II SA/Wa 210/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-06-30
Skład orzekający: Olga Żurawska – Matusiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, która kwestionuje decyzję o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego, jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 60 P.p.s.a., tj. gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.Stan faktyczny
Skarżący P. B. złożył skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji, która utrzymała w mocy własną decyzję stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego z 1998 r. dotyczącego ustalenia wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu uposażenia. Następnie skarżący cofnął swoją skargę. Organ wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi P. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.
Pismem z 7 stycznia 2015 r. P. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji
z [...] listopada 2014 r. nr [...]. Powyższym orzeczeniem organ utrzymał w mocy własną decyzję z [...] października 2014 r. nr [...] stwierdzającą nieważność rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z [...] października 1998 r.
nr [...] dotyczącą ustalenia P. B. wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia na dzień 30 września 1998 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z 22 czerwca 2015 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Stosownie do treści art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W piśmie z 22 czerwca 2015 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło