II SA/Wa 2089/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA - Iwona Dąbrowska (spr.) Asesor WSA - Andrzej Kołodziej Asesor WSA - Przemysław Szustakiewicz Protokolant - Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie w sprawie - M. D. zarejestrowała się w dniu [...] marca 2002 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. i decyzją z dnia [...] marca 2002 r., wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu W. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) uznana została za osobę bezrobotną z dniem rejestracji oraz przyznano jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 marca 2002 r.. Decyzją z dnia [...] września 2002 r., wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu W. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 1, art. 6 pkt 6 lit. b powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu orzeczono o utracie z dniem 9 września 2002 r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Od tej decyzji skarżąca złożyła odwołanie do Wojewody [...]. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca zawarła również wniosek o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. o Nr [...] utrzymał decyzję w mocy i wskazał, że zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Jak wynika z dokumentacji sprawy skarżąca pobierała zasiłek od dnia [...] marca 2002 r. do [...] września 2002 r., czyli przez okres 6 miesięcy, przez co wyczerpała ustawowy okres zasiłkowy, o którym mowa w art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy. M. D. zaskarżyła tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 27 listopada 2003 r. o sygnaturze akt II SA 417/03 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem tym uchylił również decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2002 r. dotyczącą odmowy przyznania skarżącej prawa do świadczenia przedemerytalnego. Wyrok ten został następnie zakwestionowany przez Wojewodę [...] poprzez złożenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 lipca 2004 r. o sygnaturze akt OSK 251/04 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że zaskarżony wyrok narusza przepisy postępowania dotyczące granic orzekania w ramach danej sprawy oraz przepisy dotyczące podstaw i zakresu tego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżąca M. D. na rozprawie w dniu 3 lutego 2005 r. wniosła o cofniecie skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowanie ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 pow. ustawy). Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.