II SA/Wa 2100/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras Sędzia WSA – Sławomir Fularski Sędzia WSA – Anna Mierzejewska (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Prorektor do Spraw studentów i jakości kształcenia Uniwersytetu [...] decyzją [...] z dnia [...] września 2014 r., na podstawie art. 169 ust. 12, 14 i 15 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), § 36 ust. 3 Statutu Uniwersytetu [...] nadanego Uchwałą Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. (t. j. Monitor UW z 20 marca 2012 r. Nr 3A, poz. 76) oraz § 32 ust. 1 Uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie warunków i trybu postępowania rekrutacyjnego na studia pierwszego stopnia, jednolite studia magisterskie i studia drugiego stopnia na Uniwersytecie [...] w roku akademickim 2014/2015 (Monitor UW Nr 5A, poz. 98 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Komisji Rekrutacyjnej Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji z dnia [...] lipca 2014 r. odmawiającej przyjęcia na I rok studiów stacjonarnych II stopnia na kierunku kryminologia (studia o profilu kształcenia ogólnoakademickim) w roku akademickim 2014/2015 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z § 32 ust. 1 Uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2013 r. jednostki rekrutujące przyjmują kandydatów w kolejności ustalonej w postępowaniu kwalifikacyjnym, w ramach limitów miejsc. W postępowaniu kwalifikacyjnym (w I turze rekrutacji) A. K. uzyskał 44,90 pkt, co nie pozwoliło przyjąć na studia zgodnie z ustalonym limitem miejsc. Ostatnia osoba przyjęta na ww. kierunek studiów uzyskała 49,40 pkt. Uczelniana Komisja Rekrutacyjna nie stwierdziła żadnych nieprawidłowości po stronie Komisji Rekrutacyjnej Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji. Nie stwierdzono również żadnego naruszenia obowiązujących zasad rekrutacji, które uchwalone zostały na podstawie art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i ogłoszone do wiadomości publicznej w trybie przewidzianym przez ustawodawcę. W konkluzji organ podkreślił, zarzut kwestionujący zasady rekrutacji uchwalone zgodnie z obowiązującym prawem nie może stanowić przesłanki do przyjęcia na studia. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że decyzja jest dla niego krzywdząca. Wskazał, że jest osobą pokrzywdzoną przez los, ofiarą cudzego przestępstwa karnego. Posiada status osoby bezrobotnej. W odpowiedzi na skargę , organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, organ podkreślił, że A. K. ukończył studia magisterskie, jednak warunki rekrutacji nie różnicują dyplomu studiów licencjackich i magisterskich, a jedynie powodem odmowy przyjęcia na studia było uzyskanie zbyt małej ilości punktów. W swojej skardze A. K. odnosi się do swojej trudnej sytuacji życiowej, co jednak nie może stanowić podstawy przyjęcia na studia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie bowiem skarga została uwzględniona z innych przyczyn niż w niej wskazano. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że decyzje o przyjęciu (odmowie przyjęcia) na studia akademickie są jednolicie uznawane za indywidualne akty administracyjne, do których zgodnie z treścią art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 572.) stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Sprawowana zaś przez sądy administracyjne kontrola tych decyzji dotyczy jedynie zgodności z prawem postępowania decyzyjnego uprawnionych organów. W rozpatrywanej sprawie, przedmiotem oceny Sądu jest ostateczna decyzja Prorektora ds. Studentów i Jakości Kształcenia z dnia [...] września 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Komisji Rekrutacyjnej na Wydziale Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu [...] z dnia [...] lipca 2014 r. bez numeru, odmawiająca przyjęcia na pierwszy rok studiów drugiego stopnia na kierunku kryminologia, profil ogólnouniwersytecki prowadzonych na Wydziale Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu [...] w roku 2014/2015. Jak wynika z treści decyzji Komisji Rekrutacyjnej przyczyną odmowy przyjęcia kandydata na studia było uzyskanie przez skarżącego niewystarczającej ilości punktów niezbędnych do zakwalifikowania na studia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika, że postępowanie kwalifikacyjne prowadzone było na podstawie uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...] z dnia [...] maja 2014 r. Postępowanie rekrutacyjne kandydatów na studia jest unormowane w ustawie z dnia 7 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 572). Zgodnie z treścią art. 169 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym Senat uczelni ustala warunki i tryb rekrutacji oraz formy studiów na poszczególnych kierunkach. Podjętą w tej sprawie uchwałę uczelnia podaje do wiadomości publicznej nie później niż do dnia 31 maja roku poprzedzającego rok akademicki, którego uchwała dotyczy, i przesyła ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego. Podstawę przyjęcia na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie stanowią wyniki egzaminu maturalnego. Senat uczelni ustala w trybie określonym w ust. 2, jakie wyniki egzaminu maturalnego stanowią podstawę przyjęcia na studia. Uczelnia może za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego przeprowadzić dodatkowe egzaminy wstępne, w trybie określonym w ust. 2, tylko w przypadku konieczności sprawdzenia wiedzy lub umiejętności niesprawdzanych w trybie egzaminu maturalnego lub gdy osoba ubiegająca się o przyjęcie na studia posiada świadectwo dojrzałości uzyskane za granicą. Po dokonaniu analizy akt rozpatrywanej sprawy, Sąd stanął na stanowisku, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ naruszył przepisy o postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza zaś art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. W aktach sprawy brak jest bowiem podstawowych dokumentów niezbędnych do oceny prawidłowości przeprowadzonego w rozpatrywanej sprawie postępowania rekrutacyjnego, czyli: brak jest załącznika nr 2 stanowiącego integralną część decyzji Komisji Rekrutacyjnej z dnia [...] lipca 2006 r. z którego wynika, że Komisja Rekrutacyjna odmówiła przyjęcia skarżącego na pierwszy rok studiów, Pomocną w tej sprawie nie mogła być niestety także sama treść zaskarżonej decyzji. Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie i w doktrynie pogląd, że decyzja organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 77 ust. 5 Konstytucji RP zasady autonomii szkół wyższych, nie musi spełniać tak surowych kryteriów jak decyzja organu administracji publicznej. Dokonując jednak analizy tego zagadnienia Sąd uznał, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (o którym mowa w art. 207 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym) polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. SK 19/99, OTK nr 7, poz. 258). W rozpatrywanej sprawie cała treść zaskarżonej decyzji, poza podaniem podstawy prawnej i pouczenia, sprowadza się do pięciu zdań dotyczących jej stanu faktycznego. Decyzja ta nie posiada w ogóle (nawet w minimalnym zakresie) uzasadnienia prawnego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia Prorektora. Nie ma także jakiegokolwiek, choćby jednozdaniowego, odniesienia się organu do zarzutów postawionych przez skarżącego w złożonym odwołaniu. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę istotne braki w materiale dowodowym oraz najogólniej rzecz ujmując zbytnią zwięzłość i lakoniczność, a także istotne braki w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Sąd stanął na stanowisku, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 77 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Przy ponownym rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy organ w pierwszej kolejności uzupełni akta sprawy o brakujące istotne dla jej rozstrzygnięcia dokumenty dotyczące przebiegu postępowania kwalifikacyjnego i odwoławczego i dopiero w oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy wyda decyzję zawierającą zgodnie z treścią art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. nie tylko przedstawienie dotychczasowego stanu sprawy, ale także uzasadnienie prawne, w którym organ oceni zasadność podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu zarzutów dotyczących prawidłowości przeprowadzonego postępowania rekrutacyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.