II SA/Wa 2099/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych postanawia: odrzucić skargę. M. M. pismem z dnia [...] października 2025 r. złożył wniosek do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych o uzupełnienie decyzji z dnia [...] września 2025 r. nr [...]. Postanowienie organu z dnia [...] listopada 2025 r. o odmowie uzupełnienia decyzji zostało doręczone stronie w dniu [...] listopada 2025 r. Skarżący pismem z dnia [...] października 2025 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] października 2025 r., wniósł do Sądu skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [. ..]września 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej k.p.a.), strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Jak stanowi art. 111 § 1b k.p.a., uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Z kolei art. 111 § 2 k.p.a. przewiduje, że w razie wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, złożenie wniosku o uzupełnienie aktu w terminie określonym w art. 111 § 1 k.p.a. skutkuje przesunięciem początku biegu terminu do wniesienia skargi na dzień doręczenia stronie postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt I GSK 1624/25, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1265/18). W konsekwencji postanowienie wydane w tym trybie nie posiada samodzielnego bytu prawnego, a przed jego doręczeniem, termin do wniesienia skargi nie rozpoczyna biegu. W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie zaskarżonej decyzji został złożony w ustawowym terminie, co spowodowało, zgodnie z przywoływanymi przepisami, zawieszenie biegu terminu do wniesienia skargi do czasu doręczenia stronie postanowienia rozstrzygającego ten wniosek. Tymczasem skarga na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2025 r. nr [...] została wniesiona przed doręczeniem stronie postanowienia z dnia [...] listopada 2025 r. o odmowie uwzględnienia wniosku o uzupełnienie decyzji. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji, odrzucając skargę jako wniesioną przedwcześnie.