orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., z którego wynika, iż nie jest niezdolny do pracy. W tej sytuacji za gołosłowne należy uznać stwierdzenie organu, iż badania, którym miał się skarżący poddać przed dniem [...] maja 2008 r. nie są tożsame z badaniami, na które otrzymał skierowanie z urzędu pracy. Za niewyjaśnione nadal, zdaniem Sądu, należy uznać kwestie związane z odmową poddania się przez skarżącego badaniom, jak również datę tej odmowy. Wskazać bowiem należy, iż skarżący zarówno w odwołaniu, jak i w skardze podnosił, iż nie odmówił poddania się badaniom, lecz przedstawił orzeczenia, w związku z czym nie widzi potrzeby poddania się im po raz trzeci, zwłaszcza że od ostatnich badań minęło 7 dni. Nadto wskazuje, iż wbrew twierdzeniu organu nie był w urzędzie pracy w dniu [...] sierpnia 2008 r., bowiem w tym czasie przebywał na turnusie rechabilitacyjnym, który trwał od [...] sierpnia 2008 r. do dnia [...] sierpnia 2008 r. W aktach sprawy znajduje się notatka sporządzona przez pracownika urzędu pracy z dnia [...] sierpnia 2008 r., z którego wynika, iż na wizycie w biurze pośrednictwa pracy w dniu [...] czerwca 2008 r. po raz kolejny poinformowano skarżącego o konieczności zrealizowania badań oraz wyznaczono kolejny termin wizyty obowiązkowej na dzień [...] lipca 2008 r. Ponieważ A. H. nie zrealizował badań, został pozbawiony statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2008 r., gdyż w tym terminie poinformował urząd, że nie podda się badaniom lekarskim. Natomiast z karty wizyt osoby bezrobotnej nie wynika, aby w dniu [...] czerwca 2008 r. skarżący był w urzędzie pracy, natomiast w dniu [...] lipca 2008 r. istnieje zapis, iż skarżący przedstawił skierowanie do szpitala i poinformowano go o konieczności zrealizowania badań. Natomiast zupełnie niezrozumiałym jest w tej sytuacji następny wpis dokonany w dniu [...] lipca 2008 r., iż skarżący miał wyznaczony termin ostatecznego dostarczenia badań na dzień [...] lipca 2008 r. W tej sytuacji uznać należy, zdaniem Sądu, iż zarówno kwestie związane z terminem, w którym skarżący miał ostatecznie rozliczyć się z przeprowadzonych badań, jak i kwestie daty odmowy wykonania przez niego badań nie zostały przez organ dostatecznie wyjaśnione. Wskazać należy, iż Wojewoda [...], podejmując decyzję administracyjną, związany jest regułami postępowania administracyjnego określającymi jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. W szczególności winien on przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc podejmować wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Jest zobowiązany również do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewoda [...] uchybił wskazanym regułom postępowania i to w sposób mający istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia, w szczególności poprzez niewyczerpujące i miało wnikliwe rozpatrzenie i ocenę całokształtu materiału dowodowego. Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewoda [...] powinien wnikliwie rozpatrzeć cały materiał dowodowy z uwzględnieniem poczynionych przez Sąd rozważań. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł w oparciu o art. 152 powołanej ustawy.